Ιταλός ιστορικός ισχυρίζεται ότι αναγνώρισε τη γέφυρα στο φόντο της Μόνα Λίζα

Οι κάτοικοι μιας μικρής πόλης στην Τοσκάνη δηλώνουν ενθουσιασμένοι μετά τους ισχυρισμούς ενός ιστορικού σχετικά με το ότι η γέφυρα που απεικονίζεται στο φόντο του πιο διάσημου πορτρέτου στον κόσμο – της Μόνα Λίζα του Leonardo da Vinci – ανήκει στην πόλη τους.

Ο Ιταλός ιστορικός Silvano Vinceti δήλωσε πως δεν είχε καμία αμφιβολία ότι η γέφυρα Romito di Laterina στην επαρχία του Αρέτσο είναι αυτή που ο da Vinci ζωγράφισε στο τοπίο της υπαίθρου πίσω από τη αινιγματική Μόνα Λίζα, στοιχείο που για τον ίδιο δίνει ένα τέλος σε ένα μυστήριο που έχει πυροδοτήσει αμέτρητες διαφωνίες όλα αυτά τα χρόνια.

Ο Leonardo da Vinci ζωγράφισε τη Μόνα Λίζα στη Φλωρεντία στις αρχές του 16ου αιώνα, και η ταυτότητα της γυναίκας που εμφανίζεται στην ελαιογραφία –που ευρέως πιστεύεται ότι είναι η Lisa del Giocondo – έχει προκαλέσει τόσες εικασίες όσο και το μακρινό σκηνικό που απεικονίζεται πίσω της.

Θεωρίες στο παρελθόν έχουν αναγνωρίσει τη γέφυρα ως την Ponte Buriano κοντά στη Laterina, καθώς και την Ponte Bobbio στη βόρεια ιταλική πόλη Piacenza.

Χρησιμοποιώντας ιστορικά έγγραφα και εικόνες drone και κάνοντας συγκρίσεις μεταξύ του πίνακα και των φωτογραφιών της περιοχής, ο Vinceti θεωρεί πως πρόκειται για την «ετρουσκορωμαϊκή γέφυρα Romito».

Όπως είπε ο ίδιος στους δημοσιογράφους, η πιο χαρακτηριστική λεπτομέρεια βρίσκεται στον αριθμό των καμάρων: η γέφυρα στον πίνακα του Leonardo da Vinci έχει τέσσερις καμάρες, όπως και η Romito. Η Ponte Buriano, από την άλλη, έχει έξι τόξα, ενώ η Ponte Bobbio έχει περισσότερες από έξι.

Μόνο ένα τόξο της γέφυρας Romito, που εκτεινόταν στον ποταμό Άρνο, σώζεται, όπως επίσης και τα θεμέλια της γέφυρας στην απέναντι πλευρά της όχθης του ποταμού.

Έγγραφα που ανήκαν στην οικογένεια των Μεδίκων, που βρέθηκαν στα κρατικά αρχεία της Φλωρεντίας, έδειξαν ότι μεταξύ 1501 και 1503 η γέφυρα ήταν «μια πολύ λειτουργική γέφυρα», είπε ο Vinceti. Πρόσθεσε ότι ήταν ακριβώς εκείνη την εποχή που ο Leonardo βρισκόταν στην περιοχή Val d’Arno, πρώτα στην υπηρεσία του Cesare Borgia, ενός καρδινάλιου από την πιο διαβόητη οικογένεια ευγενών της Ιταλίας της Αναγέννησης, και στη συνέχεια για τον Piero Soderini, ενός πολιτικού της Δημοκρατίας της Φλωρεντίας. Η ύπαρξη της γέφυρας συντόμευε το ταξίδι μεταξύ Αρέτσο, Φιέζολε και Φλωρεντίας κατά αρκετές ώρες.

«Η χαρακτηριστική μορφή του Άρνου σε αυτό το τμήμα της επικράτειας αντιστοιχεί σε αυτό που απεικόνισε ο Leonardo στο τοπίο που βρίσκεται στα αριστερά της ευγενούς που απεικονίζεται στον διάσημο πίνακα», είπε.

Ο Vinceti βρήκε επίσης έγγραφα που μαρτυρούν ότι ο Leonardo διέμενε συχνά στο Φιέζολε εκείνη την εποχή, με έναν θείο του που ήταν ιερέας.

Η Simona Neri, δήμαρχος της Λατερίνα, είπε ότι η θεωρία του Vinceti έχει προκαλέσει ενθουσιασμό στην πόλη που έχει λίγο περισσότερους από 3.500 κατοίκους, και ότι ελπίζει ότι η ισχυριζόμενη σύνδεση με τη Μόνα Λίζα θα φέρει περισσότερους τουρίστες στην περιοχή. «Πρέπει να προσπαθήσουμε να προστατεύσουμε ό,τι έχει απομείνει από τη γέφυρα, κάτι που θα απαιτήσει χρηματοδότηση», είπε χαρακτηριστικά.

Με πληροφορίες από Guardian.