Σε μια πρόσφατη συνέντευξή της στο περιοδικό Vulture, η ηθοποιός Θάντι Νιούτον (Westworld, Norbit, Crash), αποκάλυψε πόσο έντονα και πιεστικά ήταν το να δουλεύει πλάι στο Τομ Κρουζ στα γυρίσματα της ταινίας «Επικίνδυνες Αποστολές 2» του 2000.
Η Νιούτον ανέφερε πως φοβόταν πολύ τον Τομ Κρουζ, όσο γυριζόταν η ταινία. «Ήταν ένα πολύ κυρίαρχο άτομο», δήλωσε. «Προσπαθεί να είναι καλός άνθρωπος αλλά πιέζεται. Αναλαμβάνει πολλές ευθύνες. Και νομίζω, έχει την αίσθηση ότι μόνο αυτός μπορεί να κάνει τα πάντα όσο καλύτερα μπορεί να γίνουν».
Η Θάντι Νιούτον και ο Τομ Κρουζ
Η ηθοποιός θυμήθηκε μια σκηνή ανάμεσα σε αυτήν και την Κρουζ σε ένα μπαλκόνι στην Ισπανία που δεν πήγε και τόσο καλά. «Ήμασταν απογοητευμένοι ο ένας από τον άλλον», είπε χαρακτηρικά η Νιούτον.
Ο Κρουζ δεν ήταν ευχαριστημένος από την σκηνή, οπότε πήρε τα πράγματα στα χέρια του. Απογοητεύτηκε τόσο πολύ, που έβαλε το συνεργείο να τραβήξει τη σκηνή πολλές φορές, με τους δυο τους να κάνουν πρόβα συνέχεια τον διάλογό τους, αλλάζοντας τους ρόλους μεταξύ τους. «Γι ‘αυτό γυρίσαμε ολόκληρη τη σκηνή με εμένα να παίζω τον ρόλο του – γιατί, πιστέψτε με, ήξερα τις ατάκες του μέχρι τότε – και αυτός έπαιζε εμένα. Και ήταν το πιο άχρηστο πράγμα», αναφέρει η Νιούτον στη συνέντευξη.
Η ηθοποιός, μετά το γύρισμα της σκηνής, κάλεσε τον σκηνοθέτη Τζόναθαν Ντέμι και του περιέγραψε τι είχε συμβεί, λέγοντας ότι ήταν ένας «εφιάλτης».
Σκηνή από τη ταινία «Επικίνδυνες Αποστολές 2»
Αργότερα, λέει πως έλαβε ένα τηλεφώνημα από τον Τομ Κρουζ. «Νόμιζα ότι θα απολογούνταν για τη συμπεριφορά του, αλλά όχι. Μου είπε πως θα ξαναγυρίσουμε την σκηνή την επόμενη εβδομάδα», αναφέρει. Έκανα ότι καλύτερο μπορούσα στα γυρίσματα την επόμενη εβδομάδα, αλλά δεν είναι αυτός ο καλύτερος τρόπος να βγάλεις τον καλύτερο εαυτό κάποιου στη δουλειά», είπε η Νιούτον.
Κοιτάζοντας πίσω τον χρόνο, η Νιούτον δεν πιστεύει ότι ο Κρουζ ήταν «φρικτός», απλά «ήταν πραγματικά αγχωμένος». Πιστεύει επίσης, πως αν ζούσε αυτήν την εμπειρία σήμερα, θα είχε φερθεί διαφορετικά.
«Ήμουν τόσο τρυφερή και ευαίσθητη», επισημαίνει. Τώρα θα έλεγα «Όχι, δεν θα παίξεις εμένα σε αυτό το μπαλκόνι. Τέλος!».
