“Λήδα Τασοπούλου… προς ύστατον φως”- Βραδιά συγκίνησης και μνήμης για την μεγάλη τραγωδό!

Η βραδιά ξεκίνησε με ένα βίντεο με συνέντευξη της ίδιας της Λήδας Τασοπούλου, στο οποίο ακούσαμε και είδαμε την ηθοποιό να περιγράφει την σχέση της με το θέατρο και με την μουσική, δύο χώρους τους οποίους θεωρούσε αλληλένδετους και αλληλοσυμπληρούμενους. Επίσης, μίλησε για την σχέση της με τον συνοδοιπόρο της στη ζωή και την τέχνη Σπύρο Ευαγγελάτο, ο οποίος της άνοιξε νέους καλλιτεχνικούς δρόμους. Όπως παραδέχθηκε η ηθοποιός, σε σχέση με τους δασκάλους της στο θέατρο, που ήταν η γνώση, η πείρα, η σκέψη, ο Ευαγγελάτος ήταν η πράξη, ήταν “η τόλμη της θεατρικής σκέψης, η οποία σε οποιαδήποτε στιγμή μπορεί να γίνει πράξη”.

Ο Κώστας Γεωργουσόπουλος μίλησε με μεγάλο σεβασμό για τις ικανότητες της Λήδας Τασοπούλου, τόσο στο επίπεδο της διδασκαλίας και της οργάνωσης της θεατρικής εκπαίδευσης, όσο και για το ταλέντο της στην υποκριτική τέχνη. Παίρνοντας λαβή από τα όσα ακούστηκε να λέει η Τασοπούλου για την σχέση μουσικής και θεάτρου, την περιέγραψε μεταφορικά σαν ένα πολυεπίπεδο όργανο παραγωγής ήχων, κίνησης και ποιητικής ευαισθησίας.

Για την συνεργασία του με την Λήδα Τασοπούλου μίλησε και ο γνωστός ηθοποιός και σκηνοθέτης Δημήτρης Λιγνάδης. Ο ηθοποιός ομολόγησε ότι τόσο η Τασοπούλου, όσο και ο Σπύρος Ευαγγελάτος σημάδεψαν την καλλιτεχνική του άνδρωση. Για το λεύκωμα προς τιμήν της μεγάλης ηθοποιού δήλωσε ότι είναι από τα καλύτερα αναγνώσματα που διάβασε τον τελευταίο καιρό. “Έκλαψα για τον Έρωτα που ένιωθε ο Σπύρος για την Λήδα”, ομολόγησε ο ηθοποιός.

Συγκινητικές ήταν οι στιγμές που η Κατερίνα Ευαγγελάτου διάβασε αποσπάσματα από συνεντεύξεις της μητέρας της, οι οποίες υπάρχουν μέσα στο λεύκωμα. Κι ακόμα συγκινητικότερος, ο σύζυγος της Λήδας Τασοπούλου και συγγραφέας του βιβλίου Σπύρος Ευαγγελάτος, απήγγειλε τα όσα έχει γράψει, σε ένα κείμενο που περιγράφει με έναν γλυκό συνδυασμό ευαισθησίας και χιούμορ μια κοινή πορεία δύο καλλιτεχνών, που τους ένωσε ο έρωτας και η κοινή τους αγάπη για το θέατρο.

Το λεύκωμα για την Λήδα Τασοπούλου με τον τίτλο “Λήδα Τασοπούλου… προς ύστατον φως”, είναι μία πολυτελής έκδοση, που περιλαμβάνει 200 περίπου φωτογραφίες από το προσωπικό αρχείο του Σπύρου Α. Ευαγγελάτου, ο οποίος αφηγείται την κοινή πορεία τους στη ζωή και το θέατρο, κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ergo (Εκδόσεις Εrgo, Aθήνα 2012, σσ. 256, Τιμή: 30 €).

Η Λήδα Τασοπούλου γεννήθηκε το 1953 στην Αθήνα. Σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου και εμφανίστηκε σχεδόν αποκλειστικά στο Αμφι-Θέατρο ερμηνεύοντας μεγάλους ρόλους του διεθνούς δραματολογίου όπως, ενδεικτικά, Ηλέκτρα, Οφηλία, Κασσάνδρα, Μαρία Στιούαρτ, Μεφιστοφελής στον “Φάουστ” ,Κατερίνα στο “Ημέρωμα Της Στρίγγλας”, Ιώ, Μήδεια, Ιφιγένεια, Λαβίνια στο “Πένθος ταιριάζει στην Ηλέκτρα”, Μαρία στον “Βόυτσεκ”, Αρετούσα, Ιφιγένεια εν Ληξουρίω, Ελένη, Αγαύη, Κλεοπάτρα, Ανδρομάχη κ.ά.

Εμφανίστηκε σε περισσότερα από 30 φεστιβάλ του εξωτερικού αποσπώντας διθυραμβικές κριτικές. Βραβεύτηκε με το βραβείο “Μαρίκα Κοτοπούλη”, για την ερμηνεία της Αγνής στο Ονειρόδραμα και με το Βραβείο Α’ Γυναικείου ρόλου για την ερμηνεία της στη Θεοφανώ από την Eταιρεία Ελλήνων Θεατρικών Συγγραφέων. Διηύθυνε το Εργαστήρι Υποκριτικής για το Θέατρο και την Όπερα του Αμφι-Θεάτρου. Δίδαξε Υποκριτική στο Tμήμα Θεατρικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Αθηνών και στο Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου. Έφυγε από τη ζωή το 2005.

ΠΡΟΛΟΓΟΣ ΒΙΒΛΙΟΥ ΑΠΟ ΤΟΝ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ

“Το βιβλίο που κρατάτε στα χέρια σας είναι αφιερωμένο στη θεατρική πορεία της Λήδας, αλλά και στη σχέση μας. Περιλαμβάνει αναμνήσεις οπό την ιδιωτική μας ζωή και βέβαια οπό την καλλιτεχνική συνεργασία μας.
Στον τόμο αυτόν περιλαμβάνονται -εκτός οπό τη δική μου Αφήγηση- κρίσεις για τις ερμηνείες της Λήδας, σκέψεις της για το θέατρο, κείμενα για εκείνην μετά το «ταξίδι» της, παραστασιογραφία.

Η Αφήγηση πού ακολουθεί γράφτηκε, κατά διαστήματα, οπό τον Ιούνιο του 2006 ως τον Απρίλιο του 2008. Γράφτηκε λοιπόν με νωπές τις αναμνήσεις ἀπ’ το «ταξίδι» της Λήδας (12/9/2005) που με συγκλόνισε. Ἡ Αφήγηση αυτή δεν προβάλλει λογοτεχνικές αξιώσεις. Την έγραψα σαν να απευθύνομαι σε φίλους πού μου ζήτησαν να τούς μιλήσω για τη θεατρική πορεία της Λήδας, την κοινή ζωή μας, τις χαρές και τις πίκρες μας. Προσπάθησα να αποφύγω συναισθηματικές διαχύσεις. Έτσι, ενώ το κείμενο είναι έντονα υποκειμενικό, επεδίωξα να εμφανίζεται νηφάλιο και -κατά το δυνατόν- αντικειμενικό.”

Σ.Α.Ε.

Γιώργος Σμυρνής