Και τώρα οι δυο μας

Ένας άντρας και μια γυναίκα. Παντρεμένοι. Εκείνος, πολιτικός μηχανικός. Εκείνη διανοούμενη. Έχουν ένα παιδί. Εκείνος, διευθυντής σε μία μεγάλη κατασκευαστική εταιρεία. Εκείνη εργάζεται στη βιβλιοθήκη. Το παιδί απόν από τη σκηνή, παρόν στη δράση. Τους συναντάμε μετά από είκοσι χρόνια γάμου. Το παιδί τους 16 χρονών.
Εκείνος, για να ανέλθει κοινωνικά, να αναρριχηθεί, ξεπούλησε κάθε αρχή και κάθε αξία. Πάτησε επί πτωμάτων. Διαπλοκή με την εξουσία. Εκείνη για να ανέλθει κοινωνικά, να αναρριχηθεί, γνώριζε αλλά σιωπούσε.
Συνέργια. Άλλοθι, το μέλλον του παιδιού. Η εξουσία παρέχοντας υποσχέσεις και ευκαιρίες για «επιτυχία», χρησιμοποιεί και ενσωματώνει στους μηχανισμούς της, ανθρώπους ικανούς, με προσόντα, αφού όμως πρώτα τους αναγκάσει να παραιτηθούν από κάθε ηθική αξία και αρχή, για να μπορεί να κρατιέται στο βάθρο της ματαιοδοξίας της και να διαιωνίζεται.
Όμως, ο διαπλεκόμενος μ’αυτούς και σ’αυτούς τους μηχανισμούς, στα αποκαλούμενα γρανάζια της εξουσίας, δεν μπορεί , όσο κι αν θα το ήθελε, να βγει από ‘κει μέσα αλώβητος.
Αυτό όμως θα έχει αντίκτυπο στην προσωπική του ζωή και πρώτα απ’όλα στην οικογένειά του. Στη γυναίκα του και το παιδί του. Κάποιος θα «πληρώσει» ακόμη και χωρίς να φταίει. Στο δικό μας έργο ο μόνος που δε φταίει είναι το παιδί.

Συντελεστές
Μετάφραση-Διασκευή: Γιώργος Κιμούλης
Σκηνοθεσία: Θόδωρος Γράμψας
Σκηνικά – Κοστούμια: Κωνσταντίνος Ζαμάνης
Μουσική επιμέλεια: Δημήτρης Ιατρόπουλος