Τρόμος… κάτω από τ’ αστέρια: 8 horror ταινίες που θα δούμε το καλοκαίρι στα θερινά

Ο καιρός ζεσταίνει και αυτό σημαίνει μόνο ένα πράγμα: ήρθε η ώρα να ξεχυθούμε στα θερινά σινεμά.

Οι μέρες μεγαλώνουν, τα βράδια γίνονται πιο ανάλαφρα και οι προβολές κάτω από τον ανοιχτό ουρανό έρχονται για άλλη μια φορά να γεμίσουν το καλοκαίρι με εικόνες. Εμείς, όμως, δεν ήρθαμε για να προτείνουμε κάτι που ταιριάζει απλώς στα χαλαρά vibes μιας καλοκαιρινής βραδιάς με παγωμένο αναψυκτικό και τον ανεμιστήρα να γυρίζει αργά. Μάλλον το ακριβώς αντίθετο θα σας προτείνουμε. Γιατί αν καλοκαίρι σημαίνει ζέστη, τότε το horror είναι το μόνο πράγμα που μπορεί ακόμα να… μας παγώσει έστω και λίγο το αίμα.

Μαζέψαμε, λοιπόν, τις horror ταινίες που περιμένουμε περισσότερο να δούμε φέτος στα θερινά. Από ανατριχιαστικές ιστορίες και σκοτεινά franchises μέχρι νέα, πιο παράξενα concepts. Γιατί τελικά το καλοκαίρι μπορεί να είναι για χαλάρωση, αλλά πρέπει να υπάρχουν και αυτές οι βραδιές που φεύγεις λίγο πιο ανήσυχος απ’ όσο ήρθες.

Το Leviticus είναι ήδη ένα από τα horror φαινόμενα της χρονιάς και το πιο εντυπωσιακό είναι πως σχεδόν κανείς δεν το είχε δει να έρχεται. Η αυστραλιανής παραγωγής ταινία έκανε πρεμιέρα στο Sundance Film Festival και από εκείνη τη στιγμή άρχισε να χτίζει το δικό της σκοτεινό hype, με κοινό και κριτικούς να μιλούν για μία από τις πιο δυνατές horror εμπειρίες των τελευταίων χρόνων. Ίσως μάλιστα να πρόκειται για την horror ταινία με τις καλύτερες κριτικές της χρονιάς μέχρι στιγμής.

Το ενδιαφέρον ανεβαίνει ακόμη περισσότερο χάρη στην επιστροφή της Mia Wasikowska, η οποία κάνει ένα comeback που οι horror fans (και όχι μόνο) περίμεναν χωρίς να το ξέρουν. Η υπόθεση ακούγεται σαν κάτι βγαλμένο από εφιάλτη: δύο έφηβοι προσπαθούν να ξεφύγουν από μια βίαιη, ανεξήγητη οντότητα που παίρνει τη μορφή του ατόμου που επιθυμούν περισσότερο… δηλαδή ο ένας τον άλλον. Από εκεί και πέρα, δημιουργείται μια ταινία που δεν στηρίζεται μόνο στα jumpscares αλλά και σε κάτι πολύ πιο άβολο: την ίδια την ανθρώπινη ανάγκη για σύνδεση. Αν ανήκετε λοιπόν στην κατηγορία ανθρώπων που κάνουν ψυχολογική προετοιμασία πριν μπουν σε αίθουσα τρόμου λέγοντας «δεν θα φοβηθώ αυτή τη φορά», ίσως καλό θα ήταν να έρθετε εξοπλισμένοι. Όχι μόνο για τους λόγους που φαντάζεστε διότι η ταινία μάλλον θα χρειαστεί και… χαρτομάντηλα.

Υπήρχε περίπτωση να υπάρξει λίστα με τις πιο αναμενόμενες horror ταινίες και να λείπει το Backrooms; Φυσικά και όχι. Αυτό που ξεκίνησε ως ένα creepy internet rabbit hole κατέληξε σήμερα να είναι μία από τις πιο πολυσυζητημένες horror παραγωγές της χρονιάς. Όλα άρχισαν όταν ο τότε έφηβος YouTuber Kane Parsons δημιούργησε μια σειρά από analog horror videos βασισμένα στο θρυλικό internet myth των Backrooms. Η ιστορία ακολουθεί κυρίως το Async, ένα φανταστικό ερευνητικό ινστιτούτο που ανακαλύπτει αυτούς τους ατελείωτους, εφιαλτικούς χώρους και προσπαθεί να τους καταγράψει με αποτελέσματα, προφανώς, όχι και τόσο καλά.

