Μήδεια Έξοδος ΙΙΙ: Η μουσική σύνθεση του Γιώργου Κουμεντάκη στην Εθνική Γλυπτοθήκη

Ο Ευριπίδης «συνομιλεί» με τον Γιαννούλη Χαλεπά στην Εθνική Γλυπτοθήκη, σ´ενα ευθύ διάλογο με την μοναδική μουσική Eros/Demon του Γιώργου Κουμεντάκη.

Ακολουθώντας τη Μήδεια μέσα από τον αυτούσιο λόγο των κειμένων του Ευριπίδη, η παράσταση εστιάζει στην πορεία της ως σύμβολο «ξεριζωμού». Μια γυναίκα πρόσφυγας, ξεριζωμένη από την πατρίδα της, την Κολχίδα, φτάνει σε μια δεύτερη πατρίδα, την Κόρινθο -χωρίς πολιτικά δικαιώματα- διπλά εξόριστη, από τον τόπο και το γένος της, βιώνει τον κοινωνικό αποκλεισμό ως «ξένη» και την εξορία της ψυχής, προδομένη από τον θεό έρωτα/δαίμονα στο πρόσωπο του Ιάσωνα.

Έξι ερμηνευτές αφηγούνται την ιστορία της Μήδειας ενσωματώνοντας στο κείμενο, θραύσματα λέξεων από την Μήδεια και την Ιοκάστη του Γιάννη Κοντραφούρη.

Η μουσική σύνθεση του Γιώργου Κουμεντάκη ErosDemon (1991) σε ποίηση Σαπφούς ένα έργο για κόντρα τενόρο και δύο πιάνα, κατέχει κυρίαρχο ρόλο, στην έκφραση της σύγχρονης καλλιτεχνικής προσέγγισης της παράστασης, με την συνύπαρξη θεάτρου, μουσικής και εικαστικών τεχνών.

Μια συνομιλία με τη “Μήδεια” του Γιαννούλη Χαλεπά

Η παράσταση εξελίσσεται στην Εθνική Γλυπτοθήκη και «συνομιλεί» με το ομώνυμο έργο, ενός από τους σημαντικότερους Έλληνες Γλύπτες του Γιαννούλη Χαλεπά, Μήδεια ΙΙΙ (Γύψος, 72 Χ 44 Χ 26 εκ.) μέσα από τις φωτιστικές «παρουσίες» και τις ιδιαίτερες αντανακλάσεις της γυάλινης προθήκης, προσφέροντας εντυπωσιακές, διαφορετικές οπτικές θέασης, σε κάθε θεατή.

Η παράσταση Μήδεια Έξοδος ΙΙΙ, αναδεικνύει την φιλοσοφική διάσταση του ξεριζωμού, τον αέναο εκτοπισμό γυναικείων πληθυσμών, την γυναικεία οντότητα, την σύγκρουση με την ταυτότητα «ξένη», τις δύσκολες συνθήκες ενσωμάτωσης στις «νέες πατρίδες» και τον κοινωνικό αποκλεισμό.