Lungs, τελικά ποιοι είναι οι πραγματικοί εκπρόσωποι της ψυχεδελικής ροκ σε αυτή τη χώρα;

Άραγε πόσο σημαντικό είναι να λες «ευχαριστώ» και ανάμεσα σε άλλα, «συγγνώμη»; Ποιος κουβαλάει τον βίο που μας φορτώσανε; Σε ποιόν πληρώνουμε τη ζωή; Αυτά είναι μερικά από τα ερωτήματα που θέτουν οι Lungs μέσα από την μουσική τους. Μερικές από τις φράσεις που ουρλιάζει το κοινό στις συναυλίες τους, μέχρι να μην μπορεί να πάρει ανάσα. Ο μεθυστικός – και οριακά παραισθησιογόνος τους ήχος – ωστόσο, επαναφέρει τα πνευμόνια τους πολύ γρήγορα και πάλι στη θέση τους.

Ένα ολόφρεσκο συγκρότημα που μέλλει  – αν και η Ανάσταση είναι μια εβδομάδα και κάτι μακριά-,  να μάς ωθήσει σε μια πρωτόγνωρη, εξωσωματική εμπειρία δίχως προηγούμενο. Έξι ξεχωριστές φιγούρες – ο Κωνιός, ο Παντελής, ο Οδυσσέας, ο Ανδρέας, ο Νικόλας και ο Έντι, οι οποίοι περνούν καλά κάνοντας παρέα και φτιάχνοντας την μουσική που τους εκφράζει. Τόσο απλά.

Φωτογραφία: Δημητρης Λαμπρίδης

Μυσταγωγικό κλίμα, μουσική ιεροτελεστία, η μετενσάρκωση του Ντέμη Ρούσσου και η τρανταχτή απόδειξη της ύπαρξης αυθεντικού ροκ στην Ελλάδα. Όπως μας προετοιμάζει για την συναυλία του ερχόμενου Σαββάτου, η επίσημη ανακοίνωση του Ziria Festival, μια εντελώς ψυχεδελική εμπειρία. Στο οποίο έχω να προσθέσω, εναλλακτικό άκουσμα, με βαθυστόχαστο και ουσιώδη στίχο, ένας πολύ καλτ γάμος μεταξύ Πόντου και Ροκ·  κάτι το διαφορετικό και αναζωογονητικό ταυτόχρονα. Και αν αφιερώσεις κι εσύ λίγο χρόνο για να ακούσεις την μουσική των Lungs, δεν θα μπορείς παρά να συμφωνήσεις.

Οι Lungs φέρνουν πίσω το ροκ του εξαλέπτου και του δεκαλέπτου, με απλό, αλλά παρακινητικό λόγο, μάς βάζουν σε ένα αλλιώτικο (για τα δεδομένα της ελληνικής μουσικής σκηνής) μουσικό σύμπαν. Ένα σύμπαν στο οποίο δεν κυριαρχούν οι τυπικοί μορφολογικοί κανόνες αρχής, μέσης και τέλους. Αυτό που εξουσιάζει είναι το μήνυμα και ο «θόρυβος» που αυτό κάνει.

Μπορεί να μην έχω βρεθεί σε κάποιο από τα περίφημα live τους (πράγμα που θα αλλάξει πολύ σύντομα), αλλά από τις συχνές επισκέψεις που έχω πραγματοποιήσει τις τελευταίες μέρες σε όλα τα μέσα κοινωνικής δικτύωσής τους (εξαιρετικά φιλικό stalking, υπόσχομαι), για ένα είμαι πια σίγουρη: οι Lungs αντιπροσωπεύουν ένα από τα καλύτερα και πιο απολαυστικά χαρακτηριστικά της μουσικής. Την αρμονική απώλεια της αίσθησης του τόπου και του χρόνου. Της απόλαυσης της στιγμής. Το να γίνεσαι ένα με την μουσική και να ανθίζεις μαζί της. Να μαθαίνεις και -γιατί όχι- να αλλάζεις μέσα από αυτήν.

