Τενεσί Ουίλιαμς: Στο φως της δημοσιότητας άγνωστο διήγημα του σπουδαίου δραματουργού

Το The Strand Magazine εξέδωσε μέσα στην εβδομάδα ένα ακυκλοφόρητο διήγημα του βραβευμένου δραματουργού Τενεσί Ουίλιαμς, με τίτλο «The Summer Woman». Χρονολογημένο το 1952, βρέθηκε στο αρχείο του, στη Βιβλιοθήκη Houghton του Πανεπιστημίου του Χάρβαρντ.

Το «The Summer Woman» ακολουθεί έναν Αμερικανό Ακαδημαϊκό, ο οποίος επισκέπτεται τη Ρώμη κάθε καλοκαίρι για να συνεχίσει τη σχέση του με μια γυναίκα που πρωτοσυνάντησε όταν εκείνη εργαζόταν ως ιερόδουλη. Ωστόσο, καθώς τα χρόνια περνούσαν μετά το τέλος του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, βρίσκει την εχθρότητα προς τους Αμερικάνους να μεγαλώνει.

Ο ίδιος ο Τενεσί Ουίλιαμς έγραφε στα απομνημονεύματα του για την Ιταλία, ότι καθώς διέσχιζε τα σύνορα και έμπαινε στη χώρα αισθάνθηκε την υγεία του να έχει αποκατασταθεί ως δια μαγείας: «Ήταν ο ήλιος και οι χαμογελαστοί Ιταλοί». Τώρα σε αυτό το μέχρι πρότινος άγνωστο διήγμά του, ο συγγραφέας περιγράφει τον πρωταγωνιστή του να βιώνει παρόμοια συναισθήματα, αν και οι Ιταλοί δεν φέρονταν τόσο ζεστά προς εκείνον.

«Τα σκληρά, ευγενικά πρόσωπα των εργατών κατά μήκος των σιδηροδρομικών γραμμών φαίνονταν στον ίδιο κάθε φορά όλο και πιο σκληρά από πριν και λιγότερο ευγενικά», σκέφτεται καθώς ταξιδεύει στη Ρώμη με το τρένο, «Τώρα, όμως, ήταν η πρώτη φορά όπου, κάπου κάπου, από μια τυχαία παρέα, ανυψωνόταν μια φωνή την οποία δεν θα μπορούσες να περάσεις για φιλική».

Ο πρωταγωνιστής του Ουίλιαμς ακούει προσβολές όπως «coco» που «αναφέρεται στο επονομαζόμενο coccobacillus το οποίο οι συμπατριώτες του κατηγορήθηκαν ότι χρησιμοποίησαν ως όπλο στον πόλεμο της Κορέας» και βλέπει γραμμένες στον τοίχο τις λέξεις «Go Home, Yanks».

«Θα ήταν καλύτερο, ναι, ίσως θα ήταν πιο λογικό να μην βγει καν από τον σταθμό αλλά να στρέψει τα τρομαγμένα βήματά του και να πάρει το επόμενο τρένο για τον Βορρά, να επιστρέψει στο Παρίσι, μακριά από τον καθαρό ουρανό που τρέμει από τη ζέστη και αυτούς τους χαμένους ανθρώπους που ήλπιζαν σε κάτι και απογοητεύτηκαν ξανά όπως πάντα», σκέφτεται.

O Άντριου Φ. Γκούλι, αρχισυντάκτης του The Strand Magazine δηλώνει ότι «δεν έχει ιδέα γιατί ο Ουίλιαμς δεν εξέδωσε ποτέ ένα τόσο καλό έργο… αυτό είναι ένα από τα πολλά λογοτεχνικά μυστήρια που με κάνουν να αναρωτιέμαι». 

Αν και ο Τενεσί Ουίλιαμς ως δραματουργός «σκαρφίζεται έναν παλιομοδίτικο αμερικάνικο νότο, γεμάτο πατριάρχες, με πολυφορεμένες τιράντες, ξεθωριασμένες καλλονές, σπίτια που αποσυντίθενται, κυνισμό για τη νότια μεγαλοπρέπεια και πολλά άδεια ποτήρια μπέρμπον», λέει ο Γκούλι, το «The Summer Woman αντιπροσωπεύει την ευελιξία και τη γενναιότητα του συγγραφέα να βγει από την άνεσή του».

«Με μερικές φαρδιές πινελιές ο Ουίλιαμς σκιαγραφεί την ομορφιά της χώρας και την ειλικρινή εχθρότητα των ανθρώπων της, ενώ δεξιοτεχνικά δημιουργεί καθαρούς παραλληλισμούς ανάμεσα στην εποχική σχέση του Αμερικανού πρωταγωνιστή με την Ιταλίδα ιερόδουλη και τις υπερπόντιες επιχειρήσεις των Ηνωμένων Πολιτειών- και οι δύο βρίθουν συγκρούσεων, μνησικακίας και απογοητεύσεων», προσθέτει ο Γκούλι.

Ο Τενεσί Ουίλιαμς, επίσης, εξερεύνησε την Ιταλία και τους ανθρώπους της με το θεατρικό έργο «Τριαντάφυλλο στο στήθος», για την προσφάτως χηρεύσασα Σεραφίνα, μια Σικελή μετανάστρια, καθώς και στο μυθιστόρημα «Η ρωμαϊκή άνοιξη της Κας Στόουν», για μια γερασμένη όμορφη Αμερικανίδα που μετακομίζει στη Ρώμη. Ο σύντροφός του Φρανκ Φίλιπ Μέρλο ήταν σικελικής καταγωγής.

Ο Ρόμπερτ Μπρέι, ιδρυτής του Tennessee Williams Annual Review, δήλωσε στο Associated Press ότι ο Ουίλιαμς ήταν «γοητευμένος από τη σεξουαλικότητα που ανέδυαν οι νεαροί Ιταλοί και τις ευκολότερες σχέσεις μεταξύ ανδρών από ότι πίσω στην συντηρητική πατρίδα του».

Πηγή: The Guardian