Ο Παναγιώτης Δαραμάρας ανοίγει το «τρίτο ευρετήριο» στην Γκαλερί 7

Το ξύλο, το καλάμι, το φύλλο χαρτιού, το σώμα ενός βιβλίου, ποικίλα υλικά, μα πάνω απ’ όλα, πριν απ’ όλα ο λόγος, οι λέξεις: αυτοί είναι οι πρωταγωνιστές της τρίτης ατομικής έκθεσης του εικαστικού Παναγιώτη Δαραμάρα, που υπό τον τίτλο «Index 3» εγκαινιάζεται την Τρίτη 31 Ιανουαρίου στην Γκαλερί 7 (19.00-22.00).

Τρίτο μέρος ενός τριπτύχου, το «Index 3»ολοκληρώνει μια μεγάλη ενότητα δουλειάς του καλλιτέχνη, με έργα που,με επίκεντρο τη γραφή, φέρνουν τον θεατή τους αντιμέτωπο με την αλήθεια της σιωπηλής μνήμης. Γλυπτικές συνθέσεις και σχέδια, συχνά μυστηριώδη, άγρια ή μαγευτικά απόκοσμα, σαν να ξεπηδούν από έναν κόσμο φανταστικό αλλά βαθιά γειωμένο στην καταγεγραμμένη μαρτυρία τους, εκθέτουν εκ νέου τα πρωταρχικά σύμβολα που «στοιχειώνουν» τη δουλειά του Παναγιώτη Δαραμάρα, σε μια τελική ανασκόπηση της αλήθειας τους.

Στα έργα που παρουσιάζονται στην έκθεση, ο εικαστικός «λαξεύει, πλέκει, υφαίνει, καρφώνει ή ξεφλουδίζει σώματα ύλης, αποκαλύπτοντας ένα νήμα νοήματος που διαπερνά όλο το έργο του», σημειώνει η επιμελήτρια της έκθεσης, Ήρα Παπαδοπούλου. «Το ξύλο, το καλάμι, το φύλλο χαρτιού, το σώμα ενός βιβλίου, οι λέξεις που σφυρηλατούνται και γίνονται σκόνη, στρόβιλος ή πηγή που αναβλύζει. Και οι καταχωρήσεις στο ευρετήριο της μνήμης συνεχίζουν ακατάπαυστα, μέχρι να αγγίξει και το τελευταίο γράμμα της. Μέχρι το τελευταίο λήμμα».

Με χαρακτηριστική λεπτότητα, ο εικαστικός δουλεύει αυτό το «τρίτο ευρετήριο» σιωπηλά, ψηλαφιστά, διαισθητικά, μετατρέποντάς το σε μια προσωπική βιβλιοθήκη καταχωρήσεων μνήμης και λήθης…

Γεννήθηκε το 1970. Σπούδασε στην Κινηματογραφική Σχολή Σταυράκου (1990-1993), παρακολούθησε μαθήματα σύγχρονου χορού, performance, υποκριτικής (1994-2005) και στη συνέχεια αποφοίτησε από την Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών Αθήνας το 2004. Εργάστηκε στον κινηματογράφο, στο θέατρο και στο χορό. Έχει πραγματοποιήσει τρεις ατομικές εκθέσεις και έχει συμμετάσχει σε πολλές ομαδικές και performances στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.

Η δουλειά του αποτελείται κυρίως από γλυπτά, in situ εγκαταστάσεις και performances. Από το 2019, με βάση μια προσφυγική οικία που βρίσκεται στον Συνοικισμό Χαλανδρίου, οργανώνει και επιμελείται εικαστικά γεγονότα στην ευρύτερη περιοχή, με in situ καλλιτεχνικές δράσεις, ομιλίες και συζητήσεις με στόχο την επανοικειοποίηση του δημόσιου χώρου. Από το 1983 ζει και εργάζεται στην Αθήνα.