Με την συναυλία τους στο stage του Ziria Festival, στο Arch Club το Σάββατο 27 Απριλίου, να βρίσκεται προ των πυλών, τρεις εκ των έξι μας μίλησαν, δίνοντάς μας μια γενναιόδωρη γεύση από τον τόσο αλλοπρόσαλλα όμορφο κόσμο των Lungs. Ο Ανδρέας, ο Κωνσταντίνος (aka Κωνιός) και ο Παντελής, μάς διαφώτισαν γύρω από τον στόχο και το όραμα του συγκροτήματος, αλλά και την πραγματικότητα του βιοπορισμού μέσα από την μουσική, μάς αποκάλυψαν μερικά fun facts (οι εκκολαπτόμενοι, αλλά και οι εδραιωμένοι φανς βγάλτε χαρτί και μολύβι), κάποιες από τις εγχώριες και μη, μουσικές επιρροές τους, αλλά και ποιους θεωρούν τους κυριότερους εκπροσώπους του ψυχεδελικού ροκ στην Ελλάδα.

Φωτογραφία: Romanos Lioutas

Οι Lungs είναι 6 διαφορετικοί άνθρωποι που ζυμώνονται μέσω της μουσικής. Κάθε ένας από εμάς έχει κάνει τα χιλιόμετρα του στη μουσική σκηνή, και κάπως βρεθήκαμε εδώ, με πλατφόρμα τους Lungs, να τρώμε παϊδάκια, να πίνουμε τσίπουρο και καμιά φορά να παίζουμε και μουσική.

Το συγκρότημα προέκυψε για έξι διαφορετικούς λόγους. Από τον θάνατο του Πόντιου παππού και την ανάγκη για παιχνίδι με τα συγκεκριμένα άτομα, έως την αυθόρμητη ενόρμηση για μουσική δημιουργία. Επίσης, δύο μοιραία καλέσματα έπαιξαν καταλυτικό ρόλο. Ο Ανδρέας κάλεσε τον Κωνιό, τον Νικόλα και τον Έντι. Ο Κωνιός κάλεσε τον Οδυσσέα και τον Παντελή.

Ο βιοπορισμός μέσα από τη μουσική μπορεί να είναι ένα αρκετά αντίξοο κυνήγι.

Είναι σαν την σχέση μέρας-νύχτας. Και αλληλοεξαρτώνται, και είναι η μέρα με τη νύχτα. Ο κάθε ένας από εμάς βιοπορίζεται ξέχωρα από το συγκρότημα. Ο βιοπορισμός μέσα από τη μουσική μπορεί να είναι ένα αρκετά αντίξοο κυνήγι, ωστόσο αυτό δεν βρίσκουμε ότι καθιστά το κυνήγι αυτό αδύνατο.

Αρχικά το συγκρότημα λεγόταν Peninsula, χωρίς κάποιο συγκεκριμένο λόγο. Πολύ σύντομα όμως, δημιουργήθηκε η ανάγκη για ένα όνομα με περισσότερο αίμα. Η λέξη Lungs είναι η πρώτη που έπεσε στο τραπέζι. Κανείς δεν διαφώνησε, το παντρευτήκαμε και είμαστε οι Lungs.

The Mars Volta, Διάφανα Κρίνα, Yma Sumac, Modrec, Nina Simone, Prince, Στελλάκης Περπινιάδης, Protomartyr, Meshuggah, και ίσως αλλες 3000 αναφορές. Το κύριο ερέθισμα είναι ο τρόπος που λαμβάνουμε πληροφορία/ενημέρωση πλέον. Παθητική αποσπασματικότητα και ακραίες δώσεις ντοπαμίνης (doom scrolling). Έτσι είναι και ο τρόπος που γράφονται κάποιοι από τους στίχους. Αντί να φτιάχνεις ένα οικοδόμημα, μια ιστορία με αρχή μέση τέλος, αφήνεσαι και αναδύονται τα σύμβολα και τα αισθήματα από μόνα τους.