Το πρώτο μικρού μήκους film έγινε viral, ξεπερνώντας τα 77 εκατομμύρια προβολές και κάπως έτσι η A24 αποφάσισε να μετατρέψει το concept σε κανονική ταινία. Το πιο εντυπωσιακό; Ο Parsons, στα μόλις 20 του χρόνια, γίνεται ο νεότερος σκηνοθέτης στην ιστορία της A24. Με πρωταγωνιστές τους υποψήφιους για Όσκαρ Renate Reinsve και Chiwetel Ejiofor, το Backrooms υπόσχεται ένα horror διαφορετικό από τα συνηθισμένα: πιο υπαρξιακό, πιο αποπροσανατολιστικό και μάλλον από εκείνες τις ταινίες που θα σας κάνουν να κοιτάτε λίγο περίεργα τους άδειους διαδρόμους μετά το σινεμά.

Το Hokum είναι η ταινία τρόμου που ουσιαστικά εγκαινίασε τα θερινά φέτος και ειλικρινά δεν θα μπορούσαμε να ζητήσουμε πιο ταιριαστό ξεκίνημα. Πρόκειται για μια γοτθική, υπερφυσική horror ιστορία που έκανε το ντεμπούτο της στο South by Southwest και ήδη έχει τραβήξει την προσοχή των horror fans για όλους τους σωστούς λόγους. Από όσα έχουμε διαβάσει, το Hokum δεν βασίζεται σε φτηνά jumpscares και random σοκ στιγμές, αλλά σε αυτό που κάνει πραγματικά μια ταινία τρόμου να μένει μαζί σου: ατμόσφαιρα, ένταση και μια ιστορία που σε καταπίνει αργά.

Στη σκηνοθεσία βρίσκεται ο Damian McCarthy, δημιουργός των Oddity και Caveat, κάτι που από μόνο του αρκεί για να καταλάβει κανείς ότι εδώ μιλάμε για horror φτιαγμένο από άνθρωπο που ξέρει να δημιουργεί δυσφορία χωρίς υπερβολές. Πρωταγωνιστεί ο Adam Scott  (που λατρέψαμε στο Severance) ως ένας συγγραφέας που ταξιδεύει σε ένα απομονωμένο ξενοδοχείο στην Ιρλανδία, χωρίς να γνωρίζει πως ίσως το μέρος κρύβει κάτι πολύ πιο σκοτεινό από μια απλή ιστορία για έμπνευση.

Μπορεί να ακούγεται σχεδόν σαν ανέκδοτο, όμως η ιδέα για το Obsession γεννήθηκε όταν ο Curry Barker έβλεπε επεισόδια από το The Simpsons και έπεσε πάνω σε μια ιστορία όπου ο Homer μπλέκει με μια «μαγική» ευχή που φυσικά κρύβει παγίδα. Με αυτό τον τρόπο δημιουργήθηκε ένα horror concept που ακούγεται ταυτόχρονα άβολο και εντελώς καταδικασμένο.

Ο Bear εργάζεται σε ένα μουσικό κατάστημα μαζί με την παιδική του φίλη, τη Nicky, για την οποία τρέφει έντονα συναισθήματα μόνο που εκείνη μάλλον δεν συμμερίζεται ακριβώς τον ίδιο ενθουσιασμό. Στην προσπάθειά του να της πάρει ένα δώρο, ο Bear καταλήγει σε ένα περίεργο new age μαγαζί όπου ανακαλύπτει την μυστηριώδη «Ιτιά μιας Ευχής», ένα αντικείμενο που υπόσχεται να πραγματοποιήσει οποιαδήποτε επιθυμία. Επειδή όμως οι πρωταγωνιστές horror ταινιών δεν παίρνουν ποτέ καλές αποφάσεις, εύχεται η Nicky να τον αγαπήσει περισσότερο από οποιονδήποτε άλλον στον κόσμο. Τι μπορεί άραγε να πάει στραβά; Στο Obsession η απάντηση φαίνεται να είναι: απολύτως τα πάντα.

Το Evil Dead Burn συνεχίζει την ανεξάρτητη πορεία του σύμπαντος της Evil Dead, όντας η έκτη ταινία συνολικά και η τρίτη που λειτουργεί αυτόνομα, χωρίς άμεση σύνδεση με τα προηγούμενα κεφάλαια. Η ιστορία ξεκινά με μια οικογένεια που συγκεντρώνεται σε ένα απομονωμένο σπίτι μετά τον θάνατο του γιου, σε μια προσπάθεια να ξαναβρεθεί έστω και για λίγο η ισορροπία. Φυσικά, στα horror αυτά ποτέ δεν κρατάει πολύ.

