Παραμύθια παραμυθένια με τη Σάσα Βούλγαρη στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης

Είναι μια Τέχνη Πανάρχαια, πάρα πολύ δύσκολη, με κανόνες και τεχνάσματα όπως κάθε πραγματική τέχνη. Δείχνει απατηλά εύκολη αλλά ο καλός παραμυθάς πρέπει να μπορεί να κρατά μαγεμένον όποιον τον ακούει μόνο με τα λογια του. Υπήρχαν εποχές που, στης Ανατολής τα μέρη, γέμιζαν το στόμα ενός καλού παραμυθά με χρυσάφι!

Τα παραμύθια του παλιού καιρού, τα παραμύθια των παππούδων και των γιαγιάδων μας είναι τόσο όμορφα που δίνουν ακόμα και στις ημέρες μας ιδέες σε συγγραφείς, επιστήμονες, σεναριογράφους, ζωγράφους, δασκάλους και βέβαια… σε όλους μας!

“Είμαι η Σάσα η παραμυθού, γεννήθηκα και μεγάλωσα στην Καρδίτσα ακούγοντας, λέγοντας, παίζοντας και “τρώγοντας” ιστορίες μέχρι που άρχισα να αφηγούμαι παραμύθια ασταμάτητα από το 1993 – πάνω από 20 χρόνια, όταν ακόμα δεν υπήρχαν στην Ελλάδα επαγγελματίες παραμυθάδες!

Αγαπώ πολύ τα παιδιά γι΄ αυτό σπούδασα ψυχολογία και παιδαγωγικά κι από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου είμαι συνέχεια με παιδιά παίζοντας, δημιουργώντας, μαθαίνοντας… Αγαπώ πολύ και τα μουσεία, γι΄ αυτό έφτιαξα πολλά προγράμματα με ιστορίες για πολλά μουσεία, όπως το Λαϊκής Τέχνης, το Κυκλαδικής Τέχνης, το Μπενάκη – Ισλαμικής Τέχνης, το Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας – κέντρο Γαία, κ.α.

Ήμουν η πρώτη επαγγελματίας παραμυθού της ελληνικής τηλεόρασης και αφηγήθηκα 13 ελληνικά λαϊκά παραμύθια στην ΕΤ 1, το 1998. Τα παραμύθια αυτά μεταδόθηκαν πολλές φορές και πολλά παιδάκια εν τω μεταξύ μεγάλωσαν αλλά έρχονται και με ακούνε ακόμα. Ήμουν η πρώτη παραμυθού της Ελλάδας που προτάθηκε για το μεγαλύτερο βραβείο παιδικής λογοτεχνίας στον κόσμο το Astrid Lindgen Memorial Award (2014, 2015). 

Τις ιστορίες μου τις λέω σε σχολεία και σε βιβλιοθήκες σε όλες τις ηλικίες από τα προνήπια έως και τα Λύκεια ακόμα και σε Πανεπιστήμια!

Από το 2010 θα με βρείτε τακτικά να λέω και να διδάσκω τα παραμύθια στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης. 

Δεν μαθαίνω ποτέ τα παραμύθια «απ΄ έξω»!!! Κάθε φορά λέω τις ιστορίες με δικά μου λόγια, και γι΄ αυτό ποτέ δεν ξέρω τι ακριβώς θα συμβεί σε κάθε μου αφήγηση: είναι σα να ξαναφτιάχνω τα παραμύθια μαζί με όσους με ακούνε. Έτσι έκαναν πάντα οι παλιοί παραδοσιακοί παραμυθάδες που θέλω να τους μοιάζω. Άλλωστε… έτσι έχει πιο πολύ πλάκα!!! Τα παραμύθια είναι κάθε φορά διαφορετικά και γεμάτα εκπλήξεις, ιδέες, λέξεις και εικόνες.

Όταν λέω τις ιστορίες μου, μου αρέσει συχνά να τραγουδάω, να αλλάζω με τρόπο παράξενο τη φωνή μου για να ταιριάζει στον κάθε ήρωα, να παίζω μουσικά όργανα που μαζεύω απ΄ όλον τον κόσμο, να κουνάω χέρια, πόδια και όλο μου το σώμα σα να χορεύω! Α! Μου αρέσει επίσης να ζωγραφίζω τα παραμύθια μου για να τα θυμάμαι καλύτερα!

Περισσότερο απ΄ όλα όμως μου αρέσει η καλή σας παρέα όταν έρχεστε κοντά μου για να σας πω τα παραμύθια μου!!!”