1000mods, τι ακούτε αυτήν την εποχή;

Καλησπέρα! Είμαστε οι 1000mods: ο Λάμπρος παίζει ντραμς, ο Γιάννης κιθάρα, ο Δάνης φωνή και μπάσο και ο Γιώργος κιθάρα.

Σούπερ! Η αλήθεια είναι πως όλο αυτό φάνταζε κάπως ονειρικό λόγω όλης αυτής της γνωστής πανδημικής κατάστασης. Ανυπομονούσαμε να πραγματοποιηθεί αυτή η περιοδεία, διότι όπως και άλλοι καλλιτέχνες, κυκλοφορήσαμε τον τελευταίο δίσκο μας εν μέσω πανδημίας, για την ακρίβεια στην αρχή της. Συνεπώς, ήταν αδύνατο να προωθήσουμε το τελευταίο άλμπουμ μας, να ταξιδέψουμε, να συμμετέχουμε σε φεστιβάλ. Όλα είχαν παγώσει..

Σίγουρα είχαμε κάποιες μικρές φιλοδοξίες ως νέοι που ήμασταν τότε, όμως όνειρο αυτή τη στιγμή δεν μπορώ να θυμηθώ αν είχαμε. Είμαστε και μια γενιά που επικρατεί έντονα ο πεσιμισμός λόγω της- τότε αλλά ακόμα χειρότερα τώρα, έπειτα από 15 χρόνια – κρίσης στο πολιτικό και κοινωνικό γίγνεσθαι και της όλης κατάστασης που επικρατεί. Δεν φανταζόμασταν σε καμία περίπτωση αυτήν την εξέλιξη και δεν περιμέναμε ότι θα διαδοθεί η μουσική μας και όσα θέλαμε να ειπωθούν να τα εκφραστούν μέσω αυτής.

Θα έλεγα, προφανώς, την αντήχηση που εκπέμπεται και την αντανάκλαση από τον ίδιο τον κόσμο με τον οποίο στιγμιαία γίνεσαι ένα σώμα και νιώθεις μικρές στιγμές ελευθερίας. Θεωρώ είναι ένα βίωμα που μόνο όσοι παρευρίσκονται, το βιώνουν και το νιώθουν οπότε και μπορούν να το περιγράψουν. Τα λόγια, βέβαια, δεν είναι αρκετά για να το εκφράσουν σωστά. Επομένως, η μουσική και άλλες μορφές έκφρασης έρχονται να την συμπληρώσουν.

Η αλήθεια είναι ότι πηγαίνουμε με λίγο μεγαλύτερο πλέον…

Είναι ένα ταξίδι ανεκπλήρωτο που επιβάλλεται από τη ζωή και την ίδια τη μουσική που πηγάζει από την ίδια την ζωή και αποτελεί την ενθάδε έκφραση. Συνεχώς θέτεις νέους στόχους, χαράζεις νέες πορείες και γραμμές, επομένως, στη συνεχή μεταμόρφωση και παραμόρφωση που βιώνεις ως ον αυτοεκπληρώνονται συνεχώς νέοι στόχοι και μέσα από το τέλος τους δημιουργούνται άλλοι και ούτω καθεξής. Θα έλεγα είναι ένας λαβύρινθος ή μια σισυφική προσέγγιση του όλου πράγματος.

Δεν είμαι σε θέση να μιλάω για το παρελθόν τόσο καθαρά. Νομίζω ο ίδιος ο ακροατής μπορεί να θέσει τα δικά του όρια ή να τα σπάσει κιόλας, για να ερμηνεύσει τι μπορεί να του βγάζει μια μουσική είτε σαν ακροατής-παρατηρητής είτε σαν δημιουργός-ερμηνευτής. Επομένως, η μουσική ανήκει στον δέκτη και αυτός την βιώνει και την ερμηνεύει σύμφωνα με τα δικά του δεδομένα. Ο καθένας μας έχει ένα καλειδοσκόπιο το οποίο με τις μουσικές κι όχι μόνο διαθλάσεις παρατηρεί, νιώθει, δρα…

Δημιουργική στο πρώτο σκέλος της και αρκετά πληκτική στο δεύτερο, που ήταν και το δύσκολο κομμάτι και το πιο μακροσκελές. Δύσκολη φάση, ας μην μιλάμε άλλο για αυτό..

Πόσα stages θα έχει, διότι λογικά το line up μας θα έχει πάνω από 1000 μπάντες… Οι πρώτες που έρχονται στο μυαλό είναι: Black Sabbath, Jimi Ηendrix, Led Zeppelin, Kyuss, Nirvana, Soundgarden, Peter Green, Beatles, Monster Magnet, Motorhead, Metallica, Cream, Fugazi… and the show must goes on!

Θα επισκεφθούμε στα μέσα Φεβρουαρίου την Αυστραλία και την Νέα Ζηλανδία, έπειτα θα επιστρέψουμε και θα κάνουμε ένα μικρό διάλειμμα. Τον Απρίλιο θα συνεχίσουμε στην δυτική πλευρά της Ευρώπης, έπειτα θα κάνουμε κάποια shows σε διάφορα φεστιβάλ το καλοκαίρι και σκοπεύουμε να επισκεφθούμε ξανά την Αμερική. Ελπίζουμε να βρούμε και λίγο χρόνο να γράψουμε και τον επόμενό μας δίσκο.