Στον πρωταγωνιστικό ρόλο, ο Άρης Λεμπεσόπουλος ενσαρκώνει τον Ρόαλντ Νταλ, σε ένα έργο που εξερευνά με τόλμη τη σχέση ανάμεσα στην καλλιτεχνική ιδιοφυΐα, την πολιτική ευθύνη και τη δύναμη του δημόσιου λόγου.

«Γιατί, αν δεν το έχεις ήδη αντιληφθεί, ο άνθρωπος
είναι μια πραγματική ωρολογιακή βόμβα.
Και τώρα, μάντεψε… όπως ήταν αναμενόμενο… μπαμ!»

Καλοκαίρι του 1983. Ένας από τους σημαντικότερους συγγραφείς παιδικής λογοτεχνίας του 20ού αιώνα, δημιουργός εμβληματικών βιβλίων όπως Ο Τσάρλι και το εργοστάσιο σοκολάτας, Ματίλντα και Ο Μεγάλος Φιλικός Γίγαντας, ο Ρόαλντ Νταλ, βρίσκεται στο σπίτι του στην αγγλική εξοχή, ολοκληρώνοντας μαζί με τον εκδότη του τις τελευταίες διορθώσεις για το νέο του βιβλίο, τις Μάγισσες. Την ίδια στιγμή, έχει ξεσπάσει μία θύελλα αντιδράσεων με αφορμή ένα πρόσφατο κείμενό του, στο οποίο ο Νταλ έχει εκφράσει ακραία αντισημιτικές θέσεις, με αφορμή την εισβολή του Ισραήλ στον Λίβανο. Η μνηστή και ο εκδότης του προσπαθούν να διαχειριστούν την κρίση, με τον συγγραφέα να αρνείται πεισματικά να κάνει οποιαδήποτε υποχώρηση. Σε λίγο καταφθάνει και η εκπρόσωπος του αμερικανικού εκδοτικού οίκου του Νταλ, δυναμιτίζοντας ακόμη περισσότερο την ατμόσφαιρα και θέτοντας το κρίσιμο ερώτημα: θα ζητήσει δημόσια συγγνώμη ή θα διακινδυνεύσει τη φήμη του;

Βασισμένος στο πραγματικό κείμενο που δημοσίευσε ο Νταλ στον βρετανικό Τύπου, ο Mark Rosenblatt με τον Γίγαντα μας μεταφέρει σε ένα εκρηκτικό απόγευμα, 43 χρόνια πριν. Ο Ρόαλντ Νταλ, αμετακίνητος στις θέσεις του, υπερασπίζεται με πάθος τον λαό της Παλαιστίνης και καταδικάζει την εισβολή του Ισραήλ στον Λίβανο, αφήνοντας όμως σταδιακά να αποκαλυφθεί πως η πολιτική του οργή διαπλέκεται με βαθιά αντισημιτικά στερεότυπα. Μέσα από έντονο διάλογο και διαρκείς συγκρούσεις, ο Γίγαντας τολμά να θίξει ζητήματα και διλήμματα που παραμένουν φλέγοντα και επείγοντα. Όπως σημειώνει ο σκηνοθέτης Γιώργος Σκεύας: «Χρειάζεται ένας άνθρωπος να φέρει το βάρος των επιλογών της πατρίδας του και να απολογείται γι’ αυτές; Μπορεί η καλλιτεχνική ιδιοφυΐα να διαχωριστεί από τις ηθικές επιλογές του δημιουργού της; Μέχρι πού μπορεί να φτάσει κανείς για να υπερασπιστεί τις πεποιθήσεις του και ποιο τίμημα είναι διατεθειμένος να πληρώσει γι’ αυτές; Πού τελειώνει η κριτική στην στρατιωτική πολιτική του Ισραήλ και πού αρχίζει το αντισημιτικό παραλήρημα; Και κυρίως: πώς κάτι τόσο φριχτό όπως ένας πόλεμος μετατρέπεται σε ένα εσωτερικό, δυτικό, πολιτισμικό debate, αφήνοντας τα πραγματικά θύματα στο σκοτάδι; Το πεδίο της δράσης εμπλουτίζεται σκηνοθετικά με στοιχεία και χαρακτήρες από το σύμπαν των βιβλίων του Νταλ, το νατουραλιστικό ύφος της γραφής συμπλέκεται με τη φαντασία και τη γοητεία των ηρώων του συγγραφέα. Η παράσταση γίνεται ένα σκοτεινό και επικίνδυνο «παραμύθι», που μέσα απ’ την ένταση αλλά και το σκληρό χιούμορ των συγκρούσεων, αποκτά μια παραβολική και συγκλονιστική οικουμενική διάσταση. Ο φόβος και ο τρόμος, ο πόνος και η τρυφερότητα, απέναντι στους εαυτούς μας και τον καθρέφτη της Ιστορίας».

Σε μία ανατριχιαστική σύμπτωση, ο Rosenblatt ολοκλήρωσε τη συγγραφή του έργου το 2023, λίγες μόλις εβδομάδες από τις επιθέσεις της 7ης Οκτωβρίου και την επακόλουθη εισβολή του Ισραήλ στη Γάζα. Έτσι, ο Γίγαντας κεραυνοβόλησε το θεατρικό κοινό, λειτουργώντας ως ένας αναπάντεχος καθρέφτης των σημερινών γεωπολιτικών εντάσεων, με όσα περιγράφονται στο έργο να μοιάζουν να προέρχονται από τα τρέχοντα δελτία ειδήσεων. Ο Γίγαντας γνώρισε τεράστια επιτυχία στο εξωτερικό, με εντυπωσιακή υποδοχή τόσο στο Royal Court (2024) και έπειτα στο West End του Λονδίνου (2025), όσο και στο Broadway (2026). Απέσπασε τρία βραβεία Olivier, μεταξύ των οποίων το Best New Play, δύο Critics’ Circle Theatre Awards, ενώ η μεταφορά του στη Νέα Υόρκη τιμήθηκε με τέσσερις υποψηφιότητες για Tony Awards, αποσπώντας το βραβείο Α’ Ανδρικού Ρόλου για την ερμηνεία του John Lithgow. Η διεθνής κριτική υποδέχθηκε τον Γίγαντα με ενθουσιασμό, χαρακτηρίζοντάς τον «συγκλονιστικό», «τολμηρό» και «αριστουργηματικό» (Evening Standard), καθώς και «σκοτεινό και αδυσώπητο» (The Guardian). Πολλοί κριτικοί επισήμαναν ότι το έργο λειτουργεί ως ένας καθρέφτης της σύγχρονης δημόσιας συζήτησης: «χτυπά τη σημερινή ιστορική συγκυρία με εξαιρετική ακρίβεια» (Time Out New York), αποφεύγει «τις εύκολες ηθικές απαντήσεις» (The New Yorker) και προκαλεί συζητήσεις που συνεχίζονται πολύ μετά την πτώση της αυλαίας (The New York Times), ενώ συχνά αναφέρεται η «εκκωφαντική σιωπή» που επικρατεί στην πλατεία του θεάτρου.

Η παράσταση θα κάνει πρεμιέρα στο Θέατρο της Οδού Κυκλάδων στις 29 Οκτωβρίου.
Η προπώληση ξεκίνησε!