75 μέρες

Το Νοέμβριο του 1992, στην κωμόπολη Αλκασέρ που βρίσκεται δίπλα στη Βαλένθια της Ισπανίας, τρία κορίτσια γύρω στα 14-15 εξαφανίζονται από προσώπου γης. Την τελευταία φορά που τις είδαν ζωντανές, έκαναν ωτοστόπ για να πάνε στη ντισκοτέκ μιας κοντινής πόλης.

Θέλει πολύ προσπάθεια για να καταφέρει κάποιος να πάρει ένα τόσο πιασάρικο κινηματογραφικά στόρι και να το αποδυναμώσει σε σημείο που δύσκολα ξεπερνά τον πήχη του μέτριου ή στην καλύτερη περίπτωση απλώς ενδιαφέροντος φιλμ. Ο Μαρκ Ρομέρο αποτυγχάνει επειδή δεν μπορεί να αξιοποιήσει τα ισχυρά αφηγηματικά εργαλεία προκειμένου να διηγηθεί μια ιστορία που θα καθηλώσει το θεατή. Αρκείται στην παράθεση των αυθεντικών συμβάντων, την εύκολη κριτική για τον κουτσομπολίστικο ρόλο των ριάλιτι της εποχής και στο κλίμα αμφιβολίας για την ανακάλυψη της ταυτότητας των ενόχων. Όταν πέσει και το τελευταίο κάστρο μυστηρίου, ο σκηνοθέτης απλώς διεκπεραιώνει την ιστορία του με ένα τσαπατσούλικο και άγαρμπο στυλ που προκαλεί μόνο αλγεινή εντύπωση.