ΠΕΜΠΤΗ
14
ΜΑΪΟΥ
ΜΕΓΑΡΟ ΧΟΡΟΥ ΚΑΛΑΜΑΤΑΣ – ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΣΚΗΝΗ
YOANN BOURGEOIS ART COMPANY
HE WHO FALLS
17.07 | 21:30 & 18.07 | 22:00 [65’]
Μέγαρο Χορού Καλαμάτας
Κεντρική Σκηνή
Μια μικρή ομάδα ανθρώπων βρίσκεται συγκεντρωμένη σε ένα δάπεδο. Η πλατφόρμα πάνω στην οποία στέκονται δεν είναι σταθερή. Ταλαντεύεται, χάνει την οριζοντιότητά της και αρχίζει να περιστρέφεται όλο και πιο γρήγορα. Παίρνει τη μορφή μιας σχεδίας, πάνω στην οποία ναυαγισμένοι άνδρες και γυναίκες παλεύουν να επιβιώσουν. Οι άνδρες και οι γυναίκες καλούνται να προσαρμοστούν στις μεταβολές που επηρεάζουν τα σώματα και τις κινήσεις τους.Το έργο He Who Falls προκύπτει από τη σχέση μεταξύ διαφορετικών δυνάμεων. Το σκηνικό είναι ένα απλό δάπεδο που ανταποκρίνεται σε μια σειρά από διαφορετικούς μηχανισμούς, οι οποίοι παίζουν με μια ποικιλία δυνάμεων — την ισορροπία, τη φυγόκεντρο δύναμη, την ταλάντευση. Τα έξι πρόσωπα λειτουργούν ως ένα είδος μικρογραφίας της ανθρωπότητας, που προσπαθεί να διατηρήσει την ισορροπία της πάνω σε ένα ασταθές έδαφος. Αναγκάζονται να αντιδρούν στην επίδραση των φυσικών δυνάμεων και δεν μπορούν ποτέ να ξεκινήσουν τα ίδια την κίνησή τους. Καθώς αντιστέκονται, οι πολλαπλές φυσικές αρχές τα οδηγούν σε μια ευρεία γκάμα καταστάσεων. Στόχος του Yoann Bourgeois είναι να τοποθετήσει το δράμα στο υψηλότερο και πιο οξύ σημείο όπου αυτές οι σχέσεις εκδηλώνονται. Επιδιώκει να τελειοποιήσει την κίνηση, τονίζοντας μία δυνατή αλήθεια από τον κόσμο του τσίρκου: ο ερμηνευτής είναι ο φορέας των δυνάμεων που τον διαπερνούν. Εκείνες τον οδηγούν σε δράση και αυτός καλείται να τις ερμηνεύσει. Στην ιδανική σκηνή τσίρκου — είτε αυτό το τσίρκο υπάρχει είτε όχι — ο άνθρωπος βρίσκεται στο ίδιο επίπεδο με τα ζώα και τις μηχανές που τον περιβάλλουν. Δεν κυριαρχεί πάνω τους. Με αυτή την επανατοποθέτηση, αναδεικνύεται πιο καθαρά το βάσανο της ανθρωπότητας.
ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ
Σύλληψη, Σκηνογραφία και Καλλιτεχνική Διεύθυνση: Yoann Bourgeois
Καλλιτεχνική Συνεργάτις κατά τη Δημιουργία: Marie Fonte
Σχεδιασμός Φωτισμού: Adèle Grépinet
Σχεδιασμός Ήχου: Antoine Garry
Φωνητικά: Caroline Blanpied, Jean-Baptiste Veyret-Logerias, Natalie Pérez
Σχεδιασμός Κοστουμιών: Ginette / Sigolène Petey
Ερμηνεία: Marie Bourgeois, Agnès Canova, Julien Cramillet, Kerem Gelebek,
Jean-Yves Phuong, Sarah Silverblatt-Buser
Τεχνική Διεύθυνση: Julien Soulatre
Υπεύθυνοι Φωτισμού: Julien Louisgrand
Υπεύθυνοι Ήχου: Tania Volke
Διεύθυνση Σκηνής: Alexis Rostain
Σχεδιασμός και Κατασκευή Σκηνικού: Ateliers de la Maison de la Culture de Bourges, Pierre Robelin, Cénic Constructions, Nicolas Picot (C3 Sud Est)
Παραγωγή: Yoann Bourgeois Art Company
Συμπαραγωγές: MC2: Grenoble – Biennale de la Danse de Lyon – Théâtre de la Ville, Paris – Maison de la Culture de Bourges – L’Hippodrome, Scène Nationale de Douai – Le Manège de Reims, Scène Nationale – Le Parvis, Scène Nationale de Tarbes Pyrénées – Théâtre du Vellein – La Brèche, Pôle National des Arts du Cirque de Basse-Normandie / Cherbourg-Octeville – Théâtre National de Bretagne, Rennes
Προγράμματα Καλλιτεχνικής Φιλοξενίας: MC2: Grenoble – La Brèche, Pôle National des Arts du Cirque de Basse-Normandie / Cherbourg-Octeville
Με την υποστήριξη των ADAMI, SPEDIDAM και Petzl.
Με τη δημιουργική υποστήριξη της DGCA.
Η Yoann Bourgeois Art Company υποστηρίζεται από την Περιφερειακή Διεύθυνση Πολιτιστικών Υποθέσεων Περιφέρειας Auvergne-Rhône-Alpes την Περιφέρεια Auvergne-Rhône-Alpes και την Περιφερειακή Ενότητα της Isère.
Με την υποστήριξη του Γαλλικού Ινστιτούτου Ελλάδας – Τμήμα Συνεργασίας και Πολιτιστικής Δράσης της Γαλλικής Πρεσβείας στην Ελλάδα.
Συνιστώμενη ηλικία: 8+
—
KALLE NIO & FERNANDO MELO
TEMPO
20.07 | 21:30 [60΄]
Μέγαρο Χορού Καλαμάτας
Κεντρική Σκηνή
Το Tempo είναι μια συναρπαστική εξερεύνηση του χρόνου: της επιτάχυνσης, της επιβράδυνσης και των στιγμών εκείνων όπου ο χρόνος μοιάζει να ακινητοποιείται. Στον πυρήνα του βρίσκεται ένα καθημερινό συμβάν που καθίσταται μοναδικό, αναδεικνύοντας την ευθραυστότητα της ζωής μέσα από στιγμές πτώσης, παραπατήματος και παρ’ ολίγον ατυχημάτων.Το Tempo σηματοδοτεί την πρώτη συνεργασία του ταχυδακτυλουργού και εικαστικού καλλιτέχνη Kalle Nio [Κάλλε Νίο] με τον χορογράφο Fernando Melo [Φερνάντο Μέλο]. Η μουσική της παράστασης είναι του Samuli Kosminen [Σαμούλι Κόσμινεν] και βασίζεται σε κείμενο του Harry Salmenniemi [Χάρι Σάλμεννιέμι], καθώς και σε σκηνές που αναπτύσσονται γύρω από τον χορό και τις σκηνικές ψευδαισθήσεις, όπου ο χρόνος επιβραδύνεται, αντιστρέφεται και ακινητοποιείται.Πρόκειται για τη δεύτερη συνεργασία των Nio, Salmenniemi και Kosminen. Η προηγούμενη σκηνική τους παραγωγή, Nopeussokeus, έκανε πρεμιέρα στο Kiasma Theatre το 2010 και παρουσιάστηκε στη συνέχεια σε δώδεκα διαφορετικά θέατρα, σε επτά χώρες και σε πέντε γλώσσες. Οι Nio και Salmenniemi έχουν επίσης συνεργαστεί στην κινηματογραφική εγκατάσταση Yö, που παρουσιάστηκε στο Mänttä Art Festival το 2022.
Μέσα από τη μαγεία και την κίνηση, το Tempo καλεί το κοινό να αναστοχαστεί, να τοποθετηθεί βιωματικά στο παρόν και να αναρωτηθεί πώς βιώνουμε τον χρόνο και με ποιους τρόπους μπορούμε να τον κατανοήσουμε.
ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ
Σύλληψη: Kalle Nio, Fernando Melo & Harry Salmenniemi
Σκηνοθεσία: Kalle Nio
Χορογραφία: Fernando Melo
Κείμενο: Harry Salmenniemi
Ερμηνευτές: Barbara Kanc, Winston Reynolds, Luigi Sardone εναλλάξ με Iiro Näkki
Μουσική & Σχεδιασμός Ήχου: Samuli Kosminen
Σχεδιασμός Κοστουμιών: Georgina Spencer
Σχεδιασμός Φωτισμών: Johannes Hallikas
Τεχνικοί Σκηνής: Hedda Liukkala, June Horton-White, Georgina Spencer
Οργάνωση Περιοδείας & Διαχείριση: Yellow Everything
Φωτογραφία & Trailer: Kalle Nio
Παραγωγή: WHS / Kalle Nio
Συμπαραγωγή: Helsinki Festival, Lutkovno Gledališče Ljubljana (Σλοβενία)
Με την υποστήριξη: Alfred Kordelin Foundation
Συνιστώμενη ηλικία: 8+
Το Tempo είναι διεθνής συμπαραγωγή. Στη Φινλανδία παράγεται από την WHS σε συνεργασία με το Helsinki Festival. Στη Σλοβενία, συνεργαζόμενος φορέας είναι το LGL, το Εθνικό Κουκλοθέατρο. Το έργο υποστηρίζεται από το Alfred Kordelin Foundation.
—
LEÏLA KA
MALDONNE
23.07 | 22:00 [55′]
Μέγαρο Χορού Καλαμάτας
Κεντρική Σκηνή
Στο Maldonne, την πρώτη ομαδική δημιουργία της ανερχόμενης Γαλλίδας χορογράφου Leïla Ka [Λέιλα Κα], αναδύεται ένα παιγνιώδες αλλά ταυτόχρονα δυναμικό πορτρέτο της θηλυκότητας. Πέντε χορεύτριες με μακριά, φλοράλ φορέματα κινούνται με ελεγχόμενο και συγχρονισμένο τρόπο, με τις κινήσεις τους να συντονίζονται σε επίπεδο ανάσας και φωνής. Όμως αυτό που ξεκινά ως εύθραυστη συγχρονία μετατρέπεται σύντομα σε ένα χάος από lip-sync και κινήσεις που άλλοτε συμπληρώνουν και άλλοτε απωθούν η μία την άλλη. Η ευαλωτότητα και η εξέγερση μπερδεύονται σε μια ατίθαση, εκφραστική χορογραφία. Τα φορέματα – σαράντα κομμάτια από καταστήματα μεταχειρισμένων – διαδραματίζουν καθοριστικό ρόλο. Δεν φοριούνται απλώς, αλλά μετασχηματίζονται: δένονται σε φαλλικά σχήματα, χρησιμοποιούνται σαν μαστίγια ή ως στηρίγματα στα οποία γαντζώνονται τα σώματα, ενώ ακούγεται το Dance Me to the End of Love του Leonard Cohen. Οι χορεύτριες ενσαρκώνουν γυναίκες την ώρα που απλώνουν ρούχα, τη στιγμή που κουτσομπολεύουν ή στη διάρκεια της εγκυμοσύνης τους. Τίποτα όμως δεν είναι αυτό που φαίνεται. Η Leïla Ka θέτει υπό αμφισβήτηση τη γυναικεία ταυτότητα, ανατρέποντάς τη διαρκώς. Κάθε μετάβαση σηματοδοτείται από μια αλλαγή κοστουμιού, δημιουργώντας ένα μωσαϊκό εικόνων και ιστοριών. Ο τίτλος Maldonne προέρχεται από τα παιχνίδια με τράπουλα και αναφέρεται σε ένα λάθος στο μοίρασμα, που αναγκάζει τους παίκτες να ξεκινήσουν από την αρχή. Για την Ka, συμβολίζει τη θέση των γυναικών στην κοινωνία: πολλά έχουν επιτευχθεί, όμως οι ανισότητες παραμένουν. Ταυτόχρονα, ο τίτλος παραπέμπει και στη Madonna, την εμβληματική ποπ σταρ που ενσαρκώνει τη γυναικεία δύναμη και επαναστατικότητα. Η παράσταση ρίχνει ένα ποιητικό και συχνά ειρωνικό βλέμμα στους ρόλους και τις προσδοκίες που επιβάλλονται στις γυναίκες.