Τα αγαπημένα μας σχόλια έως τώρα είναι “Ποντιακό Tool” και “Σωματικά Υγρά”.

Το όραμα μας είναι οι ακραίες συνδέσεις με το κοινό στις συναυλίες, οι κοινοτικές γαστρονομικές συναντήσεις, η αγκαλιά, η χαρμολύπη. Οι διαπροσωπικές μας σχέσεις. Το να βρεθούμε στον ίδιο χώρο. Ίσως απλώς να φτιάξαμε αυτό το συγκρότημα για να κάνουμε παρέα μεταξύ μας.

View this post on Instagram

A post shared by LUNGS (@lungsband)

Καταναλώνουμε άπειρο Κεφίρ, πραγματικά αμύθητες ποσότητες Κεφίρ. Φανταζόμαστε ότι αυτό παίζει μεγάλο ρόλο στον στιχουργικό εκτροχιασμό. Τα μηνύματα μας συνδέονται με το παιδί, τα ενοίκια, και την συγγνώμη. Αλλά και το ευχαριστώ.

Αυτός που αντέχει τον βίο που μας φορτώσανε είναι εκείνος που τον βλέπει σαν παιχνίδι. Που μπορεί να παίζει και να παίζει και να παίζει, χωρίς να τον έχει καταπιεί η σοβαροφάνεια ή το στρες του βιοπορισμού.

Το logo μας, το οποίο έγινε και η τελευταία μπλούζα που βγάλαμε, προέκυψε από έναν φανταστικό φίλο και καλλιτέχνη, τον Χιν. Το μόνο που του δώσαμε είναι τα κομμάτια μας, αγάπη και χρόνο για να το ζυμώσει μέσα του. Σύμφωνα με τον Χιν, το αποτέλεσμα αυτό ήρθε από την κατ’εξακολούθηση ακρόαση της μουσικής μας για ημέρες. Αυτό άκουσε το αυτί του, αυτό είδε το μυαλό του και αυτό έφτιαξε το χέρι του.

View this post on Instagram

A post shared by LUNGS (@lungsband)

Βρισκόμαστε στην εποχή που όλα έχουν γίνει. Ο Κωνιός διακατέχεται από αίσθημα ευθύνης. Πρέπει να βρίσκει ξανά και ξανά τον λόγο για να γίνεται η συναυλία σε επίπεδο διάδρασης. Νιώθει πως οφείλει να ηλεκτρίζει και να ηλεκτρίζεται. Κάποιος θέλει να ξορκίσει και να ξορκιστεί. Κάποιος θέλει να παίξει. Κάποιος θέλει να αγαπήσει και να αγαπηθεί. Κάποιος θέλει να απεγκλωβιστεί. Οι ανάγκες αυτές ισχύουν περιστροφικά για τον καθένα μας.

To «Εμπιστοσύνη», διότι στην συνθήκη της συναυλίας κάποιος/α θα φάει ένα συγγνώμη και ένα ευχαριστώ στα μάτια.

Νομίζουμε πάλι ότι το “Ποντιακό Tool” είναι η απάντηση. Από εκεί και πέρα, είμαστε ένα ροκ συγκρότημα.

Έχουμε να παίξουμε τέσσερις μήνες και αυτή τη στιγμή υπάρχουν έξι ψυχές που βράζουν. Αισθανόμαστε την ανάγκη να ανεβούμε ξανά στη σκηνή για να συνδεθούμε. Για να χορέψουμε μάτι-μάτι.

Credits: Romanos Lioutas

Ανάμεσα στους πιο δυνατούς εκπροσώπους της ψυχεδελικής ροκ της Ελλάδος αυτή την στιγμή συγκαταλέγονται διάφοροι ταρίφες, σχεδόν όλοι οι νοικάρηδες σπιτιών, η Νέα Δημοκρατία, η Νέα Αριστερά.

Να είστε έτοιμοι να δεχτείτε ένα ευχαριστώ και ένα συγγνώμη (ίσως;)

Εμείς δεν περιμένουμε τίποτα. Εσείς γιατί να περιμένετε;