ΔΕΥΤΕΡΑ
20
ΑΠΡΙΛΙΟΥ
Έναν χρόνο μετά τον τελευταίο δίσκο της, με τίτλο “30”, η Μυρτώ Βασιλείου επέστρεψε με ένα νέο, υπέροχο EP, μέσα από τον οποίο μας κλείνει το μάτι, ενώ ρωτάει «Ακούς τι λένε;». Σε στίχους και μουσική του Ορέστη Ντάντου, αυτή είναι μια δουλειά που μοιάζει να συνομιλεί τόσο με τα πιο προσωπικά βιώματα της Μυρτούς, όσο και με το συλλογικό βίωμα μίας γενιάς που βλέπει νοσταλγικά το “Πατρικό”, κάνει σκέψεις “Μελό” και φωνάζει “Κοίτα με ρε”.
Αυτός ο δίσκος γεννήθηκε μετά από μια περίοδο αμφιβολιών και μια φάση επαναπροσδιορισμού, όπου η ίδια βρέθηκε ξανά στο στούντιο, αυτή τη φορά με μια σαφή ανάγκη: να πει κάτι διαφορετικό, πιο ουσιαστικό, πιο δικό της.
Συνεργαζόμενη με τον Ορέστη Ντάντο, η Μυρτώ Βασιλείου έφτιαξε έναν δίσκο που ισορροπεί ανάμεσα στο στο συναίσθημα και την κοινωνική παρατήρηση. Εξάλλου, όπως λέει και η ίδια, το «Ακούς τι λένε;» δεν είναι απλώς ένας τίτλος, αλλά μια ανοιχτή ερώτηση προς τον ακροατή, προς όλους εμάς. Νομίζω, αρκεί να ακούσεις το ομώνυμο, σούπερ ενδιαφέρον τραγούδι, που μπλέκει την παράδοση με το σήμερα και τη μελωδική φωνή της Μυρτούς με τις ρίμες της AEON και θα καταλάβεις.
Λίγο πριν ανέβει ξανά στη σκηνή του Club του Σταυρού του Νότου την Τετάρτη 22 Απριλίου, η Μυρτώ Βασιλείου μιλά για τη νέα αρχή που σηματοδοτεί αυτός ο δίσκος, τις στιγμές που παραλίγο να εγκαταλείψει τη μουσική, αλλά και όσα τελικά της έδωσαν δύναμη να συνεχίσει.
Ουσιαστικά μετά από μια φάση ψαξίματος! Ήθελα να κάνω κάτι διαφορετικό ως προς το περιεχόμενο, κυρίως, των τραγουδιών που ήθελα να έχω στο ρεπερτόριό μου. Με τον Γιώργο Μπουλντή, επίσης, τον ενορχηστρωτή και μπασίστα του project, είχαμε ήδη φτιάξει τη μπάντα και τον ήχο που θέλαμε για τα live μας. Μας έλειπε το πρωτότυπο υλικό κι ο Ντάντος ήταν ο καταλληλότερος δημιουργός που θα μπορούσαμε να συνεργαστούμε. Αυτό, προσωπικά, το “βλέπω” και στο αποτέλεσμα του album αλλά και στη διαπροσωπική μας σχέση που συνεχώς εξελίσσεται.
Μια νέα αρχή, ίσως. Μια νέα εμπειρία, εκτός των νερών που είχα συνηθίσει και μάθει, ένα βήμα που με βοήθησε να κινητοποιηθώ και να δημιουργήσω κάτι καινούριο.
Τελικά, τι ήταν αυτό που σου έδωσε δύναμη να επιμείνεις, να μην αφήσεις κάτι που αγαπάς τόσο;Βοήθησαν ταυτόχρονα νομίζω 2-3 γεγονότα εκείνη την περίοδο. Η ομάδα μου που έδειξε τεράστια πίστη και δοτικότητα στο project, οι άνθρωποί μου μη φεύγοντας λεπτό από δίπλα μου και τον στόχο μου και η έμπνευση που πήρα από την παράσταση “Μες στους ανθισμένους κήπους” με τη Νατάσσα Μποφίλιου και τον Θέμη Καραμουρατίδη.
Υπάρχει κάτι που ανακάλυψες για τον εαυτό σου, κατά τη δημιουργική διαδικασία του δίσκου αυτού;Ήρθα πολύ κοντά στα προσωπικά μου βιώματα και κατά κάποιον τρόπο ήταν και λίγο σκοπός της νέας δουλειάς. Δεν θεωρείται και νέα ανακάλυψη αλλά είναι σίγουρα εντυπωσιακό το πώς η τέχνη εκφράζει και συμπυκνώνει τις ζωές μας.
Ο τίτλος του άλμπουμ, όπως και του κομματιού σου με την ΑΕΟΝ, είναι «Ακούς τι λένε;». Τι σημαίνει για εσένα ο τίτλος αυτός;Το “Ακούς τι λένε;” αναφέρεται σε όσα συμβαίνουν γύρω μας
Ο λόγος που επιλέξαμε τον τίτλο αυτόν είναι γιατί έχει διάφορες αναγνώσεις κι ο καθένας μπορεί να το πάρει όπως θέλει. Εμείς δώσαμε το περιβάλλον του album, το αστικό τοπίο, κάνοντάς το -θέλω να πιστεύω- πολύ ξεκάθαρο από όλες τις απόψεις: από τους στίχους που μπορεί να μας αφορούν σε μία κοινωνία σαν τη σημερινή, μέχρι τον urban ήχο που συναντάς σε διαφορετικές γωνιές της πόλης. Ακόμη και το εξώφυλλό μας με βρίσκει ανάμεσα σε πολυκατοικίες. Το “Ακούς τι λένε;” αναφέρεται σε όσα συμβαίνουν γύρω μας.
Φυσικά ακούω. Φιλτράρω κι αξιολογώ, επίσης.
Το ομώνυμο κομμάτι με την ΑΕΟΝ είναι πολύ δυναμικό ή μάλλον ενδυναμωτικό. Πώς γεννήθηκε και πώς νιώθεις εσύ όταν το ακούς;Έτσι ακριβώς όπως το περιέγραψες. Από την πρώτη στιγμή που μου έστειλε ο [Ορέστης] Ντάντος του στίχους και τη βασική μελωδία ένιωσα ότι είναι το πιο “διεγερτικό” τραγούδι του δίσκου. Ενορχηστρωτικά έχει πολύ ενδιαφέρον, συνδυάζει vibes και ήχους ανατολίτικους. Αν το ακούσεις θα “πιάσεις” αμέσως τα samples που υπάρχουν μέσα, τα οποία τα ανακάλυψε ο Μπουλντής μέσα σε δίσκους, σε μια βόλτα που έκανε στα κατεχόμενα της Κύπρου όπου βρισκόμασταν για συναυλία πέρσι το καλοκαίρι!
Το “Μελό” είναι η αδυναμία μου! Είναι το πρώτο τραγούδι που έγραψε για ‘μένα ο Ορέστης μετά από έναν καφέ που ήπιαμε στο σπίτι όπου συζητήσαμε κυρίως για τον τρόπο που έχουμε μεγαλώσει με τη Λήδα, τη δίδυμή μου αδερφή, τα τραύματά μας, το δέσιμό μας, την ανιδιοτελή αγάπη και την ανάγκη που έχουμε να προστατεύουμε η μία την άλλη. Εγώ τουλάχιστον έτσι το ‘χω στο μυαλό μου.
Σε ενδιαφέρει να μιλάς για όσα απασχολούν τον κόσμο, μέσα από τη μουσική σου;Όσο μεγαλώνω η ανάγκη μου για επικοινωνία καθ’ αυτόν τον τρόπο γίνεται όλο και μεγαλύτερη, ναι.
Εσένα τι σε εμπνέει, όταν η πραγματικότητα γίνεται πιο δύσκολη;Η ίδια η δυσκολία μπορεί να δώσει το έναυσμα για δημιουργία
Η ίδια η δυσκολία μπορεί να δώσει το έναυσμα για δημιουργία. Κάθε τι που συμβαίνει μπορεί να αποτελεί λόγο για δημιουργία.
Σίγουρα, χωρίς να είμαι κολλημένη σε αυτό βέβαια. Έχω κάνει και singles και συμμετοχές σε δίσκους αγαπημένων μου καλλιτεχνών. Απλώς μου αρέσει να φτιάχνω κάτι ολοκληρωμένο προσπαθώντας να χωρέσω μέσα όσα θέλω ανάλογα με την φάση που βρίσκομαι.
Παράλληλα, πλησιάζει το live σου στον Σταυρό του Νότου. Τι να περιμένουμε να ακούσουμε εκεί;Επιστρέφουμε στο Club, στις 22 Απριλίου, με όλη την μπάντα, το νέο δίσκο κι όσα έχουμε φτιάξει τα τελευταία δύο χρόνια με τους συγκεκριμένους ανθρώπους. Ουσιαστικά θα είναι το τελευταίο μας live στην Αθήνα πριν ξεκινήσουμε την καλοκαιρινή μας περιοδεία!
Συχνά – πυκνά περνάω πολλά στάδια και είμαι οκέι να αντιλαμβάνεται το κοινό αυτό ακριβώς που νιώθω εκείνη τη στιγμή, άλλοτε το άγχος και τον φόβο μου κι άλλοτε τη χαρά και την έντασή μου. Είναι όλα ανθρώπινα και μ’αρέσει που έχω τη δυνατότητα να τα βιώνω.
Η Μυρτώ Βασιλείου και η μπάντα της επιστρέφουν στο Club του Σταυρού του Νότου, την Τετάρτη 22 Απριλίου.
Η προπώληση συνεχίζεται στο more.com
