Ντόρα Μπακοπούλου: Ακούω πάντα αυτό που λέει η ψυχή μου

Ο Αύγουστος στην Αίγινα σημαίνει μουσική. Εδώ και είκοσι χρόνια, από το 2005, όταν το Μουσικό Φεστιβάλ, που σήμερα αποτελεί θεσμό για το νησί του Σαρωνικού, έκανε τα πρώτα του βήματα, μέχρι και σήμερα, έχει εξελιχθεί σε έναν ανοιχτό, φιλόξενο και σταθερό πολιτιστικό πυρήνα, με προσεκτικά επιμελημένο πρόγραμμα, που περιλαμβάνει μουσική δωματίου, ρεσιτάλ, τραγούδι, τζαζ και αφιερώματα σε σπουδαίους συνθέτες, μετατρέπονταςεμβληματικούς υπαίθριους χώρους σε τόπους καλλιτεχνικής εμπειρίας.

Στα 20 αυτά χρόνια, το Φεστιβάλ έχει παρουσιάσει περισσότερες από 150 συναυλίες, με τη συμμετοχή 570 μουσικών. Φέτος, με την καλλιτεχνική επιμέλεια της διεθνώς καταξιωμένης πιανίστριας Ντόρας Μπακοπούλου, αλλά και της επίσης πιανίστριας, συνθέτριας και σκηνοθέτριας μουσικού θεάτρου Έλενας Χούντα, η Αίγινα υποδέχεται,από τις 2 έως τις 24 Αυγούστου, την 19η διοργάνωσή του, με ένα πρόγραμμα που ισορροπεί ανάμεσα σε καταξιωμένες παρουσίες και νέες φωνές, περιλαμβάνοντας  κορυφαίους σολίστ, αφιερώματα, νεανικά σύνολα και ένα φινάλε με τον Μανώλη Μητσιά και τη Θεοδώρα Μπάκα.

Όπως κάθε χρόνο, οι εκδηλώσεις πραγματοποιούνται στην αυλή του Ναού του Σωτήρος, στην παραλία της Αύρας και στο πέτρινο Μικρό Θέατρο της Παχειοράχης, ενώ η ιστοσελίδα του Φεστιβάλ www.musicfestivalaegina.com, ανανεωμένη πλήρως, προσφέρει αναλυτικές πληροφορίες για το πρόγραμμα, τους χώρους και τους καλλιτέχνες, καθώς και δυνατότητα διάδρασης με το κοινό.

Με την ευκαιρία αυτής της «επετειακής» διοργάνωσης, μιλήσαμε με την «ψυχή» του Μουσικού Φεστιβάλ Αίγινας, την ιδρύτριά του και καλλιτεχνική συνδιευθύντρια, τη διακεκριμένη ελληνίδα πιανίστα Ντόρα Μπακοπούλου, για την πορεία που διάνυσε το Φεστιβάλ μέχρι τώρα, τις προκλήσεις που αντιμετωπίζει και τα «ατού» που το κάνουν να ξεχωρίζει.

Ντόρα Μπακοπούλου

Η μαγική βραδιά στην Παχειοράχη, όταν πέντε μεγάλοι καλλιτέχνες και αγαπημένοι φίλοι ερμήνευσαν το Κουιντέτο του Σούμπερτ με δύο βιολοντσέλα. Ήταν ο Sasha Maisky (βιολί), ο Hrachya και ο Sevak Avanesyan (βιολί και τσέλο, αντίστοιχα), η Leda Argerich (βιόλα), κόρη της αγαπημένης μου φίλης Martha Argerich, και η Natalia Margulis (τσέλο). Ήρθαν κατευθείαν από τις Βρυξέλλες και τη Μαδρίτη και όταν έπαιξαν… λες και σταμάτησε ο χρόνος! Ακόμα έχω στ’ αυτιά και στη σκέψη μου αυτή τη βραδιά. Και χαίρομαι πολύ που φέτος, πολλά χρόνια μετά, θα ξαναπαιχτεί αυτό τοέργο στην Παχειοράχη από το αυστριακό κουαρτέτο «Fresco» και τη Λουκία Λουλάκη (τσέλο).

Fresco Quartet

Η βαθιά, καταλυτική αγάπη μου για τη μουσική και η ανάγκη να τη μοιραστώ, να την επικοινωνήσω. Και είμαι ευγνώμων που τα έχω καταφέρει. Αλλά τίποτα δεν θα είχε κρατήσει τόσο, χωρίς τους σπουδαίους μουσικούς που έδωσαν ψυχή στο Φεστιβάλ. Και βέβαια, τους αγαπημένους μου συνεργάτες και τους φίλους του Φεστιβάλ. Όλοι μαζί τού δίνουμε ζωή και συνέχεια.

Δεν αντιλαμβάνομαι προκλήσεις και πάντα ακούω αυτό που μου λέει η ψυχή μου.

Η αυθεντικότητα των επιλογών. Το ένστικτο. Η ανάγκη για μουσική που βρίσκεται στη φύσημας. Η αγάπη όλων των υποστηρικτών του και της ίδιας της Αίγινας που έχει «υιοθετήσει» το Φεστιβάλ ως κομμάτι του πολιτιστικού της τοπίου. Οι μαγικές μουσικές στιγμές όπου διοργανωτές, καλλιτέχνες, υποστηρικτές και κοινό γίνονται ένα.

Η τεχνολογία διευκολύνει το κοινό και το φέρνει πιο κοντά μας. Όμως ο κόσμος έχει αγκαλιάσει το Φεστιβάλ επειδή βασίζεται σε ουσία. Και όσο το Φεστιβάλ βασίζεται σε ουσία, με εμπνευσμένους ανθρώπους να το αγαπούν και να το διαχειρίζονται, θα μένει ολοζώντανο!