Nijinsky: Είμαι μια μαριονέτα του Θεού…

Ο Σταύρος Σ. Τσακίρης χτίζει μία performance για τη λεπτή διαχωριστική γραμμή μεταξύ μεγαλοφυΐας και παράνοιας και την υπόσταση της τέχνης, με έναν αξιόλογο θίασο, ανάμεσά τους και ο χορογράφος-χορευτής Κωνσταντίνος Ρήγος.

Ένα ιδιότροπο ντοκιμαντέρ πάνω στην τρέλα και τη δημιουργία. Ένα σκηνικό δρώμενο, μια πρωτότυπη δημιουργία κι όχι «θεατροποιημένη» βιογραφία, εμπνευσμένο από το «Ημερολόγιο του Βασλάβ Νιζίνσκυ», το αυτοβιογραφικό βιβλίο της Ρόμολα Νιζίνσκυ, την αυτοβιογραφία της Μπρονισλάβα Νιζίνσκυ, την αλληλογραφία της Τ. Καρσάβινα και δημοσιεύματα της εποχής.

Χαμένος στις αναμνήσεις του, σε μια κλινική της Ελβετίας, ο θρυλικός χορευτής Νιζίνσκυ ακροβατεί ανάμεσα στο παρελθόν και το παρόν ενώ σταδιακά βυθίζεται στην τρέλα και την απελπισία. Προσπαθεί να θυμηθεί και να ξαναζήσει τη ζωή του. Οι σκέψεις για την τέχνη του, η φυσιογνωμία του Ντιάγκιλεφ, της γυναίκας του Ρόμολα, στοιχειώνουν τις μέρες του. Οι παραισθήσεις και οι πόνοι του. Οι μοναχικές μέρες μιας μεγαλοφυΐας του χορού που γνώρισε την παγκόσμια καταξίωση, αλλά και η συγκλονιστική μαρτυρία ενός σχιζοφρενούς που ζει τη μοναξιά και την απόρριψη. Ένας καθημερινός πόλεμος ανάμεσα στο καλό και το κακό, την αληθινή ζωή και το φάντασμα της τέχνης. Ο καλλιτέχνης είναι μια μαριονέτα του Θεού, λέει.

Η παράσταση περιέχει τολμηρές σκηνές και κάποιες λεκτικές ακρότητες.

Συντελεστές:

Κοστούμια: Αντώνης Βολανάκης

Μουσική: Νίκος Κυπουργός

Κίνηση: Κωνσταντίνος Ρήγος

Φωτισμοί: Ελευθερία Ντεκώ

Δραματολόγος: Δήμητρα Πετροπούλου

Βοηθός Σκηνοθέτη: Στεφανία Μπαγλατζή

Φωτογραφίες: Δημήτρης Στουπάκης

Παραγωγή: Omicron 2

Συμμετέχουν σπουδαστές της Κρατικής Σχολής Ορχηστικής Τέχνης.

Η παράσταση ανεβαίνει στα πλαίσια του Φεστιβάλ Αθηνών.