Η παράσταση Maldonne καθιερώθηκε γρήγορα ως διεθνές φαινόμενο, περιοδεύοντας για τρία χρόνια συνεχόμενα, και φτάνοντας από ένα κατάμεστο Olympia στο Παρίσι έως την Κολομβία, και από τις Ηνωμένες Πολιτείες έως τη Σερβία.
Χορογραφία: Leïla Ka
Ερμηνεία (εναλλάξ): Justine Agator, Mariana Faria, Μυρτώ Γεωργιάδη, Juliette Ghebache, Jade Logmo
Βοηθός Χορογράφου: Jane Fournier Dumet
Σχεδιασμός Φωτισμών: Laurent Fallot
Κοστούμια: Leïla Ka
Υπεύθυνη Φωτισμών: Clara Coll Bigot
Σχεδιασμός Ήχου: Ewen Bothua
Παραγωγή: CENTQUATRE-PARIS και Cie Leïla Ka
Δίκτυο υποστήριξης:
La Garance – Scène Nationale de Cavaillon, Théâtre Malakoff – Scène Nationale, Théâtre d’Angoulême – Scène Nationale, Théâtre de Suresnes Jean Vilar – Festival Suresnes Cités Danse 2024, Centre Chorégraphique National d’Orléans (Καλλιτεχνική διεύθυνση: Maud Le Pladec), Centre Chorégraphique National – Ballet de Lorraine (Καλλιτεχνική διεύθυνση: Petter Jacobsson), στο πλαίσιο του προγράμματος καλλιτεχνικής φιλοξενίας στο στούντιο, Les Quinconces et L’Espal – Scène Nationale du Mans, Espaces Pluriels – Scène Conventionnée d’intérêt National Art et Création Danse de Pau, La Manufacture – CDCN Nouvelle-Aquitaine Bordeaux/La Rochelle, La Passerelle – Scène Nationale de Saint-Brieuc, Fondation Royaumont, Espace 1789 – Scène Conventionnée d’intérêt National Art et Création pour la Danse de Saint-Ouen, Le Quatrain – équipement culturel de Clisson Sèvre et Maine Agglo, Ville de Gouesnou – Centre Henri Queffélec.
Με την υποστήριξη: Caisse des Dépôts
Υποστήριξη φιλοξενίας (residency): Fondation Royaumont / Fondation d’entreprise Hermès
Παρουσιάζεται με την υποστήριξη του Γαλλικού Ινστιτούτου Ελλάδος – Υπηρεσία Συνεργασίας και Μορφωτικής Δράσης της Γαλλικής Πρεσβείας στην Ελλάδα.
—
ΜΠΑΛΕΤΟ ΕΘΝΙΚΗΣ ΛΥΡΙΚΗΣ ΣΚΗΝΗΣ & ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΟΥΜΕΝΤΑΚΗΣ
ΤΟΣΑΙΣ ΦΟΡΑΙΣ ΤΟΣΟ ΚΟΝΤΑ ΝΑ ΕΙΜΑΙ
25 & 26.07 | 22:00 [60′]
Μέγαρο Χορού Καλαμάτας
Κεντρική Σκηνή
Η νέα παραγωγή του Μπαλέτου της Εθνικής Λυρικής Σκηνής Τόσαις φοραίς τόσο κοντά να είμαι συνθέτει ένα πολυδιάστατο σκηνικό σύμπαν, όπου ο σύγχρονος χορός και το μουσικό θέατρο συναντιούνται και συνυπάρχουν οργανικά, σε μια αέναη συνομιλία. Στον πυρήνα της βρίσκεται το νέο έργο του Γιώργου Κουμεντάκη, τέσσερα έργα μουσικής δωματίου βασισμένα σε τέσσερα ποιήματα του Κωνσταντίνου Π. Καβάφη, τα οποία μελοποιούνται στο ιδίωμα του αμανέ και ερμηνεύονται ζωντανά, δημιουργώντας ένα ηχητικό τοπίο βαθιά εσωτερικό, στοχαστικό και διαρκώς μεταβαλλόμενο. Τρεις διακεκριμένοι χορογράφοι – Πατρίσια Απέργη, Ηλίας Χατζηγεωργίου και Εύα Γεωργιτσοπούλου – προσεγγίζουν το υλικό μέσα από διαφορετικές αισθητικές και κινησιολογικές γλώσσες. Το σώμα αναδεικνύεται ως φορέας μνήμης, επιθυμίας και απώλειας, ενώ η κίνηση ταλαντεύεται ανάμεσα στον συλλογικό συντονισμό και την προσωπική απόκλιση. Οι εννέα χορευτές κινούνται σε ένα περιβάλλον συνεχούς μετάβασης, όπου ο χρόνος μοιάζει να επιβραδύνεται, να επαναλαμβάνεται και να αποκτά μια σχεδόν τελετουργική διάσταση.Η γλυπτική εγκατάσταση του εικαστικού Πέτρου Τουλούδη ενεργοποιεί τη σκηνή ως ένα κινούμενο ηχητικό τοπίο, λειτουργώντας ως μηχανισμός που παράγει και μεταφέρει ήχο, μετατρέποντας τη σκηνή σε έναν χώρο όπου το συναίσθημα δεν κραυγάζει αλλά αντηχεί μέσα στον χρόνο, αφήνοντας χώρο στη φαντασία. Ερμηνεύει με μοναδικό τρόπο o Ζαχαρίας Καρούνης. Συμμετέχουν η Αγγελίνα Τκάτσεβα στο σαντούρι, τα μουσικά σύνολα Oros Ensemble και Osmosis Saxophone Quartet, ενώ τη διδασκαλία κρουστών έχει αναλάβει ο Γιάννης Παπατζανής, ο οποίος ερμηνεύει μια πληθώρα κρουστών επί σκηνής.
Μια παράσταση που δεν αφηγείται γραμμικά, αλλά υποβάλλει τον θεατή σε μια εμπειρία συναισθηματικής καταβύθισης, σε μια τελετουργία εκ των έσω.
ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ
Μουσική: Γιώργος Κουμεντάκης
Ποίηση: Κωνσταντίνος Π. Καβάφης
Χορογραφία: Πατρίσια Απέργη, Εύα Γεωργιτσοπούλου, Ηλίας Χατζηγεωργίου
Εικαστική – Ακουστική Εγκατάσταση: Πέτρος Τουλούδης
Κοστούμια: Daglara
Σχεδιασμός Φωτισμών: Νίκος Βλασόπουλος
Διδασκαλία Κρουστών: Γιάννης Παπατζανής
Τραγούδι: Ζαχαρίας Καρούνης
Σαντούρι: Αγγελίνα Τκάτσεβα
Oros Ensemble: Κωνσταντίνος Ζιγκερίδης (ακορντεόν), Ειρήνη Κρικώνη (βιολί), Αποστόλης Κουτσογιάννης (φλάουτο με ράμφος), Αντώνης Φωτιάδης (κλαρινέτο)
Osmosis Saxophone Quartet: Χρίστος Ζένιος (σοπράνο σαξόφωνο), Αντώνης Φωτιάδης (άλτο σαξόφωνο), Θεόφιλος Σωτηριάδης (τενόρο σαξόφωνο), Γιάννης Μυράλης (βαρύτονο σαξόφωνο)
Χορεύουν: Άγγελος Αντωνίου, Γιάννης Γκάντσιος, Έλενα Κέκκου, Μαρίτα Νικολίτσα, Ντανιέλε Πεκοράρι, Στέφανο Πιετραγκάλλα, Γιώργος Χατζόπουλος, Σεσίλια Χατζηεμμανουήλ – Μαγιορκίνου, Δέσποινα Χρυσοστόμου
Μέγας Δωρητής ΕΛΣ & Δωρητής Προγράμματος Περιοδειών: Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος (ΙΣΝ)
—
ΜΕΓΑΡΟ ΧΟΡΟΥ ΚΑΛΑΜΑΤΑΣ – ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΗ ΣΚΗΝΗ
JEFTA VAN DINTHER
MERCURY RISING
18.07 | 19:00 & 19.07 | 22:00 [60΄]
Μέγαρο Χορού Καλαμάτας
Εναλλακτική Σκηνή
Το Mercury Rising αναδύεται μέσα από μια φαινομενολογική ανασκαφή στην ίδια τη γλώσσα. Το έργο, το οποίο ερμηνεύουν και συνδημιουργούν με τον χορογράφο οι Dawn Jani Birley, Rita Mazza και Lukas Malkowski, χαρτογραφεί αρχαίες αλλά και μελλοντικές μη γραμμικές γλώσσες, εξερευνώντας το πεδίο ανάμεσα στην επικοινωνία, τη χειρονομία, τη δράση και τη σωματικότητα.Το Mercury Rising αντιμετωπίζει το σώμα ως ένα ασταθές πεδίο λόγου — έναν τόπο στον οποίο το νόημα παράγεται, αποδομείται και μετασχηματίζεται μέσα από την κίνηση.Προσκαλώντας το κοινό να αποκρυπτογραφήσει μια πληθώρα σημείων, η παράσταση διερευνά επίσης την ολισθηρή φύση της ερμηνείας και τελικά μας απελευθερώνει από την ανάγκη για κυριολεξία ή επεξήγηση. Ενσωματώνοντας πολλαπλές νοηματικές γλώσσες και απευθυνόμενο σε κάθε πιθανό κοινό — συμπεριλαμβανομένων κωφών και ακουόντων θεατών — το Mercury Rising προσεγγίζει την πολυπλοκότητα της ανθρώπινης επικοινωνίας σε ένα σημείο καμπής. Αυτό που τελικά μοιραζόμαστε δεν είναι η βεβαιότητα, αλλά η αδυναμία πλήρους κατανόησης και, παρ’ όλα αυτά, η επιθυμία για σύνδεση.
ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ
Χορογραφία: Jefta van Dinther
Δημιουργία & Ερμηνεία: Rita Mazza, Dawn Jani Birley, Lukas Malkowski
Κοστούμια & Σκηνικά: Cristina Nyffeler
Σχεδιασμός Φωτισμών: Jonatan Winbo
Σχεδιασμός Ήχου: David Kiers
Φόντο (σκηνική επιφάνεια): Gonçalo Sena
Δραματουργία: Gabriel Smeets
Καλλιτεχνική σύμβουλος: Maja Zimmermann
Τεχνική διεύθυνση: Andrea Parolin, Fabian Bleisch
Φωτισμός: Fabian Bleisch
Ήχος: Andrea Parolin
Διαχείριση: Sven Neumann
Διανομή: Sarah De Ganck, ART HAPPENS
Διεύθυνση παραγωγής: Uta Engel, Romy Hansford-Gerber
Υπεύθυνος προβών: Tomislav Feller
Οικονομική διαχείριση: transmissions GmbH (DE), Interim kultur AB (S
—
ΧΑΡΑ ΚΟΤΣΑΛΗ
ΙT’S THE END OF THE AMUSEMENT PHASE
20.07 | 20:00 [40′]
Μέγαρο Χορού Καλαμάτας
Εναλλακτική Σκηνή
Σε έναν μαραθώνιο χορού που διατρέχει το ιστορικό συνεχές, τρεις γυναίκες* παλινδρομούν ανάμεσα στην προσωπική και τη συλλογική ιστορία. Με επίκεντρο το σώμα που χορεύει και με υλικά τον ήχο και την ποίηση, το έργο αναμετριέται με την έννοια της προόδου ως του πιο εξαντλητικού γραμμικού αφηγήματος. Στον απόηχο μιας τεχνολογικής και κοινωνικής επανάστασης που τελικά δεν συνέβη, το ΙT‘S THE END OF THE AMUSEMENT PHASE επιχειρεί να μιλήσει για τη συναισθηματική ιστορία του παρόντος. Τρεις χορεύτριες συνδιαλέγονται επί σκηνής με το παρελθόν που απλώνεται μπροστά μας και το μέλλον που έχουμε αφήσει πίσω μας. Επιδίδονται σε έναν χορό που εξαντλεί τους συναισθηματικούς και σωματικούς τους πόρους. Είναι μια χορογραφία για την αμφίθυμη σχέση του ατομικού και συλλογικού σώματος με την Ιστορία, για τον δεσμό προόδου και καταστροφής, για χορούς διασκέδασης, απόλαυσης και προπαγάνδας.
ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΡΙΕΣ
Η παράσταση επελέγη από την πλατφόρμα Moving Balkans και από το δίκτυο Aerowaves για το 2026, ενώ είναι υποψήφια για το Bloom Prize of the Rose International Dance Prize 2027.
Η παρουσίαση της παράστασης υποστηρίζεται από το Touring Program της Στέγης Ιδρύματος Ωνάση.
—
MARLENE MONTEIRO FREITAS
GUINTCHE (LIVE VERSION)
23.07 | 20:30 & 24.07 | 21:30 [60΄]
Μέγαρο Χορού Καλαμάτας
Εναλλακτική Σκηνή
Το Guintche, σόλο της Marlene Monteiro Freitas [Μαρλέν Μοντέιρο Φρέιτας], δημιουργεί έναν μεταβαλλόμενο αστερισμό εικόνων στο νου των θεατών. Η ερμηνεύτρια εμφανίζεται ταυτόχρονα μοναδική και πολλαπλή, ένα σώμα σε διαρκή μεταμόρφωση. Σε αυτή τη ζωντανή εκδοχή, με τη συνοδεία των μουσικών Henri «Cookie» Lesguillier και Simon Lacouture, το έργο ξεδιπλώνεται ως ιεροτελεστία— οικεία και ταυτόχρονα οικουμενική. Η αφετηρία του Guintche είναι ένα σχέδιο της Monteiro Freitas με θέμα μία jazz μουσικό. Από αυτή την αρχική εικόνα, το έργο σταδιακά απέκτησε δική του ζωή, αναπτύχθηκε, μεταλλάχθηκε και τελικά διεκδίκησε την αυτονομία του. Η λέξη «guintche», που προέρχεται από την κρεολική γλώσσα του Πράσινου Ακρωτηρίου, φέρει πολλαπλές σημασίες: ένα πουλί, μια πόρνη, ένα στιλ, ή ακόμα και κάτι το απροσδιόριστο. Αυτή η σημασιολογική ρευστότητα τροφοδοτεί ένα έργο εντυπωσιακής ομορφιάς που προκαλεί δέος. Για τη Monteiro Freitas δεν υπάρχει ιεραρχία μεταξύ των πηγών: μια μουσική παρτιτούρα, ένα λογοτεχνικό απόσπασμα, μια εικόνα ή μια ιδέα μπορούν να λειτουργήσουν εξίσου άνετα ως αφετηρίες. Το Guintche γίνεται έτσι ένα καλειδοσκόπιο αισθήσεων, όπου το σώμα υπόκειται σε συνεχή μεταμόρφωση. Ένας αδιάκοπος διάλογος εκτυλίσσεται ανάμεσα στη λεκάνη και τα κρουστά, ανάμεσα στη χειρονομία και τον ρυθμό. Μεταμορφώνοντας τον εαυτό της σε πυγμάχο, μάγισσα και χορεύτρια, η Monteiro Freitas ενσαρκώνει πολλαπλές καταστάσεις ταυτόχρονα. Ποτέ σταθερή, ποτέ ενιαία, γίνεται μια μορφή σε διαρκή μετάβαση—ανήσυχη, αντιφατική και ζωντανή.
ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ
Χορογραφία και Ερμηνεία: Marlene Monteiro Freitas
Μουσική: Henri «Cookie» Lesguillier και Simon Lacouture (τιμπάνι), Johannes Krieger (τρομπέτα, απόσπασμα από το Rotcha Scribida του Amândio Cabral), Otomo Yoshihide (απόσπασμα από σόλο κιθάρας), Anatol Waschke (shrapnel)
Ήχος: Rui Antunes
Φωτισμοί: Yannick Fouassier
Σκηνικά: Yannick Fouassier και Marlene Monteiro Freitas
Κοστούμια: Marlene Monteiro Freitas και Catarina Varatojo (σορτσάκι)
Παραγωγή & Διανομή: P.OR.K
Συμπαραγωγή: Novo Negócio ZDB
Προγράμματα Καλλιτεχνικής Φιλοξενίας: O Espaço do Tempo, Alkantara Festival
Με την υποστήριξη των: Re.Al, Forum Dança, Bomba Suicida
Ευχαριστίες: Avelino Chantre, Pedro Lacerda, João Francisco Figueira, Anatol Waschke
—
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΑΟΥ
A USER’S MANUAL
25.07 | 18:30 [40′]
Μέγαρο Χορού Καλαμάτας
Εναλλακτική Σκηνή
To A User‘s Manual είναι μια solo performance lecture που λειτουργεί ως οδηγός για την κατανόηση των συχνά αόρατων, πολύπλοκων διαδικασιών της χορογραφικής δημιουργίας. Σε αυτό το έργο, ο χορογράφος μοιράζεται πληροφορίες από τα παρασκήνια της παραγωγής μιας παράστασης χορού, αποκαλύπτοντας τις πιέσεις που δέχεται ένας δημιουργός από τις απαιτήσεις της αγοράς, τους περιορισμούς του budget και τις τάσεις που επιβάλλονται από τους επιμελητές και διευθυντές των φεστιβάλ. Αυτοί οι παράγοντες συχνά παραμένουν κρυφοί, αλλά επηρεάζουν σημαντικά το καλλιτεχνικό προϊόν.Το κοινό μαθαίνει ότι αυτό που παρακολουθεί στη σκηνή δεν είναι αποκλειστικά αποτέλεσμα των ανεξάρτητων δημιουργικών επιλογών του καλλιτέχνη, αλλά διαμορφώνεται από οικονομικές παραμέτρους, απαιτήσεις μάρκετινγκ, νομικές υποχρεώσεις, προσδοκίες του κοινού και ακαδημαϊκές επιρροές. To A User‘s Manual εξετάζει τις πρόσφατες αλλαγές στον τρόπο εργασίας των καλλιτεχνών και προσκαλεί το κοινό να επανεξετάσει τις αντιλήψεις του και να ασχοληθεί με τις πολυπλοκότητες της καλλιτεχνικής πρακτικής.
ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ
Ιδέα, Κείμενο, Χορογραφία, Ερμηνεία: Κωνσταντίνος Παπανικολάου
Δραματουργία: Παρασκευή Τεκτονίδου
Σκηνικά, Κοστούμια, Σχεδιασμός Video: Όλγα Σφέτσα
Σχεδιασμός Φωτισμών: Ελίζα Αλεξανδροπούλου
Πρωτότυπη Μουσική: Νικόλας Τζώρτζης, Αλεξάνδρα Κατερινοπούλου
Παραγωγή: Στέγη Ιδρύματος Ωνάση
Η παρουσίαση της παράστασης υποστηρίζεται από το Touring Program της Στέγης Ιδρύματος Ωνάση.
—
ΑΝΤΩΝΗΣ ΒΑΗΣ
LUNAR SEAGA
25.07 | 19:30 [30′]
Μέγαρο Χορού Καλαμάτας
Εναλλακτική Σκηνή
Το Lunar Seaga είναι γεννημένο σε σκοτεινά, δυστοπικά βιομηχανικά τοπία που συναντάμε συχνά στον περιαστικό ιστό αλλά και μέσα στις ίδιες τις πόλεις. Πρόκειται για γεωγραφικούς τόπους όπου η βιομηχανία καταλαμβάνει το φυσικό περιβάλλον, δημιουργώντας ένα απόκοσμο υβριδικό οικοσύστημα, στο οποίο η ανθρώπινη δραστηριότητα και η εκμετάλλευση των φυσικών πόρων αφήνουν ανεξίτηλο το περιβαλλοντικό τους αποτύπωμα.Λευκοί μουσαμάδες βουτηγμένοι σε σκόνη τσιμέντου, γυαλιστερά απόβλητα που θροΐζουν εκκωφαντικά στον δυνατό άνεμο, φώτα πλοίων και φορτηγών που αντανακλώνται διαστρεβλωμένα στη μολυσμένη θάλασσα και ένα δυνατό φεγγάρι που εμφανίζεται ανάμεσα στους δύσοσμους καπνούς των διυλιστηρίων, μετατρέπονται σε σκηνικά υλικά που συνθέτουν μία παράδοξη δράση-μετάβαση, ιδανικό πεδίο για την εξέλιξη μιας αποκαλυπτικής κατάδυσης με έντονα στοιχεία επιστημονικής φαντασίας. Στα μέρη αυτά τη νύχτα, το σώμα έρχεται αντιμέτωπο με το σκοτάδι και καθώς φέρει το φως που ενεργοποιεί τον χώρο, αποκαλύπτει πρωτόγνωρες υφές και εμπόδια, που συνδιαμορφώνουν την κίνηση υπό το πρίσμα ενός τοπίου εκτεθειμένου σε έντονα φυσικά φαινόμενα. Αυτά τα τοπία της οξύμωρης συμβίωσης με τον άνθρωπο εντοπίζει η έρευνά μας ως ικανά να ενεργοποιήσουν τη φαντασία και την έλξη προς το ανοίκειο, διανοίγοντας μια αλλόκοτη διέξοδο ενός σύγχρονου κόσμου που προοδεύει αυτοκαταστρεφόμενος. Το έργο παρουσιάστηκε για πρώτη φορά τον Ιούνιο του 2025 στο ιστορικό κτήριο του Παλαιού Ελαιουργείου Ελευσίνας, στο πλαίσιο της 2023 Ελευσίς-Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης, ως κομμάτι του καλλιτεχνικού προγράμματος U(R)TOPIAS Ακαδημία Χορογραφίας, υπό την καλλιτεχνική διεύθυνση της Πατρίσιας Απέργη και της ομάδας σύγχρονου χορού Αερίτες. Εξελίχθηκε περαιτέρω χάρη στην καλλιτεχνική φιλοξενία του 15ου Dance Days Chania και παρουσιάστηκε με επιτυχία στον υπαίθριο χώρο της πρώην Γαλλικής Σχολής Χανίων τον Αύγουστο της ίδιας χρονιάς.
ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ
Σύλληψη, Χορογραφία, Ερμηνεία: Αντώνης Βαής
Συνδημιουργία, Καλλιτεχνική επιμέλεια, Ερμηνεία: Χάρης Σαββόπουλος
Τεχνική υποστήριξη, Δημιουργία, Ερμηνεία: Βασίλης Παπαηλιόπουλος
Μουσική Σύνθεση: Νονίκα, Βασίλης Ζλατάνος, Alien Lady Studios
Βοηθός Χορογράφου: Άγγελος Λόκος
Έρευνα Τοπίου: Μαρία Κοσμίδη
Εικαστική Επιμέλεια: Ίρια Βρεττού
Φωτιστική Επιμέλεια: Αφροδίτη Νέρη
Σκηνική Επιμέλεια: Δημήτρης Ζαμπόπουλος
—
GARAGE21
MOUNTAINS
25.07 | 20:30 [57′]
Μέγαρο Χορού Καλαμάτας
Εναλλακτική Σκηνή
Το Mountains είναι ένας σωματικός στοχασμός πάνω στον χρόνο, τη μνήμη και την ύπαρξη, όπου το σώμα λειτουργεί ταυτόχρονα ως performer και ως τόπος ανασκαφής. Χωρίς χρήση κειμένου, η κίνηση αναπτύσσεται ως ποιητική γλώσσα μέσα από την οποία η μνήμη θυμάται, σβήνεται και επαναδιαμορφώνεται. Η παράσταση είναι ένα ταξίδι ενσώματης εμπειρίας όπου το σώμα λειτουργεί ως ζωντανό αρχείο—μεταφέροντας, διαγράφοντας και ανασυνθέτοντας ίχνη εμπειριών. Όπως ένα τοπίο που διαμορφώνεται από τον χρόνο, το σώμα βρίσκεται σε διαρκή μεταμόρφωση, σημαδεμένο από την εμπειρία αλλά πάντοτε δημιουργώντας κάτι νέο. Κάθε κίνηση αφήνει το αποτύπωμά της, αποκαλύπτοντας την εύθραυστη ένταση ανάμεσα στο μόνιμο και το εφήμερο. Στο Mountains ο χρόνος παύει να είναι γραμμικός. Παρελθόν, παρόν και μέλλον συνυπάρχουν μέσα στο σώμα και μεταμορφώνονται. Η κίνηση ταλαντεύεται ανάμεσα στη μνήμη και τη λήθη, δημιουργώντας καταστάσεις όπου το σώμα γίνεται ταυτόχρονα φορέας και διαδικασία μνήμης. Το έργο αποτελεί μια κοινή εμπειρία μεταξύ performer και κοινού. Το Mountains γίνεται ένα τελετουργικό παρουσίας—μια πράξη παρατήρησης όπου το σώμα μεταφέρει την ηχώ του παρελθόντος, ενώ ανοίγει χώρο για ό,τι μπορεί ακόμη να αναδυθεί.
ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ
Σύλληψη: Garage21
Σκηνοθεσία & Χορογραφία: Μαίρη Ράντου
Ερμηνεία: Ευαγγελία Ράντου
Σχεδιασμός Φωτισμών: Αντώνης Χονδρογιάννης
Μουσική Σύνθεση & Σχεδιασμός Ήχου: Στέλιος Τσίλογλου
Δραματουργία: Ελένη Μολέσκη
Επιμέλεια Κοστουμιών: Διονύσης Διμουλίτσας
Σκηνικός Σχεδιασμός: Garage21
Κατασκευή Μακέτας: Νίκος Κόκκαλης
Φωτογραφία & Κινηματογράφηση: Γιάννης Νοδάρας
Δημιουργική Παραγωγή: Garage21
Η παράσταση παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στο Biennale Teatro, στο πλαίσιο της Biennale της Βενετίας (2025).
Υποστήριξη: La Biennale di Venezia, Οργανισμός Πολιτισμού και Ανάπτυξης ΝΕΟΝ
—
ΙΡΙΣ ΚΑΡΑΓΙΑΝ
ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΣΩΜΑΤΑ ΤΗΣ ΕΠΟΧΗΣ ΜΑΣ;
26.07 | 19:00 [45′]
Μέγαρο Χορού Καλαμάτας
Εναλλακτική Σκηνή
Σε μια απόπειρα να επιβραδύνουμε, να αφουγκραστούμε, να κοιτάξουμε με προσοχή, να αναπνεύσουμε βαθιά, να χαθούμε και να ονειρευτούμε, αναρωτιόμαστε ξανά πώς μπορούμε να υπάρξουμε σε αυτόν τον κόσμο.Το Ποια είναι τα σώματα της εποχής μας; είναι ένα ντουέτο που παραθέτει συλλογισμούς για το παρόν και αρθρώνει ερωτήματα για το μέλλον σε μια προσπάθεια να ενεργοποιήσει τη φαντασία και να διερευνήσει τον προβληματισμό που εκφράζει ο τίτλος του. Δύο ερμηνεύτριες στέκονται μαζί και απέναντί μας: τις κοιτάζουμε και μας κοιτάζουν, τις παρατηρούμε καθώς δημιουργούν κινητικά και ηχητικά μοτίβα που κορυφώνονται σε έναν ρυθμικό καλπασμό που αντηχεί στο χώρο. Ανιχνεύοντας τις συνδέσεις μεταξύ των κινήσεων, των φράσεων και των ήχων, το Ποια είναι τα σώματα της εποχής μας; επιδιώκει να φτιάξει έναν τόπο συνύπαρξης, έναν κοινό τόπο όπου η φαντασία διαπερνά την πραγματικότητα δημιουργώντας έναν ατέρμονο στροβιλισμό σκέψεων και αισθήσεων.
ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ
Ιδέα, Κείμενο, Βίντεο, Χορογραφία: Ίρις Καραγιάν
Ερμηνεία: Δάφνη Δρακοπούλου, Δέσποινα Σανιδά-Κρεζία
Μουσική: ILIOS
Σχεδιασμός Φωτισμών: Νύσος Βασιλόπουλος
Επιμέλεια Κοστουμιών: Βασιλεία Ροζάνα
Οργάνωση και Εκτέλεση Παραγωγής: ΖΗΤΑ, ομάδα σύγχρονου χορού
Φωτογραφίες: Ελισάβετ Μωράκη
—
ΙΩΑΝΝΑ ΠΟΡΤΟΛΟΥ / ΟΜΑΔΑ ΧΟΡΟΥ GRIFFÓN
SUPERSTAR
26.07 | 21:00 [40′]
Μέγαρο Χορού Καλαμάτας
Εναλλακτική Σκηνή
“It’s better to burn out than to fade away.”
Neil Young, 1979
H νέα παράσταση της Ιωάννας Πορτόλου και της Ομάδας Χορού Griffón είναι ένα ηλεκτρισμένο έργο για τα όρια της αντοχής. Εξερευνά το εύρος της ταυτότητας, των προσωπικών ορίων και της αναζήτησης της συνεχούς αναγνώρισης σε ένα αδηφάγο σύστημα. Σε έναν σκηνικό χώρο που θυμίζει ρινγκ, οι τρεις χορεύτριες δημιουργούν μια απόκοσμη και άγρια συναυλία, δοκιμάζουν τα όριά τους και μεταμορφώνουν τη σκηνή σε αχόρταγη αρένα, όπου το θέαμα έχει πάντα τον πρώτο λόγο. Μέσα από ένα αρχείο pop εικόνων, συναυλιακού κινητικού υλικού και προσωπικών αφηγήσεων καταστροφής, το Superstar αποπειράται να συνομιλήσει με τις εσωτερικές αντιφάσεις που κρύβονται πίσω από τη δημόσια λάμψη, και γίνεται υπαρξιακό ερώτημα για το μέχρι πού αντέχουμε ή τολμάμε να φτάσουμε πριν χαθούμε στην αφάνεια.
ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ
Χορογραφία: Ιωάννα Πορτόλου
Μουσική: Αντώνης Παλάσκας
Δραματουργία: Δήμητρα Μητροπούλου
Κοστούμια: Ιωάννα Τσάμη
Φωτισμοί: Ιωάννα Αθανασίου, Τάσος Παλαιορούτας
Βοηθοί Ενδυματολόγου: Μαρία Αλεξάνδρου, Δήμητρα Σταυρίδου
Διεύθυνση Παραγωγής: Χριστίνα Πολυχρονιάδου
Ερμηνεύουν: Ιωάννα Αποστόλου, Κωνσταντίνα Μπάρκουλη, Θεανώ Ξυδι
—
ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ «ΧΟΡΟΣ ΣΤΗΝ ΠΟΛΗ»
ΑΝΩΤΕΡΗ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΗ ΣΧΟΛΗ ΧΟΡΟΥ ΕΘΝΙΚΗΣ ΛΥΡΙΚΗΣ ΣΚΗΝΗΣ
METAMORPHOSIS
18.07 | 21.00 [35′]
Κεντρική Πλατεία Καλαμάτας
Η Ανώτερη Επαγγελματική Σχολή Χορού της Εθνικής Λυρικής Σκηνής παρουσιάζει την παράσταση Metamorphosis, υπό την καθοδήγηση του Διευθυντή Σπουδών της Γιώργου Μάτσκαρη. Οι σπουδαστές της Σχολής θα δοκιμαστούν σε ένα απαιτητικό δίπτυχο σύγχρονου χορού, σε χορογραφίες των Cyril Baldy [Συρίλ Μπαλντύ] και Jesús Rubio Gamo [Χεσούς Ρούμπιο Γκάμο].
Ο διεθνώς διακεκριμένος Γάλλος χορευτής και χορογράφος Cyril Baldy ανασυνθέτει τη δημιουργία του With Love and All That, που πρωτοπαρουσιάστηκε στο Conservatoire National Superieur de Paris. Το With Love and All That – ACT II, με αφετηρία το κλασικό μπαλέτο, ερευνά τη φύση του χορού σχηματίζοντας, μεθοδικά και στοχαστικά, νέα χορογραφικά τοπία. Δομημένο αρχικά σε τρεις πράξεις, επικεντρώνεται σε ένα δυναμικό σύνολο σχηματισμών όπου η δομή, η ορμή και τα μεταβαλλόμενα χωρικά μοτίβα καθοδηγούν τη χορογραφία. Το κομμάτι επιδιώκει να επανασυνδεθεί με την ακατέργαστη και εκφραστική δύναμη της κίνησης, προσφέροντας μια σύγχρονη προσέγγιση στη διαχρονική ομορφιά του μπαλέτου.
Ο διεθνώς αναγνωρισμένος Ισπανός χορογράφος Jesús Rubio Gamo υπογράφει την αναβίωση αποσπάσματος της χορογραφίας του Gran Bolero. Βραβευμένη από τα Ισπανικά βραβεία παραστατικών τεχνών MAX ως η καλύτερη παράσταση χορού του 2020, το Gran Bolero είναι ένα έργο έντονο. Ένας ύμνος στην ελπίδα και τον ίδιο το χορό. Η ελαφρότητα μάχεται με τη βαρύτητα, σε μια λεπτή γραμμή μεταξύ απόλαυσης και εξάντλησης. Το Gran Bolero είναι ένας χορός για να γιορτάσουμε τον χρόνο και τον χώρο που μοιραζόμαστε μεταξύ μας.
Η περιοδεία της Σχολής Χορού της ΕΛΣ υλοποιείται με τη στήριξη της δωρεάς του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος (ΙΣΝ) [www.SNF.org] για την ενίσχυση της καλλιτεχνικής εξωστρέφειας της Εθνικής Λυρικής Σκηνής.
ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ
WITH LOVE AND ALL THAT-ACT II
Χορογραφία: Cyril Baldy
Μουσική σύνθεση “Gleiter”: Matthias Muche
Σχεδιασμός Φωτισμών: Cyril Baldy
Σχεδιασμός Κοστουμιών: Cyril Baldy
Βοηθοί χορογράφου: Anne Jung, Ελένη Κλάδου, Όλια Τορναρίτου
Διάρκεια: 15’
Χορεύουν: Αλέξανδρος-Αναστάσιος Καραλής, Αναστάσιος Κίλιμπας, Νικολέτα Κλωνή, Κωνσταντίνος Κρεούζης, Αρετή Μαρία Κώστογλου, Ισιδώρα Λάντζη, Αλεξάνδρα Ευαγγελία Μαντέλη, Λουκία Μηλιάκη, Γεωργία Σπυριδούλα Μπεληγιάννη, Στέφανος Ευθύμιος Μπότσας, Κλειώ Σκιαδά, Άγγελος Τσάνι, Νικόλας Χάρκα, Μαρία Ελπίδα Βασιλοπούλου, Μιχαήλα Καραταράκη, Μαρία Κωνσταντέλλου, Παρασκευή-Μαρία Μαυρίκη, Δανάη Αικατερίνη Μητσιάνη, Λάμπρος Μπιντάκος, Χρυσταλλένα Παναγιώτου, Αργυρώ Σολομωνίδη, Θεοδοσία Σταθοπούλου, Γεωργία Στρατή, Μαρία Γιαννούλη, Γεωργία Δήμου, Λυδία Καπούνη, Κυριάκος Κοντοζής, Μαρία Λαμπρινού, Σοφία Νικολάου, Μαίρη Πίχλερ-Γάσπαρη, Αλεξάνδρα Σπανού, Γεώργιος Τσίγγος, Πάτρα Χριστοδούλου
GRAN BOLERO (απόσπασμα)
Σύλληψη / Χορογραφία: Jesús Rubio Gamo
Μουσική: José Pablo Polo, μετά τον Maurice Ravel
Σχεδιασμός Φωτισμών: David Picazo
Σχεδιασμός Κοστουμιών: Σοφία Πατσινακίδου
Βοηθοί Χορογράφου: Alberto Alonso, Clara Pampyn
Διάρκεια: 20’
Χορεύουν: Κωνσταντίνος Κρεούζης, Ισιδώρα Λάντζη, Κλειώ Σκιαδά, Άγγελος Τσάνι, Νικόλας Χάρκα, Λάμπρος Μπιντάκος, Γεωργία Δήμου, Λυδία Καπούνη, Αλεξάνδρα Σπανού, Γεώργιος Τσίγγος, Πάτρα Χριστοδούλου, Ορέστ Γκοντούνι
Αναπληρωτές: Στέφανος Μπότσας, Μαρία Γιαννούλη
METAMORPHOSIS
Καλλιτεχνική Επιμέλεια: Γιώργος Μάτσκαρης, Διευθυντής Σπουδών της Ανώτερης Επαγγελματικής Σχολής Χορού της ΕΛΣ
Συντονισμός Προβών: Άλκηστις Λαλά, Ζέτα Θεοδωρέλου
Σχεδιασμός/Επιμέλεια Φωτισμών: Δημήτρης Κουτάς
Τεχνική Επιμέλεια: Σοφία Θεοδωράκη
Επιμέλεια Κοστουμιών Βεστιαρίου ΕΛΣ: Σοφία Πατσινακίδου
Υπεύθυνος Ήχου: Γιώργος Ρεκούτης
Μέγας Δωρητής ΕΛΣ και Δωρητής Προγράμματος Περιοδειών: Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος (ΙΣΝ)
—
ΚΡΑΤΙΚΗ ΣΧΟΛΗ ΟΡΧΗΣΤΙΚΗΣ ΤΕΧΝΗΣ
ONE BODY – ΚΣΟΤ 3ο έτος
19.07 | 21:00 [40′]
Κεντρική Πλατεία Καλαμάτας
Μια βραδιά αφιερωμένη στο σώμα ως φορέα μνήμης, φαντασίας και μεταμόρφωσης. Οι σπουδαστές του 3ου έτους της ΚΣΟΤ παρουσιάζουν μια βραδιά σύγχρονου χορού μέσα από αποσπάσματα σύγχρονων έργων που συνομιλούν με τη μνήμη, τη φύση και τη συλλογική εμπειρία.Η βραδιά ξεκινά με έναν κόσμο όπου το σώμα ρέει, μεταφέρει μνήμες και δοκιμάζεται ανάμεσα στη γαλήνη και τη θύελλα. Η μνήμη και η ανάγκη για επιβίωση διαπερνούν το σώμα, αποκαλύπτοντας τη βαθιά ανθρώπινη ευθραυστότητα. Στη συνέχεια το σύνολο περνά σε ένα έντονα σωματικό και τελετουργικό τοπίο, όπου ο ρυθμός, το ένστικτο και η δύναμη της ομάδας δημιουργούν μια εκρηκτική σκηνική εμπειρία. Η βραδιά ολοκληρώνεται με μια επιστροφή στην αρχή — το σώμα αναζητά τη ρίζα του, τη σχέση του με τη φύση, τη θέση του μέσα σε έναν κόσμο σε κρίση.
Τρία έργα — τρεις διαφορετικοί κόσμοι — ένα σώμα.
ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ
Καλλιτεχνική Διεύθυνση: Λίντα Καπετανέα
Υπεύθυνη Προβών: Μαρία Αδαμοπούλου
Επιμέλεια Κειμένων: Ιωάννα Νασιοπούλου
Οργάνωση Παραγωγής: Polyplanity
Βοηθός Παραγωγής: Τζίνα Μπένου
Χορεύουν: Λένια Βαβυλουσάκη, Γιάννης Βολονάκης, Ίρις Δαγδελένη, Νικηφόρος Καλαφάτης, Ερατώ Καλογριανίτη, Λάμπρος Καρακώστας, Μαρία Κοζωνάκη, Κωνσταντίνα Κοντού, Ναιρΐ Μοβσεσιάν, Μαριαλένα Μπρόφα, Δέσποινα Μυριτζή, Αθηνά Παπαδοπούλου, Μυρτώ Παπαναστασάτου, Θεοφανία Πρεβεζάνου, Πάρις Τσαφαράς, Μαρία Χαραλάμπους
—
FABLA COLLECTIVE
DO BIRDS DREAM OF FLYING?
21.07 | 20:00 [22′]
Κεντρική Πλατεία Καλαμάτας
Στην παράσταση Do birds dream of flying? δύο καλλιτέχνες διερευνούν τις έννοιες της ισορροπίας, της ελευθερίας και του περιορισμού μέσα από την κίνηση και ένα ειδικά κατασκευασμένο σκηνικό περιβάλλον. Στο κέντρο της παράστασης βρίσκεται μια αιωρούμενη και περιστρεφόμενη σκάλα, βαρυσταθμισμένη στη βάση της, η οποία ανοίγει έναν εναέριο χώρο συνήθως απρόσιτο για το ανθρώπινο σώμα. Μέσα από ακριβή συντονισμό και έντονη αίσθηση ισορροπίας, οι ερμηνευτές αξιοποιούν τις κεντρομόλες και φυγόκεντρες δυνάμεις για να δημιουργήσουν την ψευδαίσθηση της αιώρησης, της πτήσης και της κίνησης στον χώρο. Καθώς η χορογραφία εξελίσσεται, ο κατακόρυφος άξονας της σκάλας μοιάζει να επεκτείνεται πέρα από τα φυσικά του όρια, ελαχιστοποιώντας την επαφή με το έδαφος και δημιουργώντας μια αίσθηση ελαφρότητας και ελευθερίας. Η αλληλεπίδρασή τους με τον μηχανισμό μετατρέπεται σε έναν ποιητικό διάλογο ανάμεσα στο ρίσκο και την ευθύνη, εξερευνώντας τον τρόπο με τον οποίο αξιοποιούμε τόσο την περιέργεια όσο και το νοιάξιμό μας για τον κόσμο γύρω μας.
ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ
Σύλληψη, Χορογραφία και Ερμηνεία: Inan Sven Du Swami, Mojca Špik
Σκηνογραφία: Inan Sven Du Swami, Mojca Špik, Anže Bizjak
Κατασκευή Σκηνικού: Anže Bizjak
Μουσική: Martin Vogrin
Σχεδιασμός Κοστουμιών: Iztok Hrga
Παραγωγή: Fabla Collective
—
DAVID ZAMBRANO
MARIPOSA
24.07 | 20:00 [40′]
Δημοτικό Πάρκο Σιδηροδρόμων Καλαμάτας
O κορυφαίος δάσκαλος αυτοσχεδιασμού, χορευτής και χορογράφος David Zambrano [Νταβίντ Σαμπράνο] παρουσιάζει το Mariposa, μια solo performance αυτοσχεδιασμού, που βασίζεται στη μέθοδο και τις πρακτικές που έχει αναπτύξει και διδάσκει διεθνώς. Στο έργο αυτό, η σκηνική παρουσία συναντά την έρευνα της κίνησης σε πραγματικό χρόνο, καθώς ο ίδιος συνθέτει επί σκηνής, μετατρέποντας τον αυτοσχεδιασμό σε ζωντανή χορογραφία και δημιουργώντας ένα δυναμικό και απρόβλεπτο χορευτικό τοπίο. Ο αυτοσχεδιασμός του είναι βαθιά συνδεδεμένος με την τέχνη ως πεδίο πολιτισμικής ανταλλαγής, όπου διαφορετικές εμπειρίες, επιρροές και σώματα συνυπάρχουν και αλληλεπιδρούν. Μέσα από αυτή την προσέγγιση, αναπτύσσει μια δημιουργική διαδικασία που υπερβαίνει σταθερές φόρμες, δίνοντας έμφαση στην άμεση σύνδεση με τον χώρο, τον χρόνο και το κοινό. Για τον Zambrano, ο αυτοσχεδιασμός δεν αποτελεί απλώς εργαλείο, αλλά μια αυτόνομη μορφή τέχνης με δική της δομή και εκφραστική δύναμη. Η χορογραφία λειτουργεί ως όχημα που τροφοδοτεί και εξελίσσει συνεχώς αυτή τη διαδικασία, ανοίγοντας νέες δυνατότητες για σύνθεση, παρουσία και επικοινωνία επί σκηνής.
ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ
Σκηνοθεσία-Ερμηνεία: David Zambrano
Κοστούμι: David Zambrano
—
ΤΟ ΔΙΕΘΝΕΣ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΧΟΡΟΥ ΚΑΛΑΜΑΤΑΣ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΜΕΣΣΗΝΗ
Το Διεθνές Φεστιβάλ Χορού Καλαμάτας εγκαινιάζει μια νέα συνεργασία με τον αρχαιολογικό χώρο της Αρχαίας Μεσσήνης, προτείνοντας μια ιδιαίτερη εμπειρία που συνδέει τον τόπο με την ιστορία του και επαναφέροντας τη συλλογική διάσταση του χώρου στο παρόν. Η βραδιά, που πραγματοποιείται σε συνδιοργάνωση με την Εταιρεία Μεσσηνιακών Αρχαιολογικών Σπουδών και τον Δήμο Μεσσήνης, έχει σχεδιαστεί σε δύο μέρη. Το πρώτο μέρος είναι μια παράσταση συνδεδεμένη με την παράδοση, που αντλεί έμπνευση από κοινοτικούς χορούς. Το δεύτερο μέρος μετατοπίζει το επίκεντρο στη συνύπαρξη, προσκαλώντας το κοινό να χορέψει, να μοιραστεί τον χώρο και να συναντηθεί με τους άλλους μέσα από μια κοινή, συλλογική εμπειρία.
—
COMPAGNIE FILIPE LOURENÇO / PLAN-K
AMAZIGH IN SITU
22.07 | 20:00 [30′]
Αρχαία Μεσσήνη
Το νέο έργο του Filipe Lourenço [Φιλίπε Λορένσο] συνεχίζει άμεσα την εξελικτική πορεία της καλλιτεχνικής του έρευνας, η οποία ξεκίνησε το 2018 με τη solo παράσταση Pulse(s) και αναπτύχθηκε περαιτέρω μέσα από τα ομαδικά έργα Gouâl και CHEB. Η καλλιτεχνική του προσέγγιση αντλεί βαθιά από τη δική του ταυτότητα ως χορευτή – διαμορφωμένη αρχικά από μια ισχυρή βάση στη μουσική της αραβοανδαλουσιανής παράδοσης και από την εκπαίδευσή του σε παραδοσιακούς χορούς του Μαγκρέμπ, και στη συνέχεια εμπλουτισμένη από την πορεία του στον σύγχρονο χορό (με συνεργασίες με τους Catherine Diverrès, Olivier Dubois, Georges Appaix, Christian Rizzo, Michèle Noiret, Boris Charmatz, μεταξύ άλλων). Αυτή η μοναδική διαδρομή καθορίζει την ιδιαιτερότητα της δημιουργικής του διαδικασίας, την οποία συνεχίζει εδώ με ένα νέο έργο για πέντε ερμηνευτές. Μετά την εξερεύνηση του πολεμικού χορού Alaoui από την περιοχή του Ριφ στο έργο GOUÂL (2021), ο Filipe Lourenço στρέφεται αυτή τη φορά σε μια άλλη παραδοσιακή μορφή: το Ahidous, έναν συλλογικό βερβερικό χορό από το κεντρικό Μαρόκο (Μέσος Άτλας). Ο χορός αυτός – μία από τις σημαντικότερες μορφές συλλογικής σωματικής και ποιητικής έκφρασης των κοινοτήτων του Μέσου Άτλαντα – έχει συνοδεύσει συχνά εορταστικές περιστάσεις μέχρι πρόσφατα.Η πρόκληση εδώ δεν είναι να αντιστραφούν οι έμφυλοι διαχωρισμοί, αλλά να αποδομηθούν—να αρθούν οι απαγορεύσεις που παραδοσιακά διαμόρφωναν τη γυναικεία ματιά ή απέκλειαν τις γυναίκες από τη μετάδοση αυτών των πρακτικών. Όπως πάντα, η χορογραφική γραφή του Filipe Lourenço επιδιώκει την πλήρη οργανική και συναισθηματική εμπλοκή του σώματος, ενσωματώνοντας μια κριτική διάσταση που καθοδηγείται από την έντονη επιθυμία να φέρει τις προγονικές παραδόσεις σε διάλογο με σύγχρονες μορφές έκφρασης.
ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ
Σύλληψη & Χορογραφία: Filipe Lourenço
Βοηθός Χορογράφος: Deborah Lary
Χορευτές-Ερμηνευτές: Youness Aboulakoul, Mithkal Alzghair, Ema Bertaud, Kerem Gelebek, Alice Lada
Μουσική Ερμηνεία: Amine Nouri
Μουσική: Filipe Lourenço, Amine Nouri
Κοστούμια: Khalid Benghrib
Τεχνική Προετοιμασία: François Michaudel
Παραγωγή: Compagnie Filipe Lourenço / PLAN-K
—
DANCING WITH THE COMMUNITY
ΖΩΝΤΑΝΗ ΜΟΥΣΙΚΗ ΜΕ ΤΟΝ AMINE NOURI
22.07 | 20:30 [40′]
Αρχαία Μεσσήνη
Το Ωδείο Μεσσήνης, ή Εκκλησιαστήριο, αποτελούσε στην αρχαιότητα έναν πολυλειτουργικό χώρο, αφιερωμένο κατά κύριο λόγο στην κοινότητα, όπου λάμβαναν χώρα θεατρικά και μουσικά δρώμενα, αλλά και συγκεντρώσεις του λαού με πολιτικό χαρακτήρα. Σε αυτό το ιστορικό πλαίσιο, η καλλιτεχνική επιμέλεια του Φεστιβάλ αναδεικνύει εκ νέου τον συλλογικό χαρακτήρα του χώρου και τη σημασία συνεύρεσης της κοινότητας. Μετά την ολοκλήρωση του πρώτου μέρους, ο μουσικός της παράστασης Αmazigh in Situ, Amine Nouri [Αμίν Νούρι] συνεχίζει να παίζει μουσική, παρατείνοντας οργανικά τη σύνδεση κοινού και δράσης και ενισχύοντας τη σχέση με τον αρχαιολογικό χώρο της Αρχαίας Μεσσήνης. Η μετάβαση στο δεύτερο μέρος λειτουργεί ως φυσική συνέχεια της παράστασης, καλώντας το κοινό να χορέψει και να συμμετάσχει ενεργά. Η δράση θα περιοδεύσει στη συνέχεια σε σύγχρονους δημόσιους χώρους, αποκτώντας νέες διαστάσεις μέσα από τη διάδραση με τον κάθε τόπο και το εκάστοτε κοινό.
H υλοποίηση της δράσης στην αρχαία Μεσσήνη γίνεται σε συνδιοργάνωση και με την υποστήριξη της Εταιρείας Μεσσηνιακών Αρχαιολογικών Σπουδών και του Δήμου Μεσσήνης.
—
ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ «ΧΟΡΟΣ ΣΕ ΠΟΛΕΙΣ ΤΗΣ ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΥ»
FABLA COLLECTIVE
DO BIRDS DREAM OF FLYING?
ΚΟΡΙΝΘΟΣ | ΑΡΕΟΠΟΛΗ | ΑΡΓΟΣ | ΤΡΙΠΟΛΗ
ΔΗΜΗΤΣΑΝΑ | NAVARINO AGORA / NAVARINO BAY / COSTA NAVARINO
[οι ημερομηνίες και οι ώρες θα ανακοινωθούν σύντομα]
Στο πλαίσιο του προγράμματος ΧΟΡΟΣ ΣΕ ΠΟΛΕΙΣ ΤΗΣ ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΥ που υλοποιείται για έκτη χρονιά σε συνεργασία με την Περιφέρεια Πελοποννήσου, η παραγωγή Do Birds Dream of Flying? των Fabla Collective, ταξιδεύει κατά τη διάρκεια του Φεστιβάλ σε διαφορετικές πόλεις της Πελοποννήσου και παρουσιάζεται στην Κόρινθο, την Αρεόπολη, το Άργος και την Τρίπολη, σε συνεργασία με τους Δήμους των πόλεων, καθώς και στην Navarino Agora με την υποστήριξη του Ιδρύματος Καπετάν Βασίλη και Κάρμεν Κωνσταντακόπουλου και στη Δημητσάνα σε συνεργασία με το Υπαίθριο Μουσείο Υδροκίνησης του Πολιτιστικού Ιδρύματος Ομίλου Πειραιώς.
—
COMPAGNIE FILIPE LOURENÇO / PLAN-K
AMAZIGH IN SITU
23.07 | 20:00 [30′] | ΠΥΛΟΣ
24.07 | 20:00 [30′] | ΑΡΧΑΙΑ ΟΛΥΜΠΙΑ
Μετά την Αρχαία Μεσσήνη το Amazigh in Situ [Αμαζίγ ιν Σίτου] του Filipe Lourenço [Φιλίπε Λορένσο] ταξιδεύει. Η σημασία της συνεύρεσης της κοινότητας μεταφέρεται και σε σύγχρονους δημόσιους χώρους, όπως η κεντρική πλατεία της Πύλου — ένα σημερινό σημείο συνάντησης των κοινοτήτων — καθώς και στον αρχαιολογικό χώρο της Αρχαίας Ολυμπίας, σε συνεργασία με το Διεθνές Φεστιβάλ Αρχαίας Ολυμπίας, όπου η παράσταση αποκτά νέες διαστάσεις μέσα από τη διάδραση με τον εκάστοτε τόπο και το κοινό του. Η υλοποίηση του προγράμματος «Χορός σε πόλεις της Πελοποννήσου» πραγματοποιείται σε συνεργασία με την Περιφέρεια Πελοποννήσου, τη στήριξη της Περιφερειακής Ένωσης Δήμων Πελοποννήσου και τη συνεργασία των Δήμων των πόλεων. Οι παραστάσεις και εκπαιδευτικές δράσεις του Φεστιβάλ στον Δήμο Πύλου – Νέστορος πραγματοποιούνται στο πλαίσιο της σταθερής συνεργασίας του Φεστιβάλ με το Ίδρυμα Καπετάν Βασίλη και Κάρμεν Κωνσταντακόπουλου, με στόχο την ανάδειξη και προώθηση της πολιτιστικής κληρονομιάς και της σύγχρονης πολιτιστικής δημιουργίας της Μεσσηνίας σε διεθνή δίκτυα επισκεπτών.
—
ΠΑΡΑΛΛΗΛΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ
Ένα πλούσιο παράλληλο πρόγραμμα εξελίσσεται σε διάλογο με το πρόγραμμα των παραστάσεων και περιλαμβάνει μία περιοδική έκθεση, τις ενότητες Dancing on Screen και Συναντήσεις εκτός Σκηνής. Παράλληλα, φέτος ενεργοποιείται στον σχεδιασμό η έννοια του σύγχρονου συλλογικού χορού. Το Dancing with the Community είναι μια νέα ενότητα που επιδιώκει να δώσει δυνατότητες συμμετοχής στο κοινό, καλώντας το να περάσει από τον χώρο της θεασης σε αυτόν του συλλογικού βιώματος, υπενθυμίζοντας ότι o χορός είναι «προσβάσιμος» σε όλους.
—
ΠΕΡΙΟΔΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ
ΖΟΥΖΟΥ ΝΙΚΟΛΟΥΔΗ: Η ΜΕΘΟΔΟΛΟΓΙΑ ΩΣ ΠΡΑΞΗ
Εγκαίνια: 17.07.26 | 20:30
Μέγαρο Χορού Καλαμάτας
«Αληθινά πιστεύω πως αν όλοι οι άνθρωποι στη γη μας χόρευαν, ο κόσμος μας θα ήταν καλύτερος.» – Ζουζού Νικολούδη
Τι μπορεί να αποκαλύψει ένα αρχείο χορογράφου για τον τρόπο σκέψης της, την καλλιτεχνική φιλοσοφία και την πρακτική της; Πώς τα υλικά ίχνη της δημιουργικής σκέψης μπορούν να συνδέσουν το έργο με τον κόσμο, την εποχή και ευρύτερες ιδέες; Τι κάνει μία χορογράφο σημαντική στο χρόνο; Αυτά είναι μερικά από τα ερωτήματα που επιχειρεί να θέσει η έκθεση Ζουζού Νικολούδη: Η Μεθοδολογία ως Πράξη, που υλοποιείται σε συνεργασία με το Μουσείο Μπενάκη, σε επιμέλεια της Ερατώς Κουτσουδάκη-Γερολύμπου και οργάνωση παραγωγής της Δέλτα Πι. Αντιμετωπίζει την παρακαταθήκη της δημιουργού ως ενεργό πεδίο γνώσης και αναστοχαστικής πρακτικής. Μέσα από την πληθώρα σημειώσεών της, ανιχνεύουμε τους δημιουργικούς δρόμους και τη μεθοδολογική της συνέπεια, που παραμένει επίκαιρη σήμερα περισσότερο από ποτέ. Eπιστημονική συνεργάτιδα της έκθεσης είναι η Στεριανή Τσιντζιλώνη.
—
ΠΡΟΒΟΛΕΣ ΤΑΙΝΙΩΝ ΧΟΡΟΥ – DANCING ON SCREEN
Μια ενότητα αφιερωμένη στη σχέση του χορού με την κινούμενη εικόνα και τον κινηματογράφο, που απευθύνεται τόσο σε εξοικειωμένο κοινό όσο και σε θεατές που έρχονται για πρώτη φορά σε επαφή με τον σύγχρονο χορό. Η ενότητα υλοποιείται σε συνεργασία με τη Filmhouse / Νέα Κινηματογραφική Λέσχη Καλαμάτας.
Καθόλη τη διαρκεια του Φεστιβάλ θα προβάλλονται στο Μέγαρο Χορού δύο βίντεο έργα/εγκαταστάσεις: το BARE under της χορογράφου Βιτόριας Κωτσάλου και το All She Likes Is Popping Bubble Wrap της χορογράφου Ιωάννας Παρασκευοπούλου.
—
ΒΙΤΟΡΙΑ ΚΩΤΣΑΛΟΥ
BARE under [40’]
17 – 26.07.26
Μέγαρο Χορού Καλαμάτας
“Η σηματοδότηση και η νοηματοδότηση μεταξύ των κυττάρων χρησιμεύουν για να δομηθεί ο οργανισμός. Η σηματοδότηση και η νοηματοδότηση μεταξύ οργανισμών γεννούν την νοηματοδότηση και τη σηματοδότηση εντός τους.» — Gosh
Το BARE under εξερευνά τη ζωή κάτω από το δέρμα και κάτω από το νερό — μια κατάσταση ανάμεσα στην επιβίωση, τη μεταμόρφωση και την παράδοση. Μέσα από την αλληλεπίδραση σώματος, νερού και φωτός, το έργο προσεγγίζει την εξέλιξη ως μια ρυθμική διαδικασία διαρκούς ανταλλαγής, σηματοδότησης και νοηματοδότησης.
Αιωρούμενη ανάμεσα στην εισπνοή και την εκπνοή, το σώμα κινείται μέσα σε ένα ρευστό τοπίο όπου τα όρια ανάμεσα στην ενδομήτρια κατάσταση και την αίσθηση του κενού διαλύονται. Η ταινία προσκαλεί το κοινό σε μια μήτρα αισθητηριακής ασυνείδητης ετερότητας και κυτταρικής αφύπνισης.
ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ
Σύλληψη, Έρευνα, Χορογραφία, Ερμηνεία: Βιτόρια Κωτσάλου
Καλλιτεχνική συνεργασία, Διεύθυνση Κάμερας, Βοηθός Υποβρύχιας Κάμερας: Χρυσάνθη Μπαδέκα
Καλλιτεχνική συνεργασία, Υποβρύχια Κινηματογράφηση, Χρωματική Επεξεργασία, Μοντάζ: Γιάννης Ίσσαρης
Ηχητική Σύνθεση: Jeph Vanger
Παραγωγή: RICE ΑΜΚΕ
—
ΙΩΑΝΝΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΟΠΟΥΛΟΥ
ALL SHE LIKES IS POPPING BUBBLE WRAP [17’]
17 – 26.07.26
Μέγαρο Χορού Καλαμάτας
Η οθόνη χωρίζεται στα δύο. Στο ένα μισό προβάλλεται μια συρραφή από κινηματογραφικές εικόνες αρχείου: τρεις κοπέλες ψαρεύουν σε μια λίμνη, ζόμπι σε συνθήκη καταδίωξης, μία γυναίκα βρίσκεται στην μπανιέρα. Στο άλλο μισό, η Ιωάννα Παρασκευοπούλου «συνομιλεί» μαζί τους: επινοεί, δημιουργεί και παράγει εκ νέου ήχο, με τη χρήση διαφορετικών υλικών μέσων ή/και του σώματός της, προκειμένου να τις συνοδεύσει και, έτσι, να τις ενορχηστρώσει και να τις εμψυχώσει ηχητικά. Πώς δύο παράλληλες δράσεις επηρεάζουν τη θέαση; Πώς οι διαφορετικές χρονικότητες των δύο εικόνων μπορούν να οδηγήσουν σε πολλαπλές ερμηνευτικές συσχετίσεις ή/και αφαιρέσεις; Ποιοι μηχανισμοί εύρεσης ταυτίσεων ενεργοποιούνται στην προσπάθεια δημιουργίας μιας ψευδούς εικονικής ολότητας;Το All she likes is popping bubble wrap είναι μια περφόρμανς ήχου και εικόνας, ένα δίπτυχο παράλληλων δράσεων: η οθόνη διχοτομείται με σκοπό τη διεύρυνση των ηχητικών και οπτικών αποτυπωμάτων σε επιλεγμένες κινηματογραφικές εικόνες αρχείου. Επιδιώκοντας τη σύνθεση μιας οπτικοακουστικής χορογραφίας μικροκινήσεων και αντικειμένων, η δημιουργός ερευνά τη συσχέτιση μεταξύ εικόνας, ήχου και σώματος, καθώς και τη δυνατότητα ανταλλαγής πληροφοριών μεταξύ των δύο παράλληλα προβαλλόμενων εικόνων. Η διαδικασία αυτή προτρέπει σε ένα παιγνιώδες πείραμα: μια δραματουργικά επιλεγμένη πράξη της ερμηνεύτριας συνδιαλέγεται με το αρχειακό υλικό τροφοδοτώντας α-σύγχρονες πραγματικότητες προς νέες, πρωτότυπες προοπτικές και διαστάσεις.
Η προβολή της ταινίας υποστηρίζεται από το Touring Program της Στέγης Ιδρύματος Ωνάση.
ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ
Σύλληψη, Σκηνοθεσία & Ερμηνεία: Ιωάννα Παρασκευοπούλου
Τεχνική Υποστήριξη Ήχου & Ηχητικός Σχεδιασμός: Δάνης Χατζηβασιλάκης
Κινηματογράφηση & Μοντάζ: Carlos Muñoz
Δραματουργία & Κείμενα: Έλενα Νοβάκοβιτς
Μοντάζ Αρχειακού Υλικού, Σκηνικός Χώρος & Κοστούμια: Ιωάννα Παρασκευοπούλου
Ξύλινη Κατασκευή: Μίλτος Αθανασίου
Το έργο παρουσιάστηκε στο πλαίσιο του 8ου Φεστιβάλ Νέων Χορογράφων της Στέγης Ιδρύματος Ωνάση.
—
ΕΥΑ ΣΤΕΦΑΝΗ
Η ΚΑΡΔΙΑ ΤΟΥ ΤΑΥΡΟΥ [79’]
21.07.26 | 21:30
Μέγαρο Χορού Καλαμάτας
Η Καρδιά του Ταύρου, είναι ένα ντοκιμαντέρ σε παραγωγή του Onassis Culture, με αφορμή την παράσταση Εγκάρσιος Προσανατολισμός του Δημήτρη Παπαϊωάννου. Η σκηνοθέτις Εύα Στεφανή ακολουθεί την προετοιμασία και την περιοδεία του στις ευρωπαϊκές σκηνές και παρατηρεί από απόσταση αναπνοής τον κορυφαίο δημιουργό και τους συνεργάτες του στην προσπάθειά τους να δώσουν σχήμα και πνοή στο έργο. Το κεντρικό ερώτημα που διατρέχει το ντοκιμαντέρ είναι «γιατί κάνουμε αυτό που κάνουμε;», αναδεικνύοντας την τέχνη ως μέσο αντίστασης στη ματαιότητα των πραγμάτων, αλλά και ως τρόπο νοηματοδότησης της ίδιας μας της ζωής.
—
DANCING WITH THE COMMUNITY
Προβολές video clips σε επιμέλεια Βασίλη Παπαευσταθίου
24.07.26 | 22:30
Μέγαρο Χορού Καλαμάτας
Ένα ιδιότυπο θεματικό πάρτυ, σε επιμέλεια του Βασίλη Παπαευσταθίου, ένα ακόμη κάλεσμα του Dancing with the Community. Επιλεγμένα video–clips με έντονη κινητική γλώσσα, προσκαλούν τον κόσμο να εμπνευστεί, να αντιγράψει την κίνηση ή απλά να παρασυρθεί από τις μουσικές και να χορέψει.
—
Προβολές στην περιφέρεια
DV8 PHYSICAL THEATRE
THE COST OF LIVING [35’]
20.07.26
Μουσείο Πάνου και Ηλία Ηλιόπουλου | Φιλιατρά
Η ενότητα Dancing on Screen επεκτείνεται φέτος γεωγραφικά, προβάλλοντας τη Δευτέρα 20 Ιουλίου στο Μουσείο Πάνου και Ηλία Ηλιόπουλου στα Φιλιατρά, την ταινία The cost of living των DV8 στο πλαίσιο της συνεργασίας του Φεστιβάλ με το Ίδρυμα Κωνσταντακόπουλου. Μια δυναμική, ανατρεπτική ταινία που συνδυάζει σύγχρονο χορό και θέατρο για να σχολιάσει με ευαισθησία και σαρκασμό ζητήματα ταυτότητας, αναπηρίας και κοινωνικών προσδοκιών.
—
ΣΥΝΑΝΤΗΣΕΙΣ ΕΚΤΟΣ ΣΚΗΝΗΣ
Μία ενότητα που περιλαμβάνει ομιλίες, συζητήσεις, και αφορμές συνύπαρξης της ευρύτερης κοινότητας του χορου και του κοινού. Η κοινότητα του Φεστιβάλ είναι ένα σύνθετο σώμα που αποτελείται από χορογράφους, χορευτές, επαγγελματίες και σπουδαστές, συντελεστές, εκπροσώπους θεσμικών φορέων και κοινό. Στην ενότητα Συναντήσεις Εκτός Σκηνής ανοίγεται ένα πεδίο διαλόγου της κοινότητας αυτής γύρω από θεματικές που διατρέχουν τα έργα του Φεστιβάλ.
—
ΣΥΜΠΕΡΙΛΗΨΗ ΚΑΙ ΠΡΟΣΒΑΣΙΜΟΤΗΤΑ ΣΤΙΣ ΠΑΡΑΣΤΑΤΙΚΕΣ ΤΕΧΝΕΣ
19.07 | 18:00
Μέγαρο Χορού Καλαμάτας
Την Κυριακή 19 Ιουλίου στις 18:00, στο Φουαγιέ του Μεγάρου Χορού Καλαμάτας, θα πραγματοποιηθεί συζήτηση με επίκεντρο τη σχέση χορού και αναπηρίας. Μέσα από τη συνάντηση διαφορετικών καλλιτεχνικών πρακτικών και βιωμάτων, το πάνελ ανοίγει έναν διάλογο γύρω από την εκπροσώπηση, τις συνθήκες δημιουργίας και τις δυνατότητες ισότιμης συμμετοχής στον χορό, φέρνοντας σε επαφή τις πραγματικότητες της Ελλάδας και της Γερμανίας στον συγκεκριμένο τομέα. Από την Ελλάδα συμμετέχουν η Βενετσιάνα Καλαμπαλίκη, χορεύτρια και χορογράφος με έδρα την Αθήνα και το Αμβούργο, που εργάζεται με συμπεριληπτικές και προσβάσιμες πρακτικές, η Ειρήνη Κουρούβανη, χορεύτρια και περφόρμερ με κινητική αναπηρία, και η Μέντη Μέγα, χορεύτρια, χορογράφος και δραματουργός με μακρόχρονη ενασχόληση με τον χορό και την αναπηρία. Από τη Γερμανία συμμετέχουν το Rita Mazza [Ρίτα Μάτσα], καλλιτέχνις με έδρα το Βερολίνο και δημιουργός οπτικής χορογραφίας στη νοηματική γλώσσα, η Dawn Jani Birley [Ντον Τζάνι Μπέρλεϊ], κωφή Καναδή καλλιτέχνιδα με εκτενή εμπειρία στο σωματικό θέατρο, και ο Lukas Malkowski [Λούκας Μαλκόφσκι], καλλιτέχνης CODA (παιδί Κωφών γονέων), οι οποίοι συμμετέχουν στο έργο Mercury Rising του Jefta van Dinther, που θα παρουσιαστεί στο Φεστιβάλ στις 18 και 19 Ιουλίου. Τη συζήτηση συντονίζει η Sahar Rahimi [Σαχάρ Ραχίμι], σκηνοθέτιδα και καλλιτεχνική διευθύντρια του Φεστιβάλ Brecht στο Άουγκσμπουργκ. Στην καλλιτεχνική της πορεία έχει συνεργαστεί εκτενώς με συμπεριληπτικές ομάδες, ενώ ως επιμελήτρια του Φεστιβάλ εστιάζει ιδιαίτερα στη συμπερίληψη.
Η συζήτηση πραγματοποιείται σε συνδιοργάνωση με το Ινστιτούτο Goethe και συντονίζεται από τον πολιτιστικό οργανισμό Liminal.
—
ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΒΙΒΛΙΟΥ
Deborah Hay, Χρήση ουρανού. Ένας χορός
20.07 | 18:00
Μέγαρο Χορού Καλαμάτας
Τη Δευτέρα 20 Ιουλίου θα πραγματοποιηθεί, παρουσία της συγγραφέως, η παρουσίαση του βιβλίου της Deborah Hay Χρήση ουρανού. Ένας χορός, σε μετάφραση στα ελληνικά και με εισαγωγή της Μυρτώ Κατσίκη. Το βιβλίο κυκλοφορεί σε έκδοση του Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου και των εκδόσεις Νεφέλη, 2026 (Using the Sky. A Dance, Wesleyan University Press, 2019). Είναι το πιο πρόσφατο βιβλίο της Deborah Hay μετά τα επιδραστικά Lamb at the Altar. The Story of a Dance (1991, Duke University Press) και My Body, the Buddhist (2001, Wesleyan University Press). Μέσα από ημερολογιακές καταγραφές και σημειώσεις, το βιβλίο καταγράφει την εξέλιξη της χορογραφικής πρακτικής της Hay από το 2000 και την αναζήτησή της για τρόπους να προσεγγίσει και να επαναπροσδιορίσει τη χορευτική εμπειρία. Το βιβλίο περιλαμβάνει τρεις αυτούσιες χορογραφικές παρτιτούρες που δίνουν πρόσβαση στον αδιάκοπο πειραματισμό της Hay με τη γλώσσα και τις δυνατότητές της ως χορογραφικό εργαλείο.
—
ΤΟ ΑΣΤΑΘΕΣ ΕΔΑΦΟΣ ΣΤΗΝ ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΠΡΑΚΤΙΚΗ ΤΟΥ ΧΟΡΟΥ
26.07 | 11:30
Μέγαρο Χορού Καλαμάτας
Την Κυριακή 26 Ιουλίου θα πραγματοποιηθεί συζήτηση ανάμεσα σε καλλιτέχνες και επιμελητές με τίτλο Το ασταθές έδαφος στην σύγχρονη πρακτική του χορού, που εστιάζει στο που βρίσκεται σήμερα η σύγχρονη χορευτική σκηνή. Γιατί κάνουμε αυτό που κάνουμε; Ποια είναι η τέχνη της εποχής μας; Ποια ζητήματα επιλέγει να αναδείξει η σύγχρονη χορευτική δραματουργία; Με ποιον τρόπο καταγράφουμε την παρούσα συνθήκη της πολιτιστικής παραγωγής; Τι περιμένουν από τους καλλιτέχνες οι επιμελητές – και αντίστροφα; Πώς προηγείται το περιεχόμενο έναντι της μορφής και γιατί αυτό είναι σημαντικό; Ανοίγοντας αυτά τα ερωτήματα, η συζήτηση επιχειρεί να δημιουργήσει έναν κοινό χώρο ανταλλαγής — έναν χώρο όπου διαφορετικές φωνές μπορούν να συναντηθούν, να συνομιλήσουν και να επαναπροσδιορίσουν το τι σημαίνει να δημιουργούμε σήμερα. Τη συζήτηση θα συντονίσει η δραματουργός Δήμητρα Μητροπούλου.
