MENU
Κερδίστε Προσκλήσεις
ΣΑΒΒΑΤΟ
24
ΙΟΥΛΙΟΥ
  • ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΙ
    ΤΑΞΙΔΙ

    8 μέρη από διάσημους πίνακες που μπορείτε να επισκεφθείτε

    Από ένα μικρό καφέ στη νότια Γαλλία έως ένα εξοχικό σπίτι στο Οχάιο, σας παρουσιάζουμε μέρη που μπορείτε να επισκεφθείτε ανά τον κόσμο, εάν θέλετε να δείτε διάσημα έργα τέχνης να παίζουν μπροστά στα μάτια σας.

    author-image Νίκη Αλεξοπούλου

    Έχετε σκεφτεί ποτέ πως θα ήταν να περπατήσετε μέσα σε ένα έργο τέχνης; Από ένα μικρό καφέ στη νότια Γαλλία έως ένα εξοχικό σπίτι στο Οχάιο, πολλά είναι τα μέρη στον κόσμο που έχουν εμπνεύσει μερικούς από τους πιο εμβληματικούς καλλιτέχνες.

    Συγκεντρώσαμε, λοιπόν, και σας παρουσιάζουμε 8 πραγματικές τοποθεσίες που ενέπνευσαν διάσημα έργα τέχνης.

    #1 Εξώστης καφενείου τη Νύχτα, Βίνσεντ βαν Γκογκ – Το Καφέ La Nuit
    Vincent Van Gogh, “Café Terrace at Night” (1888) / Φωτογραφία: Wikimedia Commons Public Domain

    Vincent Van Gogh, “Café Terrace at Night” (1888) / Φωτογραφία: Wikimedia Commons Public Domain

    Το 1888, ο μετα-ιμπρεσιονιστής ζωγράφος Βίνσεντ βαν Γκογκ επισκέφθηκε την Αρλ, μια πολύχρωμη πόλη στα νότια της Γαλλίας. Εκεί, ανέπτυξε το διακριτικό του στυλ και ολοκλήρωσε μερικούς από τους πιο γνωστούς πίνακες ζωγραφικής του, όπως το Εξώστης Καφενείου τη Νύχτα.

    Σε ένα λαμπερό καφέ κάτω από τον έναστρο ουρανό του καλλιτέχνη, ο πίνακας απεικονίζει ένα βράδυ του Σεπτεμβρίου στο Place du Forum, μια πλατεία στο κέντρο της πόλης. Γράφοντας μια επιστολή προς την αδερφή του, ο Βαν Γκογκ είπε χαρακτηριστικά: «Στην ταράτσα υπάρχουν λίγες μορφές ανθρώπων που πίνουν. Ένα τεράστιο κίτρινο φανάρι φωτίζει τη βεράντα, την πρόσοψη, το πεζοδρόμιο, ακόμη και τα λιθόστρωτα του δρόμου, που παίρνουν μια βιολετί-ροζ απόχρωση.»

    Σήμερα, μπορείτε να σταθείτε στο ίδιο σημείο που έστησε το καβαλέτο του, ακριβώς δίπλα από τη γνωστή κίτρινη τέντα του μετονομασμένου Le Café La Nuit.

    © Kelly Richman-Abdou / My Modern Met

    © Kelly Richman-Abdou / My Modern Met

    #2 Αμερικανικό Γκόθικ, Γκράντ Γούντ – Οικεία Dibble
    Grant Wood, “American Gothic” (1930) / Φωτογραφία: Google Arts & Culture via Wikimedia Commons Public Domain

    Grant Wood, “American Gothic” (1930) / Φωτογραφία: Google Arts & Culture via Wikimedia Commons Public Domain

    Το 1930, ο καλλιτέχνης Γκράντ Γούντ ζωγράφισε το Αμερικανικό Γκόθικ, ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα νεωτερικά έργα. Ο πίνακας απεικονίζει έναν άντρα και γυναίκα να στέκονται μπροστά από ένα μικρό, λευκό σπίτι με ένα εντυπωσιακό νεο-γοτθικό παράθυρο.

