Μνήμη Γιώργου Μιχαηλίδη: Εκδήλωση στο Νέο Ηράκλειο

«Δεν θα μπορούσα να σκηνοθετήσω αν δεν ήμουν συγγραφέας και δεν θα έγραφα όπως έγραψα αν δεν ήμουν σκηνοθέτης». Στο πολύπτυχο έργο, θεατρικό και λογοτεχνικό, του Γιώργου Α. Μιχαηλίδη (1938-2018), ενός από τους σημαντικότερους ανθρώπους του μεταπολεμικού ελληνικού θεάτρου, είναι αφιερωμένη η εκδήλωση μνήμης και τιμής που διοργανώνει στο Νέο Ηράκλειο ο Άλλος Τόπος Επικοινωνίας και Πολιτισμού. Την εκδήλωση, που αποτελεί και ένα πνευματικό μνημόσυνο για τον Γιώργο Μιχαηλίδη, σχεδίασε και επιμελήθηκε ο φίλος και συνεργάτης του Πολύκαρπος Πολυκάρπου, ηθοποιός και σκηνοθέτης κι ο ίδιος.

Η ημερίδα θα πραγματοποιηθεί τη Δευτέρα 24 Φεβρουαρίου, στις 18.00, στο Πολιτιστικό Πολύκεντρο «Ηλέκτρα Αποστόλου» στο Ηράκλειο Αττικής (Κουντουριώτου 18Α και Νεότητας). Στο πρώτο μέρος, αντί προλόγου, θα παρουσιαστεί, σε κείμενο – διδασκαλία Πολύκαρπου Πολυκάρπου, η βιογραφία του Γιώργου Μιχαηλίδη, σε μορφή θεατρικού αναλογίου, στο οποίο συμμετέχουν η ηθοποιός Ελένη Κουκουλάρη και οι εκπαιδευτικοί Μαρία Σκιαδά και Αρίτα Νταμπουρά, με τίτλο «Γιώργος Μιχαηλίδης, ένας άνθρωπος για το θέατρο».

Ακόμη, η ηθοποιός Μαριέττα Σγουρδαίου θα διαβάσει μια «Μικρή αναφορά στο πεζογραφικό έργο του Γιώργου Μιχαηλίδη», από το έργο του ποιητή και φίλου του Χρίστου Ρουμελιωτάκη «Από τη σπηλιά του Τροφωνίου».

Στη συνέχεια, πτυχές του έργου και της προσφοράς του Γιώργου Μιχαηλίδη θα παρουσιάσουν οι: Γρηγόρης Ιωαννίδης (καθηγητής τμήματος Θεατρικών Σπουδών ΕΚΠΑ): «Ο Μιχαηλίδης και το νεοελληνικό θέατρο», Σπύρος Κακουριώτης (ιστορικός – δημοσιογράφος): «Το περιοδικό Ανοιχτό Θέατρο, μηνιαία επιθεώρηση πολιτικού θεάτρου», Λάζαρος Μπελίτσης (δικηγόρος, πρώην νομικός σύμβουλος ΕΣΗΕΑ – ΕΣΗΕΜ-Θ): «Ορέστεια, το magnum opus του Γιώργου Μιχαηλίδη», Νάσος Μπράτσος (δημοσιογράφος): «Μιχαηλίδης και τηλεόραση», Μηνάς Τίγκιλης (σκηνοθέτης – θεατρολόγος): «Ο Μπρεχτ στο Ανοιχτό Θέατρο», ενώ την ημερίδα θα κλείσει ο Πολύκαρπος Πολυκάρπου (ηθοποιός, σκηνοθέτης, θεατρολόγος) που θα μιλήσει για «Το Θέατρο Νέας Ιωνίας».

Κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης, την οποία επιμελούνται ο Πολύκαρπος Πολυκάρπου και η Όλγα Φτούλη, θα προβληθούν σπάνια βιντεοσκοπημένα αποσπάσματα από παραστάσεις, συνεντεύξεις και τηλεοπτικές εκπομπές του Γιώργου Μιχαηλίδη.

Γεννήθηκε το 1938 «στη Νέα Ιωνία, κοντά στο ρέμα, σε μια περιοχή γεμάτη ευκαλύπτους και λυγαριές στις όχθες του». Σπουδές αρχιτεκτονικής στο Γκρατς της Αυστρίας. Απόφοιτος της Σχολής του Εθνικού Θεάτρου. Ιδρύει το 1965 το Θέατρο Νέας Ιωνίας, το πρώτο λαϊκό περιφερειακό θέατρο στην Ελλάδα, με τεράστια απήχηση στο κοινό της εποχής. Ανεβάζει, μεταξύ άλλων, την «Αυλή των θαυμάτων» του Καμπανέλλη, την «Τελετή» του Παύλου Μάτεσι, πολλούς έλληνες και ξένους δημιουργούς, αλλά και τα δικά του έργα «Η δίκη των έξι» (1974) και «Η μάχη της Αθήνας» (1975). Με αφορμή την παράσταση «Ορέστης» του Ευριπίδη, έλεγε, το 1966: «Δεν αντιμετωπίζουμε το θέατρο σαν δύο κλειστές, διασκεδαστικές ίσως, ώρες αλλά σαν μια περιεκτική έκφραση των προβλημάτων του καιρού μας». Η δικτατορία κλείνει το 1967 το Θέατρο Νέας Ιωνίας.

Το 1972 ανοίγει το πρώτο Ανοιχτό Θέατρο στην οδό Κεφαλληνίας, στην Κυψέλη, και παράλληλα εκδίδει το περιοδικό «Ανοιχτό Θέατρο». Η δεύτερη περίοδος του Ανοιχτού Θεάτρου αρχίζει το 1985. Στο υπόγειο θέατρο στη συμβολή των οδών Γκύζη και Κάλβου ανεβάζει, μεταξύ άλλων: «Ορέστεια» του Αισχύλου, «Λούλου» του Βέντεκιντ, «Ο κύκλος με την κιμωλία» και «Η μάνα κουράγιο» του Μπρεχτ, «Προς Ελευσίνα» του Μάτεσι, «Τρικυμία», «Πολύ κακό για το τίποτα» και άλλα έργα του Σαίξπηρ, «Τρεις αδελφές», «Βυσσινόκηπος», «Πλατόνοφ» του Τσέχοφ, «Μαρία Στιούαρτ» του Σίλερ, «Πελεκάνος» του Στρίντμπεργκ, «Μετά την πρόβα» του Μπέργκμαν, αλλά και έργα Καμπανέλλη, Σκαρίμπα, Αντρέγιεφ, Μέτερλινγκ, Σνίτσλερ, Αισχύλου, Γιαλαμά, Χάινερ Μίλερ κ.ά.

«Δεν με ενδιαφέρουν οι μόδες και οι υστερίες από τις οποίες πολύ συχνά επηρεάζεται το θέατρο», έλεγε. «Επιμένω και θα επιμένω σε ένα ρεπερτόριο που εκφράζει πρώτα εμένα, που το έχω ανάγκη. Ένα ρεπερτόριο που μου δίνει σιγουριά και εξασφάλιση, πνευματική και ψυχική, έτσι ώστε να αισθάνομαι συμφιλιωμένος με μένα και με το ίδιο το θέατρο, χωρίς να προδίδω κανέναν. Επιμένω στα έργα εκτός μόδας και συρμού».