Η εντυπωσιακή «Ματωμένη Σελήνη» του Jo Nesbo

Ας ξεκινήσουμε με μια υπερβολή. Αν οι λέξεις οι ποιητικές πρέπει να καρφώνονται στο χαρτί, οι μυθιστορηματικές πρέπει να φτιάχνουν ήλιους και φεγγάρια στο μυαλό του αναγνώστη. Τα αστυνομικά-μυστηρίου δεν αποτελούν εξαίρεση. Μπορεί θεματικά να στέκονται απέναντι από την ομορφιά της ποίησης, εντούτοις αυτό δεν τους στερεί τη γοητεία και το υψηλό. Ναι, ένα αστυνομικό, ένα βιβλίο μυστηρίου, ένα θρίλερ, μπορεί να είναι όμορφο, σαγηνευτικό, επιβλητικό. Αναμφίβολα τέτοια είναι η περίπτωση του Jo Nesbo και του τελευταίου του βιβλίου.

Η «Ματωμένη Σελήνη» (Εκδ. Μεταίχμιο) απλώνεται σαν τον ιστό της αράχνης. Αθόρυβα, μα αποφασιστικά, τρυπώνει στο μυαλό του αναγνώστη και τον καθηλώνει. Με τον τρόπο του ο Νορβηγός κρατά καθετί ανθρώπινο από τους ήρωές του και αυτό είναι που τον κάνει αξιοδιάβαστο και φυσικά δημοφιλή. Αυτό είναι το στοιχείο που ορίζει το πλαίσιο και την εκφραστική δύναμη στα βιβλία του. Αυτό είναι η βάση για να αναπτυχθούν τα αφηγηματικά, υφολογικά, μονοπάτια και αυτό είναι ο καταλύτης για να γίνει η περιπέτεια αμετακίνητη κατάσταση.

Μετά τις συλλογές ιστοριών, καλογραμμένες φυσικά, που κάπως τον περιορίζουν και ίσως δεν του ταιριάζουν, επιστρέφει στον επίμονο ήρωά του, τον Χάρι Χόλε και το τελικό αποτέλεσμα τον δικαιώνει. Η «Ματωμένη Σελήνη» είναι ο Νέσμπο που θα αγαπήσεις ξανά!

Διαβάστε περισσότερα στο Gazzetta