Εκεί που το κακό παραμονεύει

Σε απομονωμένο αγροτικό χωριό της Αργεντινής οι κάτοικοι είναι τρομοκρατημένοι λόγω της δράσης μιας σατανικής οντότητας.

Το Κακό στην ταινία αλλάζει συνεχώς πρόσωπο κι αυτό είναι ένα εύρημα που προκαλεί συνεχή αγωνία αλλά και εκμεταλλεύεται θεαματικά ο σκηνοθέτης στην απόπειρα του να αφηγηθεί ένα διαφορετικό φιλμ μεταφυσικού τρόμου. Σε γενικές γραμμές τα καταφέρνει αφού το σασπένς διατηρείται αμείωτο και οι συνεχείς εκπλήξεις έχουν τον τρόπο για να μας ξαφνιάζουν.

Η ιδεολογική ραχοκοκαλιά του σεναρίου έχει πάντως τα προβληματάκια της (η ιστορία θέλει να φωτογραφήσει την αλόγιστη χρήση της γης από τον άνθρωπο και μάλιστα με μέσα που δηλητηριάζουν το περιβάλλον) ενώ από ένα σημείο κι έπειτα, το γκροτέσκο στοιχείο παύει να μας προκαλεί τόση μεγάλη έκπληξη. Πάντως είναι ένα υπερβίαιο, στα όρια του σαδισμού, θρίλερ που εκπληρώνει πειστικά τους περισσότερους στόχους του και καταφέρνει να διατυπώσει μια φρέσκια φωνή πάνω σε ένα τόσο κορεσμένο και ταλαιπωρημένο φιλμικό είδος, που αξίζει σίγουρα την προσοχή μας.