Τη Μαρία Κάλλας τιμάει η Google

Η Μαρία Κάλλας (Μαρία Άννα Σοφία Καικιλία Καλογεροπούλου) γεννήθηκε στη Νέα Υόρκη στις 2 Δεκεμβρίου 1923. Λίγο μετά την απελευθέρωση της Ελλάδας από τις δυνάμεις του Άξονα η Κάλλας, εξ αιτίας της υποβάθμισής της στη Λυρική Σκηνή και εν μέσω της πολεμικής των συναδέλφων της που την κατηγορούσαν για συνεργασία με τους κατακτητές, αποφασίζει να επιστρέψει στις Η.Π.Α. Σύμφωνα με πηγές κοντά στην μεγάλη υψίφωνο, η ίδια η Κάλλας δήλωνε πως την υποχρέωνε για βιοποριστικούς λόγους να τραγουδάει για τους Γερμανούς και τους Ιταλούς κατακτητές η μητέρα της, με την οποία οι σχέσεις της ήταν πάντα προβληματικές. 

Το Σεπτέμβριο του 1945 βρίσκεται στη Νέα Υόρκη και ξεκινά την προσπάθεια για ανεύρεση εργασίας αρχικά στη Μητροπολιτική Όπερα, χωρίς να υπογράψει συμβόλαιο. Στην Ιταλία κάνει την πρώτη της εμφάνιση στην Αρένα της Βερόνα με τη “Τζοκόντα” του Αμιλκάρε Πονκιέλι. Τον ίδιο χρόνο ερμηνεύει την Ιζόλδη από το “Τριστάνος και Ιζόλδη” στη Βενετία υπό την καθοδήγηση του μαέστρου Τούλιο Σεραφίν.

Η γνωριμία της με τον μουσικόφιλο Ιταλό βιομήχανο Τζοβάννι Μπατίστα Μενεγκίνι αποτελεί σταθμό στη ζωή και την καριέρα της. Με το Μενεγκίνι παντρεύονται στις 21 Απριλίου 1949. Ο Μενεγκίνι έχοντας και ρόλο μάνατζερ άσκησε καταλυτική επιρροή στην καριέρα της εύσωμης τότε Κάλλας, υποβάλλοντάς την σε δίαιτα, αλλά και με την οικονομική κάλυψη, που της παρείχε. Φωνή είχε έξοχη, αλλά τότε απέκτησε και την εμφάνιση μιας ντίβας.  

Στις 7 Δεκεμβρίου 1951 η Κάλλας ανοίγει τη σαιζόν στη Σκάλα του Μιλάνου με τους “Σικελικούς Εσπερινούς”, κερδίζοντας μεγάλη αναγνώριση. Τα επόμενα επτά έτη, η Σκάλα θα είναι η σκηνή των μέγιστων θριάμβων της σε ένα ευρύ φάσμα ρόλων.  Στις 27 Οκτωβρίου 1956 εμφανίστηκε για πρώτη φορά στη Μητροπολιτική Όπερα της Νέας Υόρκης ως “Νόρμα” στο ομώνυμο έργο του Μπελλίνι. 

Για τη φωνή της Κάλλας, ο Rodolfo Celleti, διάσημος Ιταλός μουσικολόγος δηλώνει: “Η φωνή της σε διαπερνούσε. Η ένταση της ήταν μέση: ούτε χαμηλή, ούτε πολύ ισχυρή. Αλλά η δυνατότητα της φωνής να σε διαπερνά, βασισμένη σε αυτή την κοφτερή της ποιότητα … εγγυόταν ότι θα ακουγόταν από οποιονδήποτε στο ακροατήριο”. Ο Richard Bonynge είχε τονίσει από την πλευρά του, πως πριν αδυνατίσει, η φωνή της ήταν κολοσιαία. Αλλά και οι υποκριτικές της δυνατότητες, κατά τη διάρκεια ενσάρκωσης ενός ρόλου της όπερα, έχουν σχολιαστεί ιδιαίτερα θετικά από τους κριτικούς και τους μουσικολόγους.  

Η Κάλλας έχει κερδίσει πια παγκόσμια αναγνώριση με υψηλές γνωριμίες με μεγάλες προσωπικότητες του πλανήτη. Το 1957 γνωρίζει τον εφοπλιστή Αριστοτέλη Ωνάση σε δεξίωση της κοσμικογράφου Έλσα Μαξγουελ. Η γνωριμία τους θα εξελιχθεί σε μία από τις πλέον συζητημένες σχέσεις στην ιστορία.

Το 1960 τραγουδά στο Αρχαίο Θέατρο της Επιδαύρου “Νόρμα” και το επόμενο έτος “Μήδεια” σε σκηνοθεσία Αλέξη Μινωτή. Το 1962 επανέρχεται στη Σκάλα του Μιλάνου και αποθεώνεται σαν Μήδεια σε σκηνοθεσία Αλέξη Μινωτή και κοστούμια Γιάννη Τσαρούχη. 

Η σχέση της με το κοινό είχε και σκαμπανεβάσματα. Υπήρξε μία περίπτωση, που εξόργισε τους ιταλούς με την άρνησή της να εμφανιστεί επί σκηνής σε μια παράσταση. Επίσης, λόγω ιατρικών προβλημάτων, (δερματομυοσίτιδα) η φωνή της από τις αρχές του 60 είχε αρχίσει σταδιακά να φθίνει.

Στα 1966 απεκδύεται την αμερικανική υπηκοότητα και λαμβάνει την ελληνική. Με αυτή της την ενέργεια λύεται και τυπικά ο γάμος της με τον Μενεγκίνι. Πλέον ελπίζει ότι ο Αριστοτέλης Ωνάσης θα της ζητήσει να παντρευτούν. Αυτό όμως δεν γίνεται. Στις 8 Ιουλίου 1968 ο Έλληνας μεγιστάνας παντρεύεται τη χήρα του Αμερικανού Προέδρου JFK, Τζάκυ. Αυτή του η πράξη στοιχίζει ψυχολογικά στην κορυφαία υψίφωνο.

Το 1969 γυρίζει σε ταινία τη “Μήδεια” του Ευριπίδη σε σκηνοθεσία Πιερ Πάολο Παζολίνι. Η ταινία δεν έχει τύχη στις κινηματογραφικές αίθουσες. Στις 25 Μαΐου 1970 μεταφέρεται στο νοσοκομείο και γίνεται γνωστό ότι επεχείρησε να αυτοκτονήσει λαμβάνοντας μεγάλη δόση βαρβιτουρικών.

Στις 8 Δεκεμβρίου η Κάλλας τραγούδησε στην Όπερα των Παρισίων, όπου το κοινό την κάλεσε στη σκηνή 10 φορές καταχειροκροτώντας την. Η τελευταία της εμφάνιση έγινε στην πόλη Σαππόρο της Ιαπωνίας στις 11 Δεκεμβρίου του 1974.

Η Μαρία Κάλλας πέθανε στις 16 Σεπτεμβρίου 1977 στο Παρίσι. 

Πηγές:
Wikipedia, Εκπομπή: Η “Μηχανή του χρόνου”