Ενα καινούργιο αύριο

Ο Τζιοβάνι, ένας διάσημος Ιταλός σκηνοθέτης που ετοιμάζεται για τα πρώτα γυρίσματα της νέας, πολιτικού περιεχομένου ταινίας του, βλέπει τη μια αναποδιά μετά την άλλη να του χτυπάει την πόρτα. Παράλληλα, ο γάμος του περνάει σοβαρή κρίση.

Ο ήρωας του φιλμ επιθυμεί διακαώς να γυρίσει τη νέα του ταινία που είναι και η πιο φιλόδοξη του αλλά δεν ξέρει πως θα τα καταφέρει από τη στιγμή που ο παραγωγός του βρίσκεται στα πρόθυρα της χρεοκοπίας. Είναι μια εποχή όμως που δεν ευνοεί ιδιαίτερα φιλμ παλιάς κοπής και δη πολιτικά σαν αυτό που θέλει να γυρίσει ο Τζιοβάνι, που προφανώς είναι το alter ego του ίδιου του Μορέτι.

Με την ίδια συνέπεια, την αφοπλιστική ειλικρίνεια και την ικανότητα να βρίσκει πάντα την ουσία σε ότι κι αν κάνει, ο Μορέτι μας προκαλεί στο «Ένα Καινούργιο Αύριο» που είναι η πλέον προσωπική του ταινία από την εποχή του «Αγαπημένο μου ημερολόγιο», με το οποίο το 1994 η φήμη του Νάνι Μορέτι ξεπέρασε τα σύνορα της Ιταλίας.

Όπως σε εκείνο το φιλμ έτσι κι εδώ συναντάμε τον δηκτικό πολιτικό λόγο του Μορέτι που κάνει την αυτοκριτική του δηλώνοντας πικραμένος για την πορεία του ιταλικού κομμουνιστικού κόμματος. Ταυτόχρονα σχολιάζει επικριτικά τη νέα μορφή της κινηματογραφικής βιομηχανίας (με την όλο και πιο έντονη συμμετοχή των τηλεοπτικών πλατφόρμων στις κινηματογραφικές παραγωγές) και δένει απολαυστικά τον υπαρξιακό φιλοσοφικό στοχασμό με το τέλος των πολιτικών ιδεολογιών.

Κι ενώ τούτη η τρυφερή μπαλάντα μελαγχολίας τείνει να γίνει ένα απόλυτα πεσιμιστικό σχόλιο για το μέλλον της ανθρωπότητας, ο 70χρονος πλέον Iταλός κάνει την μεγάλη ρελάνς και μας καλεί σε ένα αισιόδοξο και κεφάτο φινάλε που υπενθυμίζει τη μαγεία και τη χαρά της ζωής.