Η γυναίκα που έφυγε

Όταν ο σύζυγός της φεύγει για δουλειές, η Γκαμχί αποφασίζει να ξανασυναντήσει τρεις παλιές φίλες της που ζουν στα προάστια της Σεούλ.

Λιτό, αφτιασίδωτο, ανθρώπινο. Στο τελευταίο έργο του 60χρονου νοτιοκορεάτη Χονγκ Σανγκ-σου, η συνέπεια και η σταθερότητα με την οποία έχει κατασκευάσει τις προηγούμενες δημιουργίες του, επιτέλους επιβραβεύονται στο φεστιβάλ Βερολίνου. Η χαμηλότονη αφήγηση μιας ιστορίας που κρύβει καλά τα μυστικά της πίσω από φαινομενικά συνηθισμένους διαλόγους, εγείρει τα καίρια ερωτήματα: τι αποζητά η ηρωίδα και ποια ήταν η σχέση της με αυτές τις γυναίκες; Ποια ανάγκη της καλύπτει το συγκεκριμένο ταξίδι; Πως σχετίζονται όλα αυτά τα πρόσωπα με τη δική της διαδρομή; O  Χονγκ Σανγκ-σου θεωρείται ο ασιάτης επίγονος της Νουβέλ Βαγκ. Στις απέριττες σκηνές του εντοπίζεται ένας αταξινόμητος ρομαντισμός που εδώ ενισχύεται σημαντικά από μια αδιόρατη απειλή. Για πρώτη φορά ίσως στο μεστό και ευαίσθητο σύμπαν του ο μινιμαλισμός δεν αρκείται στην περιγραφή κάποιων ανάλαφρων επεισοδίων. Η σιωπή και τα κρυφά νοήματα μας μεταφέρουν σε μια άλλη, απροσδιόριστη διάσταση όπου το καθημερινό και το απρόοπτο αλληλοσυμπληρώνονται υποδειγματικά.  Η «Γυναίκα που έφυγε» είναι μια απλή και γοητευτική ταινία για τις κρίσιμες αποφάσεις στη ζωή, για τις σχέσεις αντρών- γυναικών (εξαιρετικό το παράδειγμα με τον κακό κόκορα), για το νόημα της φιλίας.