12 Εικαστικοί συνομιλούν με 12 Ποιητές στο Πολιτιστικό Κέντρο «Μελίνα» με ελεύθερη είσοδο

12 καταξιωμένοι εικαστικοί με μακρόχρονη παρουσία στα καλλιτεχνικά δρώμενα, συνομιλούν με 12 καταξιωμένους ποιητές, που οι πρώτοι έχουν επιλέξει, είτε γιατί οι στίχοι τους αποτέλεσαν το εναρκτήριο λάκτισμα για τα δημιουργήματά τους, είτε γιατί ανακάλυψαν εκ των υστέρων σε αυτούς εκλεκτικές πνευματικές συγγένειες.

Η έκθεση αναδεικνύει μια ποιητική προσέγγιση του κόσμου από καλλιτέχνες που προέρχονται από δυο διαφορετικές μορφές της μυθοπλασίας. Προβάλλει μέσα από τη θραυσματική κοινή τους γλώσσα την εσωτερικότητα του λόγου και της εικόνας. Φέρνει στο προσκήνιο τους ήχους και τα χρώματα που δίνουν υπόσταση στην ανθρώπινη ύπαρξη και ανέκαθεν τη στηρίζουν, ιδιαίτερα σε καιρούς χαλεπούς σαν τους σημερινούς.
Στην έκθεση, που επιμελείται η ιστορικός τέχνης Λήδα Καζαντζάκη, συνομιλούν οι ακόλουθοι εικαστικοί και ποιητές:
Γιάννης Βαλαβανίδης – Άγγελος Σικελιανός, Κλεοπάτρα Δίγκα – Γιουζέππε Ουνγκαρέτι, Γιάννης Καστρίτσης – Γουέγκ Γουάι, Κυριάκος Κατζουράκης – Νίκος Καββαδίας, Κλειώ Μακρή – Πάμπλο Νερούντα, Χρόνης Μπότσογλου – Λευτέρης Πούλιος, Γιώργος Λαζόγκας – Νάνος Βαλαωρίτης, Παυλίνα Παμπούδη – Τ.Σ. Έλιοτ, Ρένα Παπασπύρου – Πωλ Ελυάρντ, Γιάννης Στεφανάκης – Γιώργος Σαραντάρης, Μάριος Σπηλιόπουλος – Νίκος Εγγονόπουλος, Γιάννης Τζερμιάς – Σοφοκλής.

Τα έργα που παρουσιάζονται διακρίνονται για τον ανεξάντλητο πλούτο της εικαστικής τους γλώσσας. Βλέπουμε τη δύναμη μιας γραφής ρεαλιστικής όπως στο πορτραίτο του Άγγελου Σικελιανού που έπλασε με τέμπερες ο Γιάννης Βαλαβανίδης. Αισθανόμαστε τη δυναμική της εξπρεσιονιστικής πινελιάς του Γιάννη Τζερμιά που προσπάθησε να μεταφέρει πάνω στον καμβά με έντονα χρώματα το δράμα του Οιδίποδα του Σοφοκλή αλλά και των επηρεασμένων από τη κινέζικη ζωγραφική τοπίων του Γιάννη Καστρίτση που καθρεφτίζουν τη ποίηση του κινέζου Γουέγκ Γουάι. Διαβάζουμε τον μονόλογο της διαπνεόμενης από τις λιτές, μορφοπλαστικές διατυπώσεις του Μοντιλιάνι, κουρνιασμένης γυναικείας φιγούρας της Κλεοπάτρας Δίγκα με τον Ιταλό φουτουριστή Ουνγκαρέττι και της Παυλίνας Παμπούδη με τον Τ.Σ Έλιοτ, του Κυριάκου Κατζουράκη με το Νίκο Καββαδία, της Κλειώς Μακρή με τον Πάμπλο Νερούντα. Διακρίνουμε τη σύμπνοια των αφαιρετικών μορφών του Χρόνη Μπότσογλου και του Γιώργου Λαζόγκα που συνδιαλέγονται απευθείας με τις αφαιρετικές μορφές των Λευτέρη Πούλιου και Νάνου Βαλαωρίτη αντίστοιχα. Αναγνωρίζουμε τη λυρική υπέρβαση του πραγματικού από το Γιάννη Στεφανάκη που συναντά έτσι τα ποιήματα του Γιώργου Σαραντάρη. Αναγνωρίζουμε στη φιγούρα του Νίκου Εγγονόπουλου που αποτύπωσε πάνω σε διαφάνειες ο Μάριος Σπηλιόπουλος όπως και στα φτιαγμένα με κομματάκια φωτοτυπιών από μωσαϊκό προσωπάκια της Ρένας Παπασπύρου την παιγνιώδη, ερευνητική διάθεση της σύγχρονης τέχνης.