Το νέο λαϊκό τραγούδι στα καλύτερά του: Τα “Χέρια στον Θεό” και Ορέστης Ντάντος στο τέρμα

Ο Ορέστης Ντάντος έχει επισήμως κατακτήσει τα ακουστικά μας. Και αυτή η δήλωση ίσως είναι και understatement, αν σκεφτεί κανείς πόσα διαμάντια μάς έχει χαρίσει τον τελευταίο καιρό (ενώ ακόμα δεν έχουμε ξεπεράσει τα “παλιά κι αγαπημένα” Τακούνια για Καρφιά, Νερό στη Βάρκα, Χόρεψε κ.ά).

Μόλις στην αρχή αυτού του μήνα κυκλοφόρησε το νέο υπέροχο EP της Μυρτούς Βασιλείου, με τίτλο “Ακούς τι λένε;” σε δικούς τους στίχους και μουσική. Όπως εξιστορεί και η Μυρτώ Βασιλείου, μιλώντας για το τραγούδι τους “Μελό” (στο οποίο ανατριχιαστικά τραγουδά “Δεν υπάρχει δικαιοσύνη πάνω σ’ αυτή τη Γη”), μόνο εκείνος θα μπορούσε να συλλάβει τόσο απόλυτα τα βιώματα ενός ανθρώπου και τελικά να γράψει έναν δίσκο, με τον οποίο όλοι μπορούν να ταυτιστούν (άκου το  “Πατρικό”, το “Μελό”, το “Ακούς τι λένε;” και θα καταλάβεις).

Ενώ το “Ακούς τι λένε;” παίζει ακόμα δυνατά στα ακουστικά μας, την Παρασκευή που μόλις πέρασε, κυκλοφόρησε και το νέο προσωπικό του άλμπουμ, με τίτλο “Χέρια στον Θεό“, από το οποίο είχαμε πάρει μια γεύση μέσα από το “Σπρώχνω τη μέρα για να βγει” με την Μαριάνα Κατσιμίχα και το “Ξερίζωσέ τα πια” με την Ιουλία Καραπατάκη. Άψογο δείγμα, που μας έκανε να ανυπομονούμε ακόμα περισσότερο για τον δίσκο.

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Greek Arrow (@greek_arrow)

Ο δίσκος, λοιπόν, χωρίζεται σε δύο μέρη, με το κάθε μέρος να περιλαμβάνει από 5 τραγούδια (φυσικά σε δικούς του στίχους-μουσική). Τι να πω, είχα πολύ καιρό να ακούσω με τέτοια λαχτάρα έναν δίσκο. Και από πού να αρχίσω; Από την ιδανική εισαγωγή με το “Πάμε να ακούσω λαϊκά” (σε πολύ ωραία δίκη του solo ερμηνεία) που σε βάζει αμέσως στο κλίμα του νέο-λαϊκού ύφους του άλμπουμ; Ή να πιάσω τις συνεργασίες – διαμάντια; Με τον Ορέστη Ντάντο τραγουδούν οι Ιουλία Καραπατάκη, Νεφέλη Φασούλη, Μαριάνα Κατσιμίχα, Μαρίνα Καστρινού, Βασίλης Προδρόμου και Δημήτρης Μπάκουλης – και όλοι τους δίνουν μοναδικές ερμηνείες, σε τραγούδια που είναι σαν να γεννήθηκαν για να τα τραγουδήσουν αυτοί. Δεν ξέρεις τι να πρωτοακούσεις.

Για ακόμη μια φορά, ο Ορέστης Ντάντος παραδίδει τραγούδια που μιλούν απευθείας στην καρδιά. Γράφει με ειλικρίνεια, τρυφερότητα, αλλά και την απαραίτητη “αυθάδεια”, για να λύσει τα υπαρξιακά σου, ένα τραγούδι τη φορά – και δεν μπορώ να ξέρω αν αυτή ήταν η προθεση του καλλιτέχνη, αλλά εγώ τουλάχιστον έτσι νιωθω, ακούγοντάς τον.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα το δικό μου αγαπημένο τραγούδι από τον δίσκο, το κομμάτι με τίτλο “Θανατοαπωθητικό” (με τον Βασίλη Προδρόμου), που σου θυμίζει λίγο το νόημα της ζωής, το οποίο δεν είναι άλλο από τον έρωτα (ανεκπλήρωτο ή εκπληρωμένο δεν έχει σημασία). “Άμα νιώθεις πως πεθαίνεις, τότε σίγουρα είσαι ακόμα ζωντανός”.

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη 𝙉𝙞𝙘𝙤𝙡𝙚 ㅤ (@nicoletta_xagorari)

Ακόμα ένα highlight του δίσκου είναι το “Μια τζούρα ελευθερίας” (με την υπέροχη Ιουλία Καραπατάκη – σχεδόν ένιωθα ότι την “άκουγα” να χαμογελά ενώ τραγουδούσε το ρεφρέν). Αυτό το τραγούδι θα το λιωσουμε το καλοκαίρι γιατί “για μια τζούρα ελευθερίας ζούμε” στην τελική. Γενικά, σε αυτή τη ζωή είναι πιο πιθανό να βρεθείς “άφραγκος”, “με τρύπια τσέπη” και τα συναφή, παρά να γίνεις εκατομμυριούχος, οπότε αυτός ο υπέροχος τζάμπα (προς το παρόν, πού θα πάει θα βρουν τρόπο να τον εμπορευματοποιήσουν κι αυτόν) ήλιος, σε μια ηλιόλουστη πλατεία, παραμένουν φοβερή παρηγοριά στη ζωή αυτή.

Εξίσου παρήγορη, με έναν εντελώς περίεργο τρόπο, είναι και η “Κατρακύλα” με την Νεφέλη Φασούλη και τον Ορέστη Ντάντο να τραγουδούν “είσαι μαζί και η σωτηρία και η κατρακύλα μου”, σε ένα τραγούδι που επίσης θα τραγουδάμε δυνατά χειμώνα – καλοκαίρι, μιας και είναι από αυτά τα relatable τραγούδια που σε “βρίσκουν” παντός καιρού.

Και φυσικά δεν ξεχνάω τον επίλογο του δίσκου, με το τρυφερό “Κανείς δεν θα στο πάρει”, ένα από αυτά τα τραγούδια που σε βάζουν σε σκέψεις, ενώ σε κάνουν να τραγουδάς δυνατά.

Για τον Ορέστη Ντάντο ο δίσκος αυτός είναι το λαϊκό τραγούδι όπως εκείνος το βλεπει. Εγώ νομίζω ότι είναι και μια ωδή στο νέο λαϊκό τραγούδι, όπως θα έπρεπε να είναι: φρέσκο, αλλά και αυθεντικό, ανεπιτήδευτο, πραγματικά λαϊκό, με όλη τη σημασία της λέξης.