Η δημιουργός παρουσιάζει μία πορεία με βασικούς άξονες τις έννοιες της σύλληψης, της γέννησης και των αποχωρισμών, συμπεριλαμβάνοντας για πρώτη φορά στο έργο της, τις απαρχές του μυστηρίου της ζωής. Οι έννοιες της σύλληψης και της γέννησης, αν και έχουν ως αφετηρία τους καθαρά γυναικείες βιολογικές λειτουργίες, λειτουργούν μεταφορικά ως προς τη διαδικασία της εικαστικής εξερεύνησης.
Σημείο αναφοράς της δουλειάς της ζωγράφου είναι το κουκούλι, σχήμα κλειστό, το οποίο άλλοτε λειτουργεί ως ένας χώρος ασφαλής και προστατευτικός κι άλλοτε ως μία σκοτεινή και αποπνικτική φυλακή, από την οποία πασχίζει να βγει στο φως ό,τι κυοφορήθηκε μέσα σε αυτό: ένας ζωντανός οργανισμός ή ένα έργο τέχνης.
Η σύλληψη αναφέρεται στη δύναμη με την οποία η ζωή και γενικότερα η καλλιτεχνική ιδέα, έρχεται να ριζώσει μέσα στο γυναικείο σώμα. Η γέννηση εμβαθύνει στον τρόπο με το οποίο η δημιουργική αγωνία της γυναίκας – καλλιτέχνιδος διαπερνά το έργο της μέχρι να επιτύχει την ολοκλήρωσή του. Ο αποχωρισμός του ζωντανού οργανισμού, του έργου τέχνης δηλαδή, από το κουκούλι συνιστά μία διαδικασία οδυνηρή, αλλά και συγχρόνως λυτρωτική.