    Παρόλο που εύκολα κανείς μπορεί να υποθέσει πως πρόκειται για ένα ζευγάρι (δηλαδή, ένας αγρότης και η σύζυγός του), στην πραγματικότητα οι φιγούρες είναι εμπνευσμένες από την νεότερη αδελφή του Γούντ και τον οδοντίατρο της οικογένειας . 

    Σήμερα, οι φαν της ζωγραφικής μπορούν να επισκεφθούν το Οικεία Dibble, ένα όνομα εμπνευσμένο από τον πρώτο ιδιοκτήτη του γραφικού εξοχικού σπιτιού, Τσάρλς Ντίμπλ. Το σπίτι βρίσκεται στο Έλντον της Αϊόβα και διαθέτει ένα μουσείο και κέντρο επισκεπτών, το οποίο παρέχει μέχρι και στηρίγματα για αμερικανικές γοτθικές φωτογραφίες.

    American Gothic house in Eldon, Iowa / © Scott Cornell

    American Gothic house in Eldon, Iowa / © Scott Cornell

    #3 Ιαπωνική γέφυρα πάνω από λίμνη με νούφαρα, Κλώντ Μονέ – Ο Κήπος του Μονέ στο Ζιβερνί
    Claude Monet, “Water Lilies and Japanese Bridge” (1897-1899) / Φωτογραφία: The Athenaeum via Wikimedia Commons Public Domain

    Claude Monet, “Water Lilies and Japanese Bridge” (1897-1899) / Φωτογραφία: The Athenaeum via Wikimedia Commons Public Domain

    Το 1883, ο ιμπρεσιονιστής Κλώντ Μονέ μετακόμισε στο Ζιβερνί, μια κοινότητα στη βόρεια Γαλλία. Εκεί, ο καλλιτέχνης δημιούργησε και καλλιέργησε το πιο όμορφο αριστούργημά του- έναν κήπο εμπνευσμένο από την Ιαπωνία.

    Έχοντας ως κεντρικό θέμα κλαδιά ιτιάς, βλάστηση που ανθίζει όλο το χρόνο και μια λίμνη με υδρόβια λουλούδια , ο Μονέ φιλοτέχνησε μερικές από τις διασημότερες σειρές ζωγραφικής του, τα Νούφαρα και 12 πίνακες της πράσινης ιαπωνικής πεζογέφυρας. «Δουλεύω στον κήπο μου όλη την ώρα και με αγάπη», είπε ο Μονέ. «Αυτό που χρειάζομαι περισσότερο είναι τα λουλούδια. Η καρδιά μου είναι για πάντα στο Ζιβερνί.»

    Σήμερα, ο αγαπημένος κήπος του καλλιτέχνη – καθώς και το σπίτι του- είναι ένας δημοφιλής τουριστικός προορισμός, με περισσότερους από 500.000 επισκέπτες κάθε χρόνο.

    Monet's garden in Giverny, France / © Boon Hong Seto

    Monet’s garden in Giverny, France / © Boon Hong Seto

    #4 Νεκρή Φύση, Πολ Σεζάν – Το ατελιέ του Σεζάν
    Paul Cézanne, “Still Life with Plaster Cupid” (ca. 1890s) / Φωτογραφία: Nationalmuseum via Wikimedia Commons Public Domain)

    Paul Cézanne, “Still Life with Plaster Cupid” (ca. 1890s) / Φωτογραφία: Nationalmuseum via Wikimedia Commons Public Domain)

    Όπως και ο Βαν Γκογκ, ο ζωγράφος Πoλ Σεζάν βρήκε άφθονη έμπνευση στον ειδυλλιακό νότο της Γαλλίας. Σε αντίθεση με τον Ολλανδό καλλιτέχνη, ωστόσο, ο Σεζάν γεννήθηκε και μεγάλωσε στην περιοχή, με την Αιξ-Αν–Προβάνς να αποτελεί σπίτι του για το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του.

    Εκεί, ο Σεζάν μετέτρεψε μια παλιά αγροικία σε ένα ηλιόλουστο στούντιο. Σε αυτό το ατελιέ, ολοκλήρωσε αρκετούς διάσημους πίνακες, συμπεριλαμβανομένου του γοητευτικού πίνακα «Νεκρή Φύση με Γύψο». Σήμερα, οι επισκέπτες μπορούν να δουν από κοντά το στούντιο του καλλιτέχνη, το οποίο στεγάζει ακόