Διεθνώς φημισμένος αγιογράφος, που έχει εικονογραφήσει ναούς σ’ Ανατολή και Δύση, ο Γιώργος Κόρδης δεν εγκατέλειψε ποτέ την κοσμική ζωγραφική, με την οποία καταπιάνεται με αγάπη και βυζαντινή μαστορική.
Συνεχίζοντας αυτόν τον τολμηρό δρόμο, εκκινεί αυτή τη φορά από τον ελληνικό μύθο και τις μορφές του, όπως σώζονται στις αίθουσες του μεγαλύτερου αρχαιολογικού μουσείου της χώρας. Ο Νάρκισσος, ο Ενδυμίων, ο Οδυσσέας και η Μήδεια συναντούν φιγούρες της τραγωδίας, όπως ο Οιδίπους και η Αντιγόνη, και έρχονται να χαράξουν τις δικές τους ιστορίες στο βλέμμα και το χέρι του καλλιτέχνη.
Συνολικά 24 λιθογραφίες αποτελούν την καινούργια αυτή δουλειά του Κόρδη, που αποτελούν μια ενότητα με τίτλο «Κάτι θαμπό με γέννησε». Όπως σημειώνει ο επιμελητής της έκθεσης Γιώργος Μυλωνάς, τη φορά αυτή, τα έργα του είναι καμωμένα με αντίληψη σχεδίου.
«Ο καλλιτέχνης, όμως, δε νοιάζεται για την εκλέπτυνση της γραμμής του, η τάση του αυτή αποδίδεται αβίαστα κι έτσι η γραμμή του αρκεί να μεταπλαστεί για να δώσει το έργο τέχνης. Και καθώς είναι ένας καλλιτέχνης βαθιά τολμηρός στην αντίληψη του χρώματός του, ακόμη κι εδώ, ο Κόρδης βρίσκει τρόπο να αποδώσει ζωγραφικές αξίες στα χαρακτικά του. Παρά τα λιτά του μέσα, το αποτέλεσμα του δημιουργού χαρακτηρίζεται από πλαστικότητα τέτοια που παράγει έναν εντελώς προσωπικό ρυθμό. Αυτός ο ρυθμός έχει τα ριζώματά του στην κλασική γραμμή των μαστόρων της αρχαιότητας», τονίζει ο επιμελητής της έκθεσης.
Και συνεχίζει παρατηρώντας ότι «οι καμπύλες των μορφών κλείνουν αφήνοντας το αίσθημα ότι συνεχίζουν στο άπειρο. Οι μανδύες, τα πέπλα, οι μορφές του χώρου, στο έργο του καλλιτέχνη δεν τελειώνουν λες, ποτέ. Μοιάζουν να χάνονται κάπου στο μη προσδιορίσιμο. Το ονειρικό έρχεται μέσα από την απροσδιοριστία. Εκεί, το πραγματικό φανερώνει το σφρίγος του: στην γραμμή που δεν θέλει να τελειώσει, στην καμπύλη που υπερβαίνει το νόημά της. Υπάρχει έντονο συναίσθημα σε αυτό: θαρρείς ένας πόνος ατέλειωτος, ένας έρωτας πάνω από κάθε εμπόδιο. Και μια άμεση αίσθηση ζωής, μια βαθιά συγκίνηση που δονεί τις φιγούρες του αυτές και τις ζωντανεύει. Οι όποιες μορφές αποκτούν τη σημασία τους για τον καλλιτέχνη στο βαθμό που μπορούν να εκφράσουν το αίσθημά του».
Η έκθεση «Κάτι θαμπό με γέννησε» ξεκινά το Σάββατο 7 Αυγούστου, ενώ τα επίσημα εγκαίνιά της θα πραγματοποιηθούν τον Σεπτέμβριο.
Γεννημένος στη Μακρυρράχη Φθιώτιδας το 1956, ο Γιώργος Κόρδης μεγάλωσε στο Παλαιό Φάληρο. Σπουδές έκανε στη Θεολογική Σχολή Αθηνών (1975-1979), μαθαίνοντας παράλληλα ζωγραφική και εικονογραφία με δάσκαλο τον π. Συμεών Συμεού. Μετεκπαιδεύτηκε στη Θεολογία και αισθητική της βυζαντινής τέχνης στη Θεολογική Σχολή του Τιμίου Σταυρού στη Βοστώνη (Holy Cross) και Καλές Τέχνες στο «School of the Museum of Fine Arts» της Βοστώνης. Μετά την επιστροφή του στην Αθήνα, συνέχισε σπουδές στη χαρακτική τέχνη και τη χαλκογραφία με δάσκαλο τον σπουδαίο χαράκτη Φώτη Μαστιχιάδη. Από το 2003 που ξεκίνησε να διδάσκει εικονογραφία στη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, δίδαξε ως επισκέπτης καθηγητής στο Institute of Sacred Music, στο Πανεπιστήμιο Γέιλ, όπως και σε άλλα εκπαιδευτικά ιδρύματα του εξωτερικού (University of South Carolina, Notre Dame University).
