Θέατρο Προσκήνιο: Ανοίγει αυλαία με Τσέχοφ και Ο’ Νηλ

Το θέατρο Προσκήνιο υπό την καλλιτεχνική διεύθυνση του Δημήτρη Καραντζά, – έναν χρόνο μετά την εναρκτήρια ριζοσπαστική «Φαίδρα» της Μαρίνας Τσβετάγιεβα – στο δεύτερο χρόνο λειτουργίας του εστιάζει στο κλασικό ρεπερτόριο και φέρνει επί σκηνής τον εμβληματικό «Θείο Βάνια» του Τσέχωφ, σε σκηνοθεσία Δημήτρη Καραντζά και το σπάνιο έργο του Ο Νηλ, «Ο Παγοπώλης έρχεται», σε σκηνοθεσία Ακύλλα Καραζήση.

Δύο παραστάσεις που εστιάζουν στην έρευνα, στην ανάδειξη της κλασικής δραματουργίας ως πεδίο πειραματισμού και ανάπτυξης νέας σκηνικής γλώσσας και ύφους.

«Ο Παγοπώλης Έρχεται»

Πρεμιέρα στις 26 Οκτωβρίου για τον «Θείο Βάνια» του Άντον Τσέχωφ σε σκηνοθεσία Δημήτρη Καραντζά. Ένα έργο στο οποίο ο εμβληματικός Ρώσος δραματουργός με οξυδέρκεια, χιούμορ και κυρίως συμπόνοια γράφει τέσσερις σκηνές/τέσσερις παρτίδες, όπου συμπυκνώνει όλη την υπαρξιακή αγωνία και το ατελές της ανθρώπινης φύσης.

Αφορμή γι’ αυτό το ανέβασμα, το οποίο και θα λάβει χώρα στο Θέατρο Προσκήνιο έως τον Ιανουάριο 2023, γίνεται ένα τραπέζι, ένας υπαρξιακός τόπος όπου τα πρόσωπα καταναγκασμένα να συνυπάρχουν ή σα ριγμένα από πάντα εκεί καλούνται να αναμετρηθούν με τη ματαίωση, τις ψευδαισθήσεις και να αποπειραθούν να συμφιλιωθούν με τη ζωή.  Το τεράστιο αυτό τραπέζι ως αίθουσα πρωινού ή ως ένα παρατηρητήριο ζωής ή ως ένας τόπος που τα πρόσωπα ανεβαίνουν για να δοκιμάσουν τη διαφυγή τους από την καθημερινότητα ενώπιον των υπολοίπων «καλεσμένων».

Τα πρόσωπα του Τσέχωφ, καθηλωμένα, καθισμένα περιμετρικά τρώνε βουλιμικά, πίνουν τσάι, παλεύουν να ξανανιώσουν και φαντασιώνονται την ομορφιά της ζωής σε μια χορογραφία των μικροπραγμάτων. Ένας ύμνος στη συμφιλίωση με το αδιέξοδο, κι ένας χορός ανθρώπων που προσπαθεί να απαλλαγεί από την επίπονη αναζήτηση της ουτοπίας.

«Ο Θείος Βάνιας»

Την παράσταση πλαισιώνει ένα δυναμικό καστ διαφορετικών γενεών. Στον ρόλο του Βάνια ο Χρήστος Λούλης, στον ρόλο της Μαρίας Βασίλιεβνα η Ξένια Καλογεροπούλου, Σερεμπριακώφ ο Μανώλης Μαυροματάκης, Έλενα Αντρέεβνα η Θεοδώρα Τζήμου, Σόνια η Ηρώ Μπέζου,  Άστρωφ ο Φιντέλ Ταλαμπούκας, Μαρίνα η Μαρία Φιλίνη και Τελιέγκιν ο Αντώνης Αντωνόπουλος.

Τα σκηνικά είναι της Μαρίας Πανουργιά, τα κουστούμια της Ιωάννας Τσάμη. Τη μουσική υπογράφει ο Δημήτρης Καμαρωτός και τη μετάφραση η Χρύσα Προκοπάκη. Στην κίνηση ο Τάσος Καραχάλιος, στους φωτισμούς ο Λευτέρης Παυλόπουλος. Βοηθός σκηνοθέτη ο Παναγιώτης Γκιζώτης.

Τον «Θείο Βάνια» διαδέχεται στις 22 Φεβρουαρίου 2023 ένα σπάνιο έργο του Ευγένιου Ο’ Νηλ, με τίτλο «Ο Παγοπώλης Έρχεται», το οποίο και θα παρουσιαστεί, στο Θέατρο Προσκήνιο, έως τον Απρίλιο του 2023, σε σκηνοθεσία- δραματουργία Ακύλλα Καραζήση.

Ο Τόπος είναι η πίσω αίθουσα και ένα μέρος του μπαρ του Harry Hope σε μια λαϊκή γειτονιά μιας αμερικανικής μεγαλούπολης. Ο Χρόνος: το καλοκαίρι του 1912. Απόμαχοι αναρχικοί, πρώην αξιωματικοί του βρετανικού πεζικού, παλιοί επαναστάτες δημοσιογράφοι, αιώνιοι φοιτητές, τζογαδόροι, ένας τσιρκουλάνος απαρτίζουν αυτό το ιδιόρρυθμο κοινόβιο του μπαρ. Στον ασάλευτο αυτό κόσμο των μεθυσμένων ονειροβατών δίνει κίνηση η αναμονή και η άφιξη του σταρ της βραδιάς. Ο Χίκυ, ένας πλανόδιος πλασιέ, που έρχεται κάθε χρόνο τέτοια μέρα και πυροδοτεί την απόλυτη κραιπάλη. Όμως αυτή τη φορά έρχεται μεταμορφωμένος. Από δω και πέρα το έργο  σαν κάθε τραγωδία που σέβεται τον εαυτό της, έχει συγκρούσεις, φόνους, έρωτες και πολλές ακόμη  πνευματικές περιπέτειες.

Κάτι τελευταίο. Ο τίτλος ανήκει στην ιδιαίτερη ομάδα των υπέροχων τίτλων: Ο παγοπώλης έρχεται. Τον διαβάζεις και φτιάχνεις με το μυαλό σου χίλια έργα. Και την ίδια στιγμή δεν φανερώνει τίποτα. Το σκέφτομαι συνέχεια: Ποιος διάολο είναι ο παγοπώλης;

Στο καστ της παράστασης συναντούμε τους Έλενα Τοπαλίδου, Ακύλλα Καραζηση, Χαρά Μάτα Γιαννάτου, Κωνσταντίνο Πλεμμένο, Ελίνα Ρίζου, Γιώργο Κατσή κ.α. Η μετάφραση είναι του Μάριου Πλωρίτη. Τα σκηνικά υπογράφει ο Κωνσταντίνος Σκουρλέτης και τα κοστούμια η Ιωάννα Τσάμη. Στους φωτισμούς η Μαριέττα Παυλάκη. Βοηθός σκηνοθέτη η Θεοδώρα Γεωργακοπούλου.

«Στο διάβολο η αλήθεια. Μόνο το ψέμα του ονείρου δίνει ζωή
στο καταραμένο μας τρελόσογο, μεθυσμένο ή ξεμέθυστο…»
Φράση ενός ήρωα του έργου