TEMPI – 57 καρδιακοί παλμοί και ηλεκτρονικά: Η performance του Ορέστη Καραμανλή στην Πειραιώς 260

Ανάμεσα στις άφθονες εικασίες που έχουν διατυπωθεί για την προέλευση της μουσικής, υπάρχει μία που διατηρεί ξεχωριστή βαρύτητα, ακριβώς διότι αγγίζει όλους μας: ο πρώτος ήχος στον οποίο εκτίθεται κάθε έμβρυο είναι ο χτύπος της μητρικής καρδιάς. Αυτός ο υπόκωφος ρυθμικός παλμός είναι η πρωταρχική ηχητική εγγραφή στην ψυχή κάθε ανθρώπου και εξηγεί, πιθανώς, τον ανίκητο δεσμό μας με τη μουσική και τα φαινόμενά της. Στη γλώσσα της μουσικής, ο όρος tempo χρησιμοποιείται για να δηλώσει τον ρυθμό ή την ταχύτητα με την οποία εκτελείται ένα μουσικό κομμάτι. Ο πληθυντικός της λέξης (tempi) παράγει ένα πλήθος εικόνων και συνειρμών που μας μεταφέρει σε ένα πρόσφατο κεφάλαιο της νεότερης ελληνικής ιστορίας, στο σιδηροδρομικό δυστύχημα της 28ης Φεβρουαρίου 2023.

Κωνσταντίνος Ποταμιανός

Στο έργο του συνθέτη Ορέστη Καραμανλή, πενήντα επτά άτομα συνδέονται μεταξύ τους στη σκηνή (μέσω καλωδίων) και δημιουργούν ένα ηχοτοπίο που αποτελείται από τους χτύπους της καρδιάς τους. Κάθε ένας εφοδιάζεται με ένα μικρόφωνο επαφής που συλλαμβάνει τα σήματα των καρδιακών παλμών του, για να τα τροφοδοτήσει έπειτα σε έναν υπολογιστή που τα επεξεργάζεται μέσω μιας γλώσσας προγραμματισμού. Τα ηχοτοπία και οι μουσικές δομές που γεννιούνται επί τόπου μετασχηματίζονται συναρτήσει της συναισθηματικής κατάστασης των ανθρώπων επί σκηνής, δημιουργώντας μια μεταβαλλόμενη ηχητική μάζα από την επικάλυψη των καρδιακών παλμών.

Το TEMPI είναι ένα έργο που δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς τη συμβολή του κοινού και το υπογραμμίζει. Παράλληλα, φωτίζει μια άλλη αλήθεια που συχνά μας διαφεύγει: είμαστε αναπόδραστα συνδεδεμένοι μεταξύ μας, όσο και αν δεν το συνειδητοποιούμε. Οι πενήντα επτά που προσφέρουν αυτό το ζωντανό υλικό για να φτιαχτεί ένα συλλογικό, ακανόνιστο καρδιοχτύπι μας υπενθυμίζουν ότι είμαστε ένα νήμα ενσυναίσθησης που διατρέχει την ιστορία – ένας δεσμός φτιαγμένος από τον αόρατο ιστό του ήχου.

Προσοχή: Η πραγματοποίηση της παράστασης προϋποθέτει την ενεργή συμμετοχή του κοινού. Σαράντα θεατές σε προεπιλεγμένες θέσεις θα τοποθετήσουν ένα μικρόφωνο στο ύψος της καρδιάς -με τη σύμφωνη γνώμη τους και με τη συνδρομή των φοιτητών του Τμήματος Ψηφιακών Τεχνών & Κινηματογράφου του Πανεπιστημίου Αθηνών.