Φώτα, κλακέτα, χειροκροτήματα

Ο Αττίκ (Κλέων Τριανταφύλλου) ήταν ίσως ο σημαντικότερος προπολεμικός συνθέτης ελαφρού τραγουδιού στην Ελλάδα και αυτός που έδωσε καλύτερα από τον καθένα το στίγμα της εποχής του μεσοπολέμου. Μια Ελλάδα που ομονοεί σ’ ένα πρωτότυπο θέατρο, την περίφημη Μάντρα.

Ο Αττίκ, μια προσωπικότητα, πολλά χρόνια μπροστά από την εποχή του, ερωτεύθηκε, ρίσκαρε, δημιούργησε και τραγούδησε τα συναισθήματά του, τις χαρές του και τους έρωτές του, καλώντας όλη την Αθήνα της εποχής του σ’ ένα ατέλειωτο μεθύσι κεφιού, ευγένειας και φινέτσας.

Στη παράσταση, μαζί με τον Αττίκ ζωντανεύουν σημαντικοί καλλιτέχνες που αναδείχθηκαν πλάι του, αλλά και οι τρεις γυναίκες που χάραξαν τη ζωή του. Τέλος, ίσως η σημαντικότερη απ’ όλες, αυτή που «χωρίς εκείνη το μυαλό του αργούσε», η μητέρα του.

Η παράσταση με μυρωδιές μιας άλλης εποχής από γιασεμιά, παπαρούνες και βιόλες, έρχεται να θυμίσει στους θεατές ασπρόμαυρες αναμνήσεις και χρωματιστά όνειρα. Τα τραγούδια και η ζωή του Αττίκ μπλέκονται σε μια ιδιόμορφη θεατρική φόρμα με τις πιο σημαντικές στιγμές της ζωής του κι ερμηνεύονται από έναν 4μελή θίασο, με αφορμή τη συνομιλία – εξομολόγησή του σ’ ένα νεαρό σκηνοθέτη που του χάρισε με την κλακέτα του τα τελευταία του φώτα και χειροκροτήματα.

Σκηνικά – Κοστούμια: Γιώργης Κοντοπόδης

Χορογραφία: Τίνα Λεωνορά