Η Χρονιά Χωρίς Καλοκαίρι: Το νέο έργο του Γιάννη Καλαβριανού στο Θέατρο Ολύμπια
Με έμπνευση από πραγματικά γεγονότα και ιστορικά πρόσωπα, ο Γιάννης Καλαβριανός παρουσιάζει στο Θέατρο Ολύμπια τη νέα του παράσταση «Η Χρονιά Χωρίς Καλοκαίρι» και μας μεταφέρει στο 1816, στη Λίμνη της Γενεύης, σε ένα αστικό σαλόνι, εκεί που θα άλλαζε μια για πάντα η ιστορία της παγκόσμιας λογοτεχνίας τρόμου.
Η «Χρονιά Χωρίς Καλοκαίρι», το νέο έργο του Γιάννη Καλαβριανού, ανεβαίνει από τις 15 Απριλίου στο Ολύμπια-Δημοτικό Μουσικό Θέατρο «Μαρία Κάλλας» και μας μεταφέρει με μοναδικό τρόπο 210 χρόνια πριν, σε ένα πολύ ιδιαίτερο καλοκαίρι.
Με έμπνευση από πραγματικά γεγονότα και ιστορικά πρόσωπα, ο Γιάννης Καλαβριανός σκηνοθετεί μία ομάδα νέων ηθοποιών και μεταμορφώνει τον χώρο του Φουαγιέ σε αστικό σαλόνι στη λίμνη της Γενεύης, όπου μέσα από το σκοτάδι γεννιούνται οι πιο τρομακτικές ιστορίες που στιγμάτισαν την ανθρώπινη διανόηση.
Λίγα λόγια για το έργο
Βρισκόμαστε στο 1815. Το ηφαίστειο Ταμπόρα, στην Ινδονησία, εκρήγνυται προκαλώντας τεράστια οικολογική και κλιματική κρίση. Ήταν η ισχυρότερη ηφαιστειακή έκρηξη που έχει ποτέ καταγραφεί. Χιλιάδες άνθρωποι χάνουν τη ζωή τους, πόλεις καταστρέφονται και ο κύκλος των εποχών διαταράσσεται. Ο ουρανός παραμένει σκοτεινός, από την τέφρα που εκτοξεύτηκε, για σχεδόν τρία χρόνια, οι θύελλες και οι χιονοπτώσεις κυριαρχούν και η θερμοκρασία πέφτει προκαλώντας καταστροφές σε καλλιέργειες και τεράστια επισιτιστική κρίση. Το 1816 ήταν το πιο κρύο έτος των τελευταίων 250 ετών και έμεινε στην ιστορία ως «Η Χρονιά Χωρίς Καλοκαίρι», με την βροχή να πέφτει καταρρακτωδώς και να χιονίζει τον Ιούνιο στη Νέα Υόρκη.
Αυτό το αλλόκοτο καλοκαίρι μία παρέα νεαρών Άγγλων αριστοκρατών αποφασίζουν να περάσουν τις διακοπές τους στη λίμνη της Γενεύης. Σύντομα καταλαβαίνουν πως τα σχέδιά τους για καλοκαιρινές βαρκάδες δεν μπορούν να πραγματοποιηθούν και περνούν τα κρύα βράδια τους κλεισμένοι στη Βίλα Ντιοντάτι, με αφηγήσεις και αναγνώσεις ιστοριών τρόμου. Ήταν ο Λόρδος Μπάιρον, ο γιατρός του, Τζον Πολιντόρι, ο Πέρσι Σέλλεϋ, η μελλοντική γυναίκα του Μαίρη και η αδερφή της Κλαιρ, όλοι έντονες προσωπικότητες και εκτός των κοινωνικών κανόνων και επιταγών της εποχής. Σύντομα, ο Μπάιρον προτείνει να γράψουν τις δικές τους τρομακτικές ιστορίες. Η Μαίρη Σέλλεϋ γράφει τον Φρανκενστάιν και ο Πολιντόρι τον Βρικόλακα, τον πρόγονο του Δράκουλα και της ρομαντικής λογοτεχνίας τρόμου. Σιγά σιγά και ενώ αρχίζουν να γεννιούνται παιχνίδια σχέσεων, εξουσίας και επικίνδυνα ερωτικά δίπολα, τα όσα τρομακτικά γράφουν γίνονται μέρος της καθημερινότητας τους.
Ο Γιάννης Καλαβριανός περιγράφει τις ταραγμένες ημέρες της ζωής των πέντε ηρώων, που θα άλλαζαν μια για πάντα την ιστορία της παγκόσμιας λογοτεχνίας τρόμου. Το Φουαγιέ του Θεάτρου Ολύμπια, ολοσκότεινο, γίνεται το σαλόνι της Βίλας Ντιοντάτι, όπου όλα μοιάζουν σαν να έμειναν ανέγγιχτα εδώ και δύο αιώνες, σε μία παράσταση όπου τα όρια ζωής και σκηνής καταλύονται, με τις ιστορίες τρόμου να κυριαρχούν. Οι θεατές βρίσκονται ανάμεσα στους ηθοποιούς, έναν αόρατο αφηγητή, έναν μυστηριώδη πιανίστα και μία εικαστική εγκατάσταση από πίνακες και γλυπτά που φτιάχτηκαν με αφορμή την ιστορία των ηρώων.
Με ζωγραφικά και γλυπτά έργα τους συμμετέχουν οι εικαστικοί: Μάριος Βουτσινάς, Λυδία Μαργαρώνη, Μηνάς Μαυρικάκης, Μάνος Μπατζόλης, Χρίστος Παπαδάκης και Μαριέττα Παπαχειμώνα. Επιμέλεια εγκατάστασης: Ίρις Κρητικού
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
- Αθήνα