Ο Θάνατος και η Κόρη: Δούνιας – Χειλάκης σκηνοθετούν το έργο του Άριελ Ντόρφμαν στο Θέατρο Αθηνών

Ένα από τα σημαντικότερα ψυχολογικά θρίλερ του σύγχρονου παγκόσμιου θεάτρου, το εμβληματικό έργο «Ο Θάνατος και η Κόρη» του Ariel Dorfman, παρουσιάζεται από τον Οκτώβριο του 2026 στο Θέατρο Αθηνών, σε σκηνοθεσία των Μανώλη Δούνια και Αιμίλιου Χειλάκη.

Τους τρεις ρόλους του έργου ερμηνεύουν οι Αιμίλιος Χειλάκης, Αθηνά Μαξίμου και Αντώνης Μυριαγκός, σε μια παράσταση που φωτίζει τα σκοτεινά όρια ανάμεσα στη μνήμη, την ενοχή, τη δικαιοσύνη και την εκδίκηση.

«Πώς φτάνει κανείς στην αλήθεια όταν το ψέμα έχει γίνει συνήθεια;
Πώς διατηρούμε το παρελθόν ζωντανό χωρίς να γίνουμε αιχμάλωτοι του;
Και πώς το ξεχνάμε χωρίς να κινδυνεύουμε να το επαναλάβουμε;»
Ariel Dorfman

Σε ένα απομονωμένο σπίτι, σε μια χώρα που δημοκρατία έχει μόλις αποκατασταθεί, μια γυναίκα και ο σύζυγός της προσπαθούν να χτίσουν ξανά τη ζωή τους πάνω στα συντρίμμια ενός τραυματικού παρελθόντος. Η άφιξη ενός απροσδόκητου επισκέπτη θα πυροδοτήσει μια αλυσίδα γεγονότων που θα ανατρέψει τις ισορροπίες και θα φέρει στην επιφάνεια καλά κρυμμένα μυστικά.

Μια γυναίκα που δεν κατάφερε ποτέ να συμφιλιωθεί με τις μνήμες της φυλάκισης και των βασανιστηρίων της. Ένας άντρας που βρίσκεται στο απόγειο της επαγγελματικής του πορείας και επιθυμεί να αφήσει το παρελθόν πίσω του. Και ένας άγνωστος, του οποίου η παρουσία μετατρέπεται σε καταλύτη μιας επικίνδυνης αναμέτρησης με την αλήθεια.

Καθώς οι τρεις ήρωες εγκλωβίζονται σε ένα ψυχολογικό παιχνίδι εξουσίας, καχυποψίας και αποκαλύψεων, τίθενται αμείλικτα ερωτήματα: μπορεί η δικαιοσύνη να υπάρξει χωρίς εκδίκηση; Και όταν το θύμα διεκδικεί τον ρόλο του τιμωρού, ποιος είναι τελικά ο θύτης και ποιος το θύμα; Πού τελειώνει η αναζήτηση του δικαίου και πού αρχίζει ο πειρασμός της αυτοδικίας; Είναι τελικά η συγχώρεση ο δρόμος προς την εξιλέωση και την κοινωνική εξέλιξη;

Με αριστοτεχνική δραματουργική ένταση, το έργο του Dorfman κρατά, με συνεχείς ανατροπές, αμείωτο το ενδιαφέρον μέχρι την τελευταία στιγμή, αφήνοντας το κοινό να αναρωτιέται διαρκώς τι είναι αλήθεια και τι όχι. Καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη της ιστορίας παίζει και το περίφημο κουαρτέτο εγχόρδων του Franz Schubert «Der Tod und das Mädchen» («Ο Θάνατος και η Κόρη»), το οποίο λειτουργεί ως συνδετικός κρίκος ανάμεσα στο παρόν και τις σκοτεινές μνήμες των πρωταγωνιστών.

Γραμμένο το 1990, το έργο θεωρείται πλέον κλασικό δείγμα σύγχρονου πολιτικού και ψυχολογικού θεάτρου. Έχει παρουσιαστεί με μεγάλη επιτυχία στις σημαντικότερες θεατρικές σκηνές του κόσμου και έχει μεταφραστεί σε δεκάδες γλώσσες. Το 1992 τιμήθηκε με το βραβείο Olivier για το Καλύτερο Νέο Θεατρικό Έργο, ενώ στην αμερικάνικη πρεμιέρα στο Broadway πρωταγωνίστησαν οι Glenn Close, Gene Hackman και Richard Dreyfuss. Η διεθνής του απήχηση ενισχύθηκε ακόμη περισσότερο το 1994, όταν μεταφέρθηκε στον κινηματογράφο από τον Roman Polanski, με πρωταγωνιστές τη Sigourney Weaver, τον Ben Kingsley και τον Stuart Wilson.

Μια παράσταση που εξερευνά τη λεπτή γραμμή ανάμεσα στην πίστη στη δικαιοσύνη και την αυτοδικία, τη συγχώρεση και την εκδίκηση, τη μνήμη και τη λήθη, την αλήθεια και την προσωπική εκδοχή της πραγματικότητας. Ένα έργο που, περισσότερο από τρεις δεκαετίες μετά τη συγγραφή του, παραμένει συγκλονιστικά επίκαιρο ακόμα και σήμερα!