Από την Σταχτοπούτα έως τον Παπουτσωμένο Γάτο: Γιατί τα παιδικά παραμύθια ίσως να μην είναι τόσο αθώα

Αν έπρεπε κάποιον να κατηγορήσω στην πορεία της ζωής μου για λάθος χειρισμούς σε διάφορους τομείς από τις ερωτικές και φιλικές σχέσεις μέχρι επαγγελματικά βήματα και φοβίες αυτό σίγουρα πέρα από τον καθρέφτη μου θα ήταν το Χόλιγουντ. Μπορεί το σινεμά να εμπνέεται από τη ζωή, πολλές φορές όμως όταν πας να το αντιγράψεις μπορεί να καταλήξει σε κακή φάρσα. Αυτό που δεν είχα σκεφτεί όμως -μέχρι που έπεσα πρόσφατα πάνω σε μία ομάδα μελέτης παραμυθιών- είναι ότι μπορώ να κατηγορήσω και τα παραμύθια για μερικά λάθος πράγματα που πήγαν στη ζωή μου. Κι αν όχι για τα λάθος πράγματα σίγουρα για κάποια στερεότυπα που απέκτησα.

Τα παραμύθια αν και φαινομενικά αθώα πολλές φορές στην τρυφερή παιδική ηλικία όπου οι επιρροές χτίζουν την βάση της προσωπικότητάς μας μπορεί να οδηγήσουν σε πολλά στερεότυπα που μπορεί να τα κουβαλάμε και στην ενήλικη ζωή μας. Με αφορμή την έναρξη του κύκλου μελέτης παραμυθιών, η Μαρία Δήμου, ψυχολόγος Λακανικού προσανατολισμού μάς εξηγεί πώς μπορεί τα παραμύθια από την Σταχτοπούτα και τον Παπουτσωμένο Γάτο μέχρι την Πεντάμοφη και το Τέρας και το Ασχημόπαπο να μας επηρεάσουν από τα παιδικά μας χρόνια μέχρι την ενήλικη ζωή μας.

Διαβάστε περισσότερα στο reader.gr.