Χώρα Προέλευσης
Η πρώτη μεγάλου μήκους ταινία του Σύλλα Τζουμέρκα που έφτασε μέχρι το Φεστιβάλ της Βενετίας, αφήνει υποσχέσεις αλλά τελικά λυγίζει κάτω από το βάρος της φιλοδοξίας της.
Είναι η ιστορία μιας χώρας και μιας οικογένειας σε ελεύθερη πτώση. Τρεις γενιές μιας οικογένειας (η γενιά του ’50, η γενιά της μεταπολίτευσης και η νεώτερη γενιά), οδηγούνται σε μια σύγκρουση μέχρις εσχάτων εξαιτίας μιας ενδοοικογενειακής υιοθεσίας…
Ενώ η ταινία έχει μια αγωνία στη γραφή και υπόσχεται μια ειρωνική ματιά στη νοσταλγία του παρελθόντος και ένα δυνατό σχόλιο για την ελληνική πολιτική κατάσταση και την παθογένεια της ελληνικής οικογένειας,, τελικά δεν καταφέρνει να μας πείσει για τη σύνδεση της ιστορίας της χώρας και της ιστορίας της συγκεκριμένης οικογένειας που φτάνει να ρέπει προς την υστερία. Υπάρχει και ένα πρόβλημα συνοχής στις ερμηνείες: Ο Λίτσης μοιάζει να παίζει Οικονομίδη, η Μουτούση και η Τσιριγκούλη μοιάζουν να παίζουν θέατρο, ο Σαμαράς επιμένει στη μανιέρα του ψυχάκια. Τελικά, επιβεβαιώνεται μια χαρακτηριστική ελληνική παθογένεια: Δημιουργοί που έχουν όντως πράγματα να πουν, προσπαθούν να τα πουν όλα μαζί με την πρώτη τους μεγάλου μήκους ταινία.