Η “οικογενειακή επανένωση” μετατρέπεται γρήγορα σε καθαρό χάος, καθώς μια σκοτεινή δύναμη αρχίζει να μολύνει το σπίτι και τα μέλη της οικογένειας μεταμορφώνονται σταδιακά σε Deadites. Από εκεί και πέρα, το φιλμ φαίνεται να ακολουθεί την κλασική συνταγή του franchise: σωματικός τρόμος και εκείνη η χαρακτηριστική ισορροπία ανάμεσα στο gore και το μαύρο χιούμορ. Παρότι όλα ξεκινούν σαν ένα δράμα απώλειας, πολύ γρήγορα καταλήγουν σε μια οικογενειακή επανένωση από την κόλαση… κυριολεκτικά.

Καλοκαίρι χωρίς ένα legacy horror franchise απλώς δεν γίνεται και το Insidious φαίνεται πως δεν έχει καμία πρόθεση να κατέβει από τη σκηνή ακόμα. Το Insidious: Out of the Further έρχεται να συνεχίσει ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα modern horror universes, κρατώντας ζωντανό το ύφος που καθιέρωσε τη σειρά της Insidious. Ως συνέχεια του The Red Door, επιστρέφει ξανά στο γνώριμο μοτίβο των οικογενειών που νομίζουν πως έχουν αφήσει πίσω τους το κακό, μόνο για να διαπιστώσουν ότι αυτό απλώς αλλάζει επίπεδο και τρόπο ύπαρξης.

Το Further παραμένει ο πιο ασταθής και ανησυχητικός «χώρος» του franchise: ένα σημείο όπου η πραγματικότητα μοιάζει να λυγίζει και τίποτα δεν είναι πραγματικά ασφαλές ή μόνιμο. Το Out of the Further φαίνεται να συνεχίζει ακριβώς από εκεί, επεκτείνοντας αυτή την αίσθηση παγίδευσης και ψυχολογικής φθοράς.

Μετά το I Saw the TV Glow, το Jane Schoenbrun επιστρέφει με το Teenage Sex & Death at Camp Miasma, φέρνοντας κάτι πιο παιχνιδιάρικα ανατρεπτικό στο slasher genre, χωρίς όμως να χάνει τη χαρακτηριστική του αλλόκοτη αισθητική. Η ταινία θα κάνει πρεμιέρα στο Cannes Film Festival και ήδη συζητιέται έντονα λόγω του τρόπου που μπλέκει horror, pop μυθολογία και αυτοαναφορικότητα.

Η Kris (Hannah Einbinder) αναλαμβάνει να επαναφέρει ένα ξεχασμένο slasher franchise και καταλήγει να μπλέκεται μέσα του, ενώ η Billie (Gillian Anderson), η μυστηριώδης “icon” των παλιών ταινιών, επιστρέφει για να αναστατώσει ξανά το σύμπαν του. Το αποτέλεσμα μοιάζει με ένα meta slasher όπου οι χαρακτήρες αρχίζουν να συνειδητοποιούν ότι ζουν μέσα σε ένα franchise που δεν ακολουθεί κανόνες.

Οι fans του Resident Evil έχουν κουραστεί να ακούν τη φράση «αυτή τη φορά θα είναι καλό» και δικαιολογημένα. Μετά από αμέτρητες αποτυχημένες προσπάθειες να μεταφερθεί η μαγεία του παιχνιδιού στη μεγάλη οθόνη, δύσκολα εμπιστεύεται κανείς ακόμη ένα adaptation. Μόνο που τώρα υπάρχει ένας πολύ σοβαρός λόγος να κρατήσουμε μικρό καλάθι… αλλά με ενθουσιασμό: ο Zach Cregger.

Μετά το τεράστιο horror boost που απέκτησε χάρη στο Weapons αλλά και το πιο underrated Companion με την Sophie Thatcher, ο Cregger επιστρέφει το 2026 αποφασισμένος να σπάσει την κατάρα των Resident Evil adaptations.

Η ιστορία φαίνεται να κινείται κοντά στο κλίμα του Resident Evil 2: ο Bryan, ένας ιατρικός ταχυμεταφορέας που υποδύεται ο Austin Abrams, βρίσκεται εν μέσω μιας ξαφνικής επιδημίας ενώ κάνει μια συνηθισμένη παράδοση και αναγκάζεται να παλέψει για την επιβίωσή του. Μπορεί η πρεμιέρα να έρχεται τον Σεπτέμβριο, αλλά ευτυχώς μένουμε Ελλάδα που σημαίνει πως το Resident Evil μάλλον προορίζεται για εκείνες τις τελευταίες βραδιές στα θερινά, με λίγη δροσιά και αγωνία.