Είδαμε την «Κάρλα» της Κριστίνα Τουρνατζή στο 66ο ΦΚΘ – Μια αληθινή ιστορία παιδικής κακοποίησης

Στο διαγωνιστικό τμήμα του 66ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης (30 Οκτωβρίου – 9 Νοεμβρίου) έκανε την πρεμιέρα της η «Κάρλα» της Χριστίνας Τουρνατζή, μια ταινία βασισμένη σε μια αληθινή ιστορία που συγκλόνισε το Μόναχο του 1962 – όπως μας αποκάλυψε η ίδια η σκηνοθέτιδα την ημέρα της προβολής.

Η πλοκή

Ας τα πάρουμε, όμως, από την αρχή. Η ταινία ξεκινά με τη δωδεκάχρονη Κάρλα, η οποία κατευθύνεται στο αστυνομικό τμήμα ζητώντας δικαιοσύνη για το αποτρόπαιο έγκλημα που έχει διαπράξει ο πατέρας της. Η ίδια αποφασίζει να καταθέσει εναντίον του, αποκαλύπτοντας τα χρόνια κακοποίησης που υπέστη από τον ίδιο. Σε μια κοινωνία και ένα νομικό σύστημα που δείχνουν ανίκανα – ή απρόθυμα – να προστατεύσουν τα θύματα, η Κάρλα φαίνεται να στέκεται μόνη απέναντι σε ολόκληρο τον κόσμο. Παρόλες τις αντιξοότητες βρίσκει τη δύναμη να ζητήσει δικαιοσύνη, με μοναδικό αίτημα: να την πιστέψουν.

Η αληθινή ιστορία πίσω από την ταινία

Τη νεαρή Κάρλα υποδύεται η Ελίζε Κριπς, κόρη της γνωστής ηθοποιού Βίκι Κριπς (που είχαμε δει στο πλευρό του Ντάνιελ Ντέι Λούις στην Αόρατη Κλωστή). Με μια ειλικρινή και συγκρατημένη ερμηνεία, η Ελιαποτυπώνει την εσωτερική δύναμη που γεννιέται από την ανάγκη της Κάρλα για δικαιοσύνη.

Το σενάριο υπογράφει η κόρη της πραγματικής Κάρλα, όπως μας αποκάλυψε η Τουρνατζή. «Μεγάλωσε με αυτή την ιστορία και την είχε ακούσει πολύ πριν μάθει ότι θα γινόταν σεναριογράφος. Μάλιστα είχε πρόσβαση στα πρακτικά της υπόθεσης, όπως τα δικαστικά έγγραφα. Έτσι έγραψε το σενάριο χωρίς να χρειαστεί να μιλήσει ιδιαίτερα μαζί μας» είπε η σκηνοθέτιδα.

Η Χριστίνα Τουρνατζή στο Q&A που ακολούθησε την προβολή της ταινίας «Κάρλα» στο 66ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης

Σήμερα, η πραγματική Κάρλα διανύει την έβδομη δεκαετία της ζωής της, είναι γιατρός και έχει παντρευτεί δύο φορές. Αν και η ίδια έχει αφήσει πίσω της εκείνο το σκοτεινό κεφάλαιο της ζωής της επιθυμούσε να ολοκληρωθεί η ταινία, ώστε μέσα από την ιστορία της να βοηθήσει και άλλα θύματα που έχουν βιώσει κακοποίηση.

Στα τελευταία πλάνα, λίγο πριν τους τίτλους τέλους, η ταινία παραθέτει πραγματικά στατιστικά στοιχεία για τα περιστατικά παιδικής κακοποίησης, αναδεικνύοντας πως παραμένει ένα από τα πιο επίκαιρα και σημαντικότερα κοινωνικά προβλήματα. Η υπενθύμιση, πως πίσω από κάθε αριθμό κρύβεται μια αληθινή ιστορία, είναι τρομακτική και αφήνει τον θεατή με μια αίσθηση ευθύνης.

Μια αληθινή ιστορία που φωτίζει την πραγματικότητα της κακοποίησης

Αν και βασίζεται σε αληθινή ιστορία, η ταινία εξελίσσεται σε ένα δυνατό κοινωνικό σχόλιο για την παιδική κακοποίηση και την αδυναμία των θεσμών να προστατεύσουν τα θύματα.

Παράλληλα, η ταινία αναδεικνύει μια άγνωστη και σκοτεινή πλευρά αυτών των υποθέσεων: Παιδιά που έχουν υποστεί κακοποίηση συχνά καλούνται να μιλήσουν ξανά και ξανά για τις τραυματικές αυτές εμπειρίες σε δικαστές ή αστυνομικούς, που δεν γνωρίζουν πώς να διαχειριστούν τόσο λεπτά ζητήματα.

Καθώς παρακολουθούμε ένα ανήλικο κορίτσι να διηγείται με λεπτομέρειες τα τραυματικά γεγονότα που έχει ζήσει, χωρίς την παρουσία ψυχολόγου, σε ένα νομικό σύστημα που ζητά αποδείξεις και αριθμούς, η «Κάρλα» υπενθυμίζει πόσο δύσκολο είναι για ένα θύμα να απευθυνθεί στη δικαιοσύνη και την ανάγκη που νιώθει, πρώτα απ’ όλα, για να την πιστέψουν. Όπως λέει και η πρωταγωνίστρια στην ταινία: «Με πιστεύεις; Αν δεν με πιστεύεις, δεν μπορώ να σου μιλήσω».