Έφυγε ο Νίκος Βασταρδής

Ο Νίκος Βασταρδής γεννήθηκε στον Πειραιά το 1924 και σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Θεάτρου Τέχνης, του Κάρολου Κουν. Παρέμεινε κοντά στον δάσκαλό του και πρωτοεμφανίστηκε το 1942 στην «Αγριόπαπια» του Ίψεν.

Έως το 1944 εμφανίστηκε στα θεατρικά έργα: «Για ένα κομμάτι γης» του Κόντγουελ, όπου ερμήνευσε το ρόλο του Ντιούντ, «Στέλλα Βιολάντη» του Γρ. Ξενόπουλου, «Χαρούμενα νιάτα» του Πιζέ.

Μετά το Θέατρο Τέχνης συνεργάστηκε με το Θέατρο του Λαού και τους «Ενωμένους Καλλιτέχνες» (1945-1946), παίζοντας στον «Ιούλιο Καίσαρα» του Σαίξπηρ, στον «Μακρινό δρόμο» του Αρμπούζωφ και στο έργο του Μπέρναρντ Σω «Πάνω στα βράχια».

Το 1947 συμμετείχε στον θίασο του Γιώργου Παππά και το 1948 στον θίασο του Βασίλη Λογοθετίδη.

Στη συνέχεια στράφηκε προς το μουσικό θέατρο, όπου εργάστηκε για αρκετά χρόνια.

Το 1953, μάλιστα, συγκρότησε δικό του θίασο οπερέτας, ενώ το 1955 ανέβασε διάφορες επιθεωρήσεις. Το 1956 επέστρεψε στην πρόζα και ερμήνευσε τον Βοναπάρτη στο έργο του Τσβάιχ «Του φτωχού τ’ αρνί» με τον θίασο Τζ. Καρούσου – Μαίρης Λεκκού.

Από το 1958 έως το 1962 συνεργάστηκε με το «Ελληνικό Λαϊκό Θέατρο» του Μ. Κατράκη και έπαιξε στα έργα «Βασίλισσα Αμαλία» του Γ. Ρούσσου (Όθων), «Το τέλος του ταξιδιού» του Ρ. Σέρριφφ (Ίμπερ), «Εμπορος της Βενετίας»του Σαίξπηρ (Βασσάνης), «Η δίκη των πιθήκων» των Λώρενς – Λη, «Ατμόπλοιο Τζόαν Ντάνβερς» του Φρανκ Στέητον (πλοίαρχος Ρος), «Οδύσσεια» του Μαν. Σκουλούδη, «Μαριμπέλ» του Μίγελ Μιούρα, «Βαθιές είναι οι ρίζες» των Ντ’ Υσσώ – Γκάου.

Την περίοδο 1965-1966 έγινε συνθιασάρχης με τον Κ. Ρηγόπουλο και την Κάκια Αναλυτή. Έπαιξε στο Θέατρο Πορεία στο έργο του Κ. Μπαλ «Αν ο κόσμος μας έβλεπε μαζί». Ακουλούθησαν τα «Ευλαβικό γύναιο» του Σαρτρ στο Θέατρο «Φλωρίντα» με την Τιτίκα Νικηφοράκη, «Ο Τίγρης» του Σήσγκαλ στο Θέατρο Βεργή, «Επιστροφή στις Μυκήνες» του Ευαγγ. Αβέρωφ και «Λεωφορείον ο πόθος» του Τεν. Ουίλλιαμς (Κοβάλσκι), στο Θέατρο Κάβα θίασος Τζ. Καρέζη, «Θεοδώρα» του Γ. Ρούσσου και «Κυρία δε με μέλει» του Σαρντού (Ναπολέων), «Βασιλιάς Ληρ» του Σαίξπηρ με το «Ελληνικό Λαϊκό Θέατρο» του Μ. Κατράκη (Έντγκαρ) 1971, «Μαυρόλυκοι» του Θαν. Πετσάλη με το «Εθνικό Θέατρο» στο Ηρώδειο 1971-1972, θίασος Τζ. Καρέζη, “Ασπασία” του Ιακ. Καμπανέλλη (Ανακριτής).

Το 1973 περιόδευσε με προσωπικό θίασο στις επαρχιακές πόλεις και αμέσως μετά έπαιξε, σε συνεργασία με τη Νόρα Βαλσάμη, το έργο του Σωβαζόν «Ξενοδοχείο η ευτυχία» στο θέατρο Όρβο. Τον επόμενο χρόνο (1974), ως συνθιασάρχης με την Ελ. Ερήμου, ανέβασε στο Θέατρο Γκλόρια το έργο του Άλκη Παπά «Σου χαρίζω τη γυναίκα μου». Ακολούθησαν τα Πάμπλο Νερούντα «Δόξα και Θάνατος του Ιωακείμ Μουριέτα» στο Θέατρο Διάνα – 1978, θίασος Παπαγιαννόπουλου – Βασταρδή – Ερήμου, «Σκάνδαλο στην Τράπεζα» του Βερνέιγ – θίασος Ζωής Λάσκαρη, Γ. Ρούσσου «Φρύνη» (Ευθείας). Το 1981 έκανε περιοδεία με δικό του θίασο.

Το 1982 ίδρυσε το Θέατρο Θεμέλιο, στην οδό Λέσβου, όπου σκηνοθέτησε και πρωταγωνίστησε σε πολλά έργα, όπως «Η κυρία με τα κρεμμυδάκια», «Τα διαστημικά χρυσάνθεμα» του Ζίντελ, «Κλειστές πόρτες» του Σαρτρ, Μάκβεθ του Σαίξπηρ, που παίχτηκε και στο «Θέατρο Λυκαβηττού», «Ως εδώ σύντροφοι» του Βασ. Ανδρεόπουλου, «Ταξίδι μακριάς μέρας μέσα στη νύχτα» του Ο ‘Νηλ, «Ο ιμπρεσάριος της Σμύρνης» του Γκολντόνι, «Προικοθήρας επί Θήρας» του Γ. Χατζιδάκη, Ιφιγένεια εν Αυλίδι του Ευριπίδη.

Υπήρξε για πολλά χρόνια καθηγητής υποκριτικής στη Σχολή Γ. Θεοδοσιάδη και το 1992 ίδρυσε δική του Δραματική Σχολή που λειτουργεί στα πλαίσια του Θεάτρου Θεμέλιο. Είναι μέλος του Σ.Ε.Η. (με ημερομηνία εγγραφής 1-3-1943), της Εταιρείας Σκηνοθετών και της Εταιρείας Θεατρικών Συγγραφέων. Έχει μεταφράσει και διασκευάσει διάφορα θεατρικά έργα.

Το τελευταίο αντίο στον σημαντικό θεατράνθρωπο θα δώσουν οι φίλοι, συγγενείς και όσοι αγάπησαν το έργο του την Τρίτη 20 Μαρτίου στο νεκροταφείο Χαλανδρίου.