Σύμφωνα με την αρχαιολόγο και ιστορικό Τέχνης, Μαίρη Αλεξίου:
“Ο Βασίλης Βούλγαρης μέσα από μια εξελικτική πορεία συνθέτει τα δικά του ποιητικά στιχουργήματα στον καμβά με γνώμονα την γεωμετρική αναίρεση, τα επίπεδα στις επιφάνειες, την χρωματική ευκρίνεια, το μνημειακό και το αφηρημένο. Η τέχνη της γεωμετρίας στα βάθη της Ελληνικής ιστορίας, ανέδειξε στην αρχιτεκτονική το Δωρικό ρυθμό και στη ζωγραφική το μινιμαλισμό, που ως κίνημα αντιπροσωπεύεται από ακαδημαϊκούς του 21ου αιώνα. Το Δωρικό και το Μνημειακό είναι βαθειά συνδεδεμένα μεταξύ τους μέσα από μια σχέση εξάρτησης και ελευθερίας. Συνεπώς από τις χρωματικές συνθέσεις, η παλμικότητα μέσα από τα καθαρά σχέδια και μέσα από τους επιλεγμένους χωροχρόνους του Βασίλη Βούλγαρη μας οδηγεί από το Γεωμετρικό στο Μνημειακό και από το Μνημειακό στην ελευθερία και στην αναρχία της σύνθετης σκέψης. Η ελληνικότητα στη ζωγραφική του έργου του εικαστικού είναι ταυτόσημη με την παράδοση και την πολυπλοκότητα της σκέψης του, μέσω των ζωγραφικών επιπέδων με τα σύγχρονα θεατρικά δρώμενα. Ο θεατής απελευθερωμένος από αφηγηματικές φλυαρίες, δεν μένει παρά να απολαύσει την καλαισθησία του απέριττου, του αρχέγονου και να συνυπάρχει με τους υπαρκτούς συσχετισμούς των επιπέδων με τους υποτιθέμενους συσχετισμούς του φανταστικού.”
