Ο σκύλος, η νύχτα και το μαχαίρι, σε σκηνοθεσία Γιώργου Κουτλή στην Πειραιώς 260
Το έργο του ανατρεπτικού δραματουργού της Σάουμπυνε, Μάριους φον Μάγενμπουργκ, με τίτλο «Ο σκύλος, η νύχτα και το μαχαίρι», παρουσιάζεται, στην Πειραιώς 360, σε σκηνοθεσία Γιώργου Κουτλή, στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου.
Ο Γιώργος Κουτλής, ο νεαρός σκηνοθέτης που συνεπήρε το αθηναϊκό κοινό με τους ξέφρενους «Παίχτες» του Γκόγκολ, παρουσιάζει, στην Πειραιώς 260, 18 έως 21 Ιουλίου, τη σκηνοθεσία ενός σύγχρονου έργου με την υπογραφή του ανατρεπτικού δραματουργού της Σάουμπυνε, Marius von Mayenburg.
Ένας εφιάλτης με σπλάτερ και κωμικά στοιχεία, μια παρανοϊκή και ωμά διασκεδαστική κούρσα, παραβολή της αδιανόητης πραγματικότητάς μας. Μια ζεστή νύχτα του Αυγούστου, ο «Μ» βρίσκεται στο αδιέξοδο ενός εγκαταλελειμμένου δρόμου. Δεν έχει ιδέα πώς βρέθηκε εκεί. Το μόνο πράγμα που θυμάται είναι ότι έφαγε μύδια. Η νύχτα πέφτει βαριά και ώσπου να ξημερώσει, ο «Μ» θα έχει μαχαιρωθεί, θα έχει μαχαιρώσει, θα έχει γνωρίσει ανθρώπους που θέλουν να τον φάνε, θα έχει δει τον χρόνο να στέκει ακίνητος, και μόνο στο τέλος, για πρώτη φορά, θα νιώσει, πως δεν φοβάται.
Λίγα λόγια από τον Γιώργο Κουτλή
«Πρόκειται για ένα δυστοπικό “love story”, μια παρανοϊκή και ωμά διασκεδαστική κούρσα, παραβολή της αδιανόητης πραγματικότητάς που ζούμε», όπως λέει ο σκηνοθέτης του σύγχρονου αυτού έργου που φέρει την υπογραφή του ανατρεπτικού δραματουργού της Σάουμπυνε, Μάριους Φον Μάγιενμπουργκ, και πλαισιώνεται από τους εξαίρετους νέους ηθοποιούς Βασίλη Μαγουλιώτη, Θάνο Λέκκα και Δήμητρα Βλαγκοπούλου.
«Ο φόβος είναι ο μηχανισμός που κινεί όλο το έργο», σημειώνει ο σκηνοθέτης και συνεχίζει: «Το κινεί μέχρι το φωτεινό φινάλε του – μέχρι να έρθει η αγάπη και να τον “εξατμίσει”. Το έργο αυτό έχει έναν παράξενο κι ασυνήθιστο τρόπο να μιλήσει για κάτι τόσο σημαντικό αλλά και τόσο χιλιοειπωμένο. Μιλάει για αγάπη σε ένα σύμπαν όπου ακόμα κι οι σκύλοι έχουν φύγει και έχουν πάει στους λύκους, που ο καλύτερος φίλος του ανθρώπου τον έχει φοβηθεί τόσο, που προτίμησε να γυρίσει πίσω από εκεί που ήρθε. Μιλάει για το πώς η αγάπη θα μας κάνει να αντέξουμε τη βαρβαρότητα που λέγεται ζωή».