—
ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ
ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΩΝ ΣΕΜΙΝΑΡΙΩΝ ΣΥΓΧΡΟΝΟΥ ΧΟΡΟΥ
17-26 Ιουλίου 2026
3 σεμινάρια
—
DAVID ZAMBRANO
FLYING LOW
17-20.07 | 10:00-12:00
Δημοτικό Στάδιο Καλαμάτας
Πρόκειται για μια τεχνική χορού που δημιουργήθηκε από τον David Zambrano [Νταβίντ Σαμπράνο]. Το εργαστήριο εστιάζει κυρίως στη σχέση του χορευτή με το πάτωμα. Χρησιμοποιεί απλά κινητικά μοτίβα που περιλαμβάνουν την αναπνοή, την ταχύτητα και την απελευθέρωση ενέργειας σε όλο το σώμα, με στόχο την ενεργοποίηση της σχέσης μεταξύ του κέντρου και των αρθρώσεων, επιτρέποντας την πιο αποτελεσματική κίνηση προς και από το έδαφος, διατηρώντας παράλληλα μια κεντραρισμένη κατάσταση.Δίνεται έμφαση στη σκελετική δομή, γεγονός που συμβάλλει στη βελτίωση της σωματικής αντίληψης και της εγρήγορσης του χορευτή. Το εργαστήριο περιλαμβάνει εργασία ανά ζευγάρια και χρησιμοποιεί κινητικές φράσεις που διερευνούν θεμελιώδεις φυσικές αρχές, όπως η συνοχή και η διαστολή. Όταν κάποιος κινείται, ολόκληρος ο χώρος κινείται μαζί του. Η εικόνα του σώματος σε συνεχή σπειροειδή κίνηση—είτε τρέχει, είτε περπατά, είτε στέκεται—αποτελεί κεντρικό άξονα της πρακτικής σε όλη τη διάρκεια του μαθήματος. Η εργασία με σπείρες βοηθά τους χορευτές να κινούνται προς και από το έδαφος με ευκολία, ενώ παράλληλα τους επιτρέπει να αντιλαμβάνονται τον εαυτό τους και τον χώρο από όλες τις κατευθύνσεις. Οι σπείρες ωθούν την κίνηση σε όλο τον χώρο, τόσο στο έδαφος όσο και σε όρθια θέση. Αυτή είναι η τεχνική Flying Low.
—
DAVID ZAMBRANO
PASSING THROUGH
17-20.07 | 13:00-16:00
Δημοτικό Στάδιο Καλαμάτας
Στη δημιουργία κινητικών συνθέσεων, ο David Zambrano [Νταβίντ Σαμπράνο] εστιάζει στην ανάπτυξη δυναμικών για σύνθετα συστήματα, στα οποία η ηγεσία αναδύεται ως συλλογικό πλέγμα. Στη φύση, τα κύτταρα δεν απαιτούν μία και μόνη πρωτεΐνη για να παραχθεί ζωή, όπως και ο εγκέφαλος δεν βασίζεται σε μία μόνο πρωτεΐνη για να παράγει σκέψη. Ακολουθώντας αυτή την αρχή, ο Zambrano προσεγγίζει τη δημιουργία της κίνησης ως μια διαδικασία χωρίς ηγέτη.Το Passing Through καθοδηγεί τους συμμετέχοντες μέσα από μια σειρά ασκήσεων που ενσαρκώνουν αυτή τη φιλοσοφία. Η ομάδα δημιουργεί ευέλικτες και σύνθετες δυναμικές—τα μέλη της κινούνται συλλογικά, αφήνοντας πάντοτε χώρο για το απρόβλεπτο. Το σύνολο παραμένει σε συνεχή κίνηση, ηγείται και συγχρόνως ακολουθεί, μετασχηματίζοντας διαρκώς το χορευτικό περιβάλλον. Μέσα από αυτή την πρακτική, οι συμμετέχοντες αναπτύσσουν την ικανότητα να συνδέονται άμεσα με το περιβάλλον τους και να λαμβάνουν αυθόρμητες, τεκμηριωμένες αποφάσεις. Αυτές οι δεξιότητες υποστηρίζουν τους χορευτές ως αυτοσχεδιαστές, χορογράφους και ερμηνευτές, τόσο στο δικό τους έργο όσο και σε αυτό των άλλων.
—
DAVID ZAMBRANO
ΑΥΤΟΣΧΕΔΙΑΣΜΟΣ ΣΤΗ ΣΚΗΝΗ
21-26.07 | Group 1: 10:00–13:00 | Group 2: 14:00–17:00
Δημοτικό Στάδιο Καλαμάτας
Μαθαίνουμε να αντλούμε διαρκώς από τα βιώματά μας, να διαμορφώνουμε συνειδητά και συνεχώς την ενέργειά μας, κρατώντας σώμα και νου σε αδιάκοπη επικοινωνία. Να μεταμορφωνόμαστε σε οτιδήποτε και οποιονδήποτε μέσα σε μια στιγμή. Να είμαστε πλήρως παρόντες στη σκηνή – να αφουγκραζόμαστε τη δεδομένη στιγμή, να μετασχηματίζουμε τα σώματά μας ώστε να ανταποκρίνονται στις ανάγκες του συγκεκριμένου τόπου και χρόνου. Να ανακαλύπτουμε νέους τρόπους σωματικής έκφρασης της δημιουργικότητας. Μέσω του χορού, παραμένουμε ανοιχτοί σε άπειρες δυνατότητες, αντλώντας έμπνευση τόσο από τον εσωτερικό μας κόσμο όσο και από το περιβάλλον γύρω μας. Αναπτύσσουμε μία ερμηνεία με οποιαδήποτε αφετηρία, συνδεόμαστε με ολόκληρο τον χώρο καθώς το σώμα συνθέτει αυθόρμητα, χορεύοντας σαν πύρινη σφαίρα. Το εργαστήριο εμβαθύνει ουσιαστικά σε αυτές τις παραμέτρους, αφιερώνοντας την πρώτη ημέρα στα σόλο, τη δεύτερη στα ντουέτα, την τρίτη στις ομαδικές συνθέσεις, και την τελευταία ημέρα σε ένα ατελείωτο παιχνίδι, καθώς αναπτύσσεται μια ισχυρή ομαδική δυναμική
—
ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑ ΓΙΑ ΕΙΔΙΚΕΣ ΟΜΑΔΕΣ ΚΟΙΝΟΥ
—
ΑΡΤΕΜΙΣ ΛΑΜΠΙΡΗ
ΧΟΡΟΣ ΣΤΗ ΣΤΙΓΜΗ
11.07 & 12.07 | 18:00-20:00
Μέγαρο Χορού Καλαμάτας
Χορεύουμε για να παίξουμε, παίζουμε για να χορέψουμε. Πώς μπορούν η κίνηση και η μη λεκτική επικοινωνία να υπερβούν τις ανησυχίες μας για το μέλλον; Μπορούμε απλώς να χορέψουμε και να τα αφήσουμε όλα πίσω μας για δύο ημέρες;Σε αυτό το εργαστήριο θα εξερευνήσουμε την επικοινωνία μεταξύ μας μέσα από το σώμα και το παιχνίδι. Μέσα από εργαλεία αυτοσχεδιασμού θα χορέψουμε τη στιγμή, θα μοιραστούμε τον χορό μας με όποιο άτομο βρεθεί κοντά μας και θα τον απολαύσουμε. Θα προσεγγίσουμε τις σκέψεις και τις ανησυχίες μας, θα τις μετατρέψουμε σε κίνηση και συλλογικά σχέδια, και θα επικοινωνήσουμε μεταξύ μας σε ένα διαφορετικό επίπεδο συνειδητότητας. Θα δοκιμάσουμε να μη μας νοιάζει πώς φαινόμαστε, πώς χορεύουμε ή πώς ακουγόμαστε. Στόχος μας είναι να είμαστε ο εαυτός μας, χωρίς φίλτρα, χωρίς παρελθόν ή μέλλον.
Το εργαστήριο απευθύνεται σε άτομα από 7 έως 14 ετών.
—
ΑΛΕΞΗΣ ΤΣΙΑΜΟΓΛΟΥ
ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ PASSING THROUGH ΓΙΑ ΕΝΗΛΙΚΕΣ ΗΛΙΚΙΑΣ 40+
11.07 & 12.07 | 18:00-20:00
Μέγαρο Χορού Καλαμάτας
Άπειρες διαδρομές, τροχιές και δυνατότητες σε περιορισμένο χώρο. Το Passing Through είναι μια μέθοδος αυτοσχεδιασμού που αναπτύχθηκε τις τελευταίες τρεις δεκαετίες από τον David Zambrano. Τα δομικά του στοιχεία είναι το περπάτημα, το τρέξιμο και η παύση. Μέσα από ασκήσεις (οδηγός/ακόλουθος, over/under/around, inviting/being invited, flocking), θα δούμε πώς μια ομάδα ανθρώπων μπορεί να δημιουργήσει ένα δυναμικό περιβάλλον που συνεχώς μεταβάλλεται. Οι συμμετέχοντες έρχονται αντιμέτωποι με τις αποφάσεις που παίρνουν μέσα στην ομάδα χωρίς όμως να χάνονται ποτέ, διότι ακολουθούν ή οδηγούν συνεχώς, μέχρι να γίνουν μία οντότητα.
—
ΕΙΡΗΝΗ ΚΟΥΡΟΥΒΑΝΗ & ΒΕΝΕΤΣΙΑΝΑ ΚΑΛΑΜΠΑΛΙΚΗ
ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ ΓΙΑ ΑΤΟΜΑ ΜΕ ΚΑΙ ΧΩΡΙΣ ΑΝΑΠΗΡΙΑ
18.07 & 19.07 | 11:00-13:00 | Αίθουσα Αθλητικών και Πολιτιστικών Εκδηλώσεων «Τέντα»
& 19.07 | 11:00-13:00 | Μουσείο Πάνου και Ηλία Ηλιόπουλου | Φιλιατρά
Το εργαστήριο σύγχρονου χορού και αυτοσχεδιασμού είναι ένας ανοιχτός χώρος συνάντησης για άτομα με και χωρίς αναπηρία. Μέσα από καθοδηγούμενες ασκήσεις και ανοιχτές πρακτικές αυτοσχεδιασμού, οι συμμετέχουσες και οι συμμετέχοντες θα διερευνήσουν την κίνηση, τον ρυθμό και την ομαδική σύνθεση. Οι εισηγήτριες, Ειρήνη Κουρούβανη και Βενετσιάνα Καλαμπαλίκη, θα συνοδεύσουν τη διαδικασία, προτείνοντας εργαλεία που ενισχύουν τη σύνδεση με το σώμα και την ομάδα, ενώ παράλληλα ανοίγουν πεδία πειραματισμού και δημιουργικής έκφρασης. Κατά τη διάρκεια του εργαστηρίου, θα δοθεί έμφαση στη δυναμική της σχέσης ανάμεσα στα σώματα, στον ήχο, στον χώρο και στον χρόνο. Η κίνηση θα λειτουργήσει ως κοινή γλώσσα, ενισχύοντας τη συνύπαρξη και τη συλλογική δημιουργία. Το εργαστήριο στοχεύει να καλλιεργήσει ένα περιβάλλον όπου κάθε συμμετέχουσα και κάθε συμμετέχων μπορεί να εξερευνήσει, να εκφραστεί και να συνδιαμορφώσει μια συλλογική εμπειρία μέσα από τον χορό. Το εργαστήριο πραγματοποιείται σε συνεργασία με το Κέντρο Φυσικής και Ιατρικής Αποκατάστασης Καλαμάτας.
