Ζούσε την ζωή της- Σε επανέκδοση του πρώτο μεγάλο αριστούργημα του Γκοντάρ (trailer)

Το πορτρέτο μιας Παριζιάνας, δωσμένο με λυρισμό, Ομορφιά και δύναμη. Μια από τις πιο σημαντικές και ώριμες ταινίες του Γκοντάρ που εξακολουθεί ακόμη και σήμερα να αφοπλίζει το θεατή με τον αυθορμητισμό και την ειλικρίνειά της!

Σκηνοθεσία-Σενάριο-Μοντάζ: Ζαν Λικ Γκοντάρ
Παραγωγή: Πιερ Μπραουνμπέργκερ
Φωτογραφία: Ραούλ Κουτάρ
Μουσική: Μισέλ Λεγκράν, Ζαν Φερά
Πρωταγωνιστούν: Άννα Καρίνα, Αντρέ Λαμπάρτ, Σαντί Ρεμπότ, Ζεράρ Οφμάν, Γκιλέν Σλουμπεργκέρννα Καρίνα, Αντρέ Λαμπάρτ, Σαντί Ρεμπότ, Ζεράρ Οφμάν, Γκιλέν Σλουμπεργκέρ

Σύνοψη

Η Νανά (Άννα Καρίνα) είναι πωλήτρια σε κατάστημα δίσκων στο Παρίσι. Αντιμετωπίζοντας οικονομικά προβλήματα, εγκαταλείπει τόσο τον σύντροφό της όσο και τη δουλειά της και αρχίζει να εκπορνεύεται. Αναζητώντας την ευτυχία μακριά από το σύζυγο και το παιδί της, βρίσκει μια ψευδαίσθηση ελευθερίας στα πεζοδρόμια του Παρισιού.

Η ταινία παρουσιάζει το πέρασμα της ηρωίδας από την ευκαιριακή, «ερασιτεχνική» εκπόρνευση, στην επαγγελματική πορνεία, καταγράφοντας μια σειρά από διαδοχικές στιγμές αυτής της πορείας. Έχοντας εκδιωχθεί από το διαμέρισμά της, η Νανά («γκόμενα» στη γαλλική αργκό, αλλά και αναφορά στον Εμίλ Ζολά) θέλει αρχικά να γίνει ηθοποιός. Πηγαίνει στον κινηματογράφο, βλέπει την κλασική βωβή ταινία «Τα πάθη της Ζαν Ντ’ Αρκ» του Ντραγέρ, ωστόσο η αποτυχία της στο χώρο του σινεμά τη στρέφει στην «εύκολη λύση» της πορνείας.

Πιστεύοντας ότι μπορεί να «δανείζει» το κορμί τους στους άλλους χωρίς να χάσει την ψυχή της, η Νανά διεκδικεί, μέσα από την εκπόρνευση, να κερδίσει την ελευθερία της. Η πραγματικότητα, όμως, θα τη διαψεύσει… Κι αυτό γιατί, όπως είναι αναπόφευκτο, πέφτει στα χέρια ενός προαγωγού, ενώ παράλληλα γνωρίζει και έναν άντρα που θα την ερωτευθεί….

Η ελευθερία γυμνή από ψευδαισθήσεις

Συνδυάζοντας μοναδικά τη μυθοπλασία με το ντοκιμαντέρ και εγγράφοντας το προσωπικό δράμα της ηρωίδας σε έναν ευρύτερο κοινωνικό και φιλοσοφικό προβληματισμό, ο Ζαν-Λικ Γκοντάρ δημιούργησε το πρώτο του «καθαρό» αριστούργημα και μια από τις αντιπροσωπευτικότερες ταινίες του γαλλικού Νέου Κύματος, του περίφημου νουβέλ βαγκ.

Tο «Ζούσε τη ζωή της» είναι οι γυμνοί τοίχοι του Παρισιού, που κινηματογραφούνται έξοχα στο ασπρόμαυρο φιλμ από τον φωτογράφο Pαούλ Kουτάρ, και το πρόσωπο της Aννας Kαρίνα που λάμπει. Είναι και κάτι ακόμη, σημαντικότερο: το ήθος, η πεντακάθαρη σκέψη και η δημιουργική φαντασία του Ζαν-Λικ Γκοντάρ, που κρατούν ολοζώντανη μια ταινία του 1962.

Μια όμορφη πωλήτρια γίνεται πόρνη, ζώντας με ακραίο κι απόλυτο τρόπο την ελευθερία να διαθέσει τον εαυτό της όπως αυτή θέλει. Όμως, ο πολιτικοποιημένος Γκοντάρ δεν κάνει μελόδραμα. Χρησιμοποιεί έναν κατεξοχήν ανθρώπινο τύπο του μελοδράματος με ελεύθερο, σχεδόν άναρχο, και αποδραματοποιημένο τρόπο, για να δείξει την ελευθερία γυμνή από ψευδαισθήσεις. H δομή της ταινίας αποτελείται από δώδεκα αποσπασματικές ενότητες, με μεσότιτλους στη αρχή τους, οι οποίες μοιάζουν με στατικές εικόνες. Πόζες που αποκτούν κίνηση και λόγο. Oι ηθοποιοί αυτοσχεδιάζουν. Mπαίνουν και βγαίνουν ελεύθερα στο κάδρο, και ο Γκοντάρ δεν διστάζει να τους κινηματογραφεί με την πλάτη γυρισμένη στην κάμερα. H ζωή, αρκετά σκοτεινή και σκληρή στην αληθινή πλευρά της, τριγυρίζει την Kαρίνα, δίνοντας την εντύπωση πως ξεγλιστράει διαρκώς απ’ τον φακό.

H Nανά (που είναι παραπομπή στη λογοτεχνική Nανά του Eμίλ Ζολά), η αντι-ηρωίδα που υποδύεται η Kαρίνα, είναι μια πωλήτρια, ένας μικρός κι ασήμαντος κόμβος στην κοινωνία της συναλλαγής και του χρήματος, που παύει να ‘ναι ο μεσάζων μεταξύ πελάτη και εμπορεύματος. Γίνεται η ίδια εμπόρευμα και αυτομάτως αλλοτριώνεται και «πεθαίνει». O Γκοντάρ ξεκινάει απ’ αυτή την ιδέα, παρατηρώντας τη γυναίκα ως εμπορεύσιμη και αναλώσιμη σάρκα (πόρνη) και ως εικόνα (σινεμά) σε ένα περιβάλλον θεσμοθετημένης πορνείας –κυριολεκτικά και μεταφορικά. O κύκλος της ψευδαίσθησης της Nανάς κλείνει στο τελευταίο πλάνο θεαματικά, σαν σε γκανγκστερική ταινία, με φόντο μια ταμπέλα που γράφει «Restaurant des Studios».