Το φιλοσοφικό έργο “Ασκητική” είναι από τα πιο διάσημα και διαβασμένα έργα του Νίκου Καζαντζάκη. Αποτελεί τη Βίβλο των ιδεών του συγγραφέα. Ο Καζαντζάκης άρχισε να γράφει την Ασκητική στη Βιέννη και την τελείωσε στο Βερολίνο, τέλος του 1922, σε μία ιδιαίτερα δύσκολη οικονομικά και κοινωνικά εποχή. Στο φιλοσοφικό -δοκιμιακό κείμενό του ο διάσημος συγγραφέας μιλά για το Θεό και τον άνθρωπο, την επιθυμία και τα όνειρα, το πνεύμα και την ύλη, τον στοχασμό και την πράξη, τη ζωή και το θάνατο,
“Ερχόμαστε από μια σκοτεινή άβυσσο· καταλήγουμε σε μια σκοτεινή άβυσσο· το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή. Ευτύς ως γεννηθούμε, αρχίζει κι η επιστροφή· ταυτόχρονα το ξεκίνημα κι ο γυρισμός· κάθε στιγμή πεθαίνουμε. Γι αυτό πολλοί διαλάλησαν: Σκοπός της ζωής είναι ο θάνατος. Μα κι ευτύς ως γεννηθούμε, αρχίζει κι η προσπάθεια να δημιουργήσουμε, να συνθέσουμε, να κάμουμε την ύλη ζωή· κάθε στιγμή γεννιούμαστε. Γι΄ αυτό πολλοί διαλάλησαν: Σκοπός της εφήμερης ζωής είναι η αθανασία”. (από τον Πρόλογο του έργου)
Η παράσταση αποτελεί μια τολμηρή απόπειρα να παρουσιαστεί ο φιλοσοφικός λόγος του συγγραφέα με δραματική μορφή, ώστε ο θεατής να έχει μια διαφορετική και ξεκάθαρη επικοινωνία με τις μεγάλες αγωνίες και τα ιδανικά του Νίκου Καζαντζάκη.
Όπως αναφέρει ο σκηνοθέτης Πάνος Αγγελόπουλος: “η «Ασκητική» αποδεικνύεται ένα προφητικό έργο των καιρών μας, που μας παροτρύνει να σιωπήσουμε ώστε να αφήσουμε τον αληθινό εσωτερικό μας κόσμο να ακουστεί ενώ, παράλληλα, μάς εξοικειώνει με τις μεγάλες αγωνίες που μας οδηγούν στα λυτρωτικά συλλογικά οράματα. Ο σύγχρονος άνθρωπος δεν μπορεί να μείνει αδιάφορος στις παραινέσεις και τις προκλήσεις του Νίκου Καζαντζάκη”.
Συντελεστές:
Θεατρική προσαρμογή: Πάνος Αγγελόπουλος
Συνεργάτης Σκηνοθέτις: Ανδρομάχη Μοντζολή
Μουσική: Δημήτρης Παπαδημητρίου
Σκηνικά- Κοστούμια: Μάιρα Βαζαίου
Κίνηση: Όλια Λυδάκη
Σχεδιασμός φωτισμού: Γιώργος Πουλίδης
Βοηθός σκηνοθέτη: Μ. Παπαχαραλάμπους
