Κόβονται τρεις παραγωγές του ΚΘΒΕ λόγω κρίσης!

Συγκεκριμένα δεν θα πραγματωθούν τα έργα:
«Ζορμπάς» του Νίκου Καζαντζάκη, σε θεατρική διασκευή Άκη Δήμου και σκηνοθεσία Σωτήρη Χατζάκη, «Μόμπι Ντικ», του Χέρμαν Μέρβιλ (σε διασκευή Paul Stebbings και Phil Smith), σε μετάφραση: Λεωνίδα Καρατζά και σκηνοθεσία Γιάννη Παρασκευόπουλου και «Άννα Καρένινα», του Λέοντος Τολστόι, σε θεατρική διασκευή και σκηνοθεσία Αργύρη Ξάφη.

Η ανακοίνωση έχω ως εξής:
“Είναι μια απόφαση που ελήφθη ύστερα από εκτίμηση της δυσπραγίας και κάτω από τις εξής συνθήκες: Η τακτική επιχορήγηση του Υπουργείου Πολιτισμού & Τουρισμού δεν έχει δοθεί για τα 2/3 του μηνός Σεπτεμβρίου και για τους μήνες Οκτώβριο καθώς και το Νοέμβριο που διανύουμε. Οι εργαζόμενοι του θεάτρου δεν έχουν πληρωθεί για το μήνα Οκτώβριο και τα δεδουλευμένα του τρέχοντος μηνός, γεγονός που όχι μόνο αναστατώνει τις ζωές τους, αλλά και παρεμποδίζει την εργασιακή τους δυνατότητα και την ομαλή λειτουργική τους σχέση με την εργασία.

Από μέρους της Διεύθυνσης πιστεύω ότι είναι καλύτερα να υπάρχουν απώλειες στον Καλλιτεχνικό Προγραμματισμό, παρά να παραμένουν εργαζόμενοι απλήρωτοι. Το Κ.Θ.Β.Ε. δεν αγνοεί τη δραματική οικονομική συγκυρία και τις δυσκολίες της χώρας αλλά πιστεύει ότι το Κράτος και το πολιτικό προσωπικό του πρέπει εδώ και τώρα να αποφασίσει τί είδους Κρατικό Θέατρο θέλει:

Ένα αφυδατωμένο, απαξιωμένο και κυρίως καταχρεωμένο οργανισμό ή μια πολυδύναμη πολιτιστική μηχανή που θα καλύπτει δυναμικά τις ψυχαγωγικές και εκπαιδευτικές ανάγκες της Θεσσαλονίκης, των όμορων δήμων, της Βόρειας Ελλάδας, των συνόρων και της Νοτιοανατολικής Ευρώπης;

Ζητάμε από τα Υπουργεία Οικονομικών και Πολιτισμού να παρέμβουν. Δεν είμαστε κρατικοδίαιτη συντεχνιακή ομάδα αλλά ο μεγαλύτερος θεατρικός οργανισμός της Βορείου Ελλάδος που σύμφωνα με τον Ιδρυτικό του Νόμο έχει κυρίαρχο σκοπό την πολιτιστική παρηγορία του κοινού του.
Οι καιροί είναι δραματικοί, αλλά ο Πολιτισμός συμπορευόμενος με τον Τουρισμό είναι σημαντική και αναπτυξιακή παραγωγική μονάδα του Έθνους.
Αυτό ας γίνει κατανοητό χθες, γιατί το σήμερα είναι ήδη αργά.
Σωτήρης Χατζάκης”