Συναίνεση (Consent), της Νίνα Ρέιν στο Σύγχρονο Θέατρο

Από την Παρασκευή 17 Απριλίου, το σύγχρονο και εξαιρετικά επίκαιρο έργο «Συναίνεση» (Consent) της βραβευμένης Βρετανίδας συγγραφέως Νίνα Ρέιν παρουσιάζεται στο Σύγχρονο Θέατρο, σε σκηνοθεσία Τάκη Τζαμαργιά.

Συναινώ… ή απλώς σιωπώ;
Συναινώ… ή απλώς δεν αντιδρώ;
Συναινώ… ή απλώς ακολουθώ;

Μέσα από την ιστορία μιας ομάδας δικηγόρων που εμπλέκονται σε μια υπόθεση σεξουαλικής επίθεσης, το έργο φωτίζει τα όρια ανάμεσα στον νόμο, την ηθική και την προσωπική ευθύνη.

Καθώς οι χαρακτήρες προσπαθούν να υπερασπιστούν τις θέσεις τους στο δικαστήριο, έρχονται αντιμέτωποι με τις δικές τους επιλογές, τις σχέσεις και τις αντιφάσεις τους. Με έντονο κοινωνικό προβληματισμό και διεισδυτικό λόγο, η Νίνα Ρέιν θέτει καίρια ερωτήματα για το τι σημαίνει πραγματικά συναίνεση και πώς η αλήθεια μπορεί να διαμορφώνεται από διαφορετικές οπτικές.

Το έργο αποκτά πιο έντονη και επίκαιρη διάσταση με τις θεματικές του γύρω από τη συναίνεση, την εξουσία και τη δυσκολία απόδειξης της αλήθειας σε υποθέσεις σεξουαλικής βίας και όχι μόνο, φωτίζοντας τις σύνθετες πλευρές των ανθρώπινων σχέσεων και της απονομής δικαιοσύνης στη σύγχρονη κοινωνία.

Η «Συναίνεση» παρουσιάστηκε πρώτη φορά το 2017 στο National Theatre του Λονδίνου, γνωρίζοντας μεγάλη επιτυχία, και το 2018 μεταφέρθηκε στο θέατρο Harold Pinter του West End.

Το έργο απέσπασε εξαιρετικές κριτικές και σημαντικές διακρίσεις, μεταξύ των οποίων το Susan Smith Blackburn Prize (2018), ένα από τα σημαντικότερα διεθνή βραβεία που απονέμονται σε θεατρικά έργα γραμμένα από γυναίκες συγγραφείς.

Η ενσυναίσθηση ίσως να αποτελεί προϋπόθεση για τη ΣΥΝΑΙΝΕΣΗ. Αυτό υπονοεί η Νίνα Ρέιν, αφού με την εξουσία της γλώσσας τίποτα δεν είναι αυτονόητο. Ούτε η αλήθεια. Ούτε η δικαιοσύνη. Ούτε η ηθική.

Μια τραγικωμωδία — ή καλύτερα μια ευφυής μαύρη κωμωδία — για τη σύγκρουση ανάμεσα στη θεσμική δικαιοσύνη και τη βιωμένη εμπειρία. Στην φρενήρη πορεία των οκτώ ηρώων της αποκαλύπτεται ένα πολύσημο αξιακό σύστημα με στάσεις, κρίσεις, πεποιθήσεις, νομικίστικες λογικές, πατριαρχικά ιδεολογήματα και κυρίως μια ηθική, που παραβιάζεται όταν και καταπώς βολεύει.

Ερωτήματα που δεν ζητούν μία απάντηση.
Κάθε απάντηση διεκδικεί τη δική της αλήθεια.
Δύο ασυμβίβαστες εκδοχές της αλήθειας.
Και όμως — η αλήθεια του ενός μπορεί να καταστρέψει τη ζωή του άλλου.
Τα αδιέξοδα στα κενά δικαίου του δυτικού κόσμου.
Οι θύτες που γίνονται θύματα και τα θύματα κατηγορούμενοι.

Μια παράσταση που δεν σου ζητά απλώς να την δεις σου ζητά να απαντήσεις στη μία και μοναδική ερώτηση: Μπορεί να υπάρξει Συναίνεση, όταν δεν αφουγκράζομαι, δεν ακούω, δεν αισθάνομαι την κραυγή του Άλλου;