Η έκθεση αποτελεί ένα είδος “ανταλλάγματος”, καθώς πριν από δύο χρόνια περίπου είχε γίνει στο Petis Palais του Παρισιού η έκθεση με τους Θησαυρούς του Αγίου Όρους. Έτσι, η διευθύντρια της Εθνικής Πινακοθήκης-Μαρίνα Λαμπράκη Πλάκα– πήρε την πρωτοβουλία και ζήτησε από τον Γάλλο Διευθυντή του Μουσείου να μας δανείσουν κι εκείνοι, αν όχι μια ισάξια των ανυπέρβλητων αγιορείτικων θησαυρών, μια σημαντική σίγουρα έκθεση που θα έφερε την ταυτότητα του παρισινού Μουσείου.
Όπως ενημερώνει η κ. Λαμπράκη: «Η αναπαράσταση της Παγκόσμιας Έκθεσης του Παρισιού στην Εθνική Πινακοθήκη θα γίνει μέσα από τεράστιες πρωτότυπες φωτογραφίες και ειδικά blow-ups. Θα δίνεται η αίσθηση στο θεατή πως διασχίζει τις λεωφόρους του Παρισιού και επισκέπτεται την πολιτεία που χτίστηκε για το σκοπό αυτό, με άξονα τον Πύργο του Άιφελ, τη Γέφυρα του Αλεξάνδρου Γ’, το Μέγαρο των Απομάχων, το Τροκαντερό, το Σανζ Ελιζέ. Ένα ολόκληρο μεσαιωνικό χωριό κατασκευάστηκε επίσης για να εικονογραφήσει το παλιό Παρίσι, ενώ η Ελλάδα συμμετείχε μ’ ένα μεγάλο βυζαντινό ναό. Εμείς εδώ, θα «μεταφέρουμε» την καλλιτεχνική αποστολή του περιπτέρου μας, μαζί με τα έργα τέχνης που περιελάμβανε. Μεταξύ αυτών, ο τιμημένος με χρυσό βραβείο πίνακας του Ιακωβίδη «Παιδική Συναυλία», η ενδεικτική του πνεύματος της αρ νουβώ «Ταράτσα» του ιδίου, τοπία του Παρθένη, του Ράλλη κ.α.».
Το 1900 ήταν ένα έτος αισιοδοξίας. Δεν είναι τυχαίος ο χαρακτηρισμός belle époque, καθώς οι Ευρωπαίοι αγνοούσαν τη λαίλαπα του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, που θα ξέσπαγε σε λίγα χρόνια. Ήταν η εποχή του Προυστ, αλλά και της «βασιλείας» της Παριζιάνας, που κατακτούσε τότε τους τίτλους της διεθνούς κομψότητας στη μόδα και όχι μόνο, της έλευσης του 20ού αιώνα και του μοντερνισμού. Εκτός όμως από το πανόραμα της Παγκόσμιας Έκθεσης του Παρισιού, το αθηναϊκό μουσείο θα υποδεχθεί και αξιόλογους πίνακες ζωγραφικής, κατανεμημένους σε επιμέρους ενότητες.
Η Διευθύντριά του μουσείου, μας κάνει μια σύντομη ξενάγηση: «Έχουμε τη σκηνογραφία του δημόσιου χώρου, που εικονογραφείται με σκηνές καθημερινότητας στους δρόμους του Παρισιού, τις αγορές, σε διάφορα τοπία κι εσωτερικά. Δείγματα του ιμπρεσιονισμού με έργα των Καμίλ Πισαρό, Ντεμπούργκ, Πωλ Σινιάκ κ.α. Η Σάρα Μπερνάρ κυριαρχεί την εποχή εκείνη, γι’ αυτό και θα διαμορφώσουμε έναν ξεχωριστό χώρο αφιερωμένο στο μύθο της, όπου πρωταγωνιστεί το πλέον διάσημο πορτρέτο της που φιλοτέχνησε ο Ζορζ Κλερέν. Ακολουθούν εικόνες από τα παρισινά σαλόνια, την περίφημη Παριζιάνα σε εξωτερικούς και εσωτερικούς χώρους δια χειρός Ρενουάρ, έργα του μοντερνισμού και του συμβολισμού, μεταξύ αυτών δημιουργίες του Μαγιόλ, την εργατιά όπως την απέδωσε στον καμβά ο Νταλού, αλλά και στιγμιότυπα με απόκληρους της κοινωνίας. Θα φέρουμε επίσης, αντιπροσωπευτικά κομμάτια των διακοσμητικών και εφαρμοσμένων τεχνών. Ορισμένα έπιπλα του Εκτώρ Γκιμάρ, του αρχιτέκτονα του Μετρό του Παρισιού, βάζα και σχέδια κοσμημάτων του Λαλίκ και άλλων διάσημων σχεδιαστών, καθώς τα πρωτότυπα αντικείμενα θα εκτόξευαν το κόστος στα ύψη. Συνολικά θα φιλοξενήσουμε 150 έργα, ενώ θα εκδοθεί μεγάλος δίγλωσσος κατάλογος (ελληνικά – γαλλικά). Χορηγοί μας είναι το Ίδρυμα Ωνάση και η Εθνική Τράπεζα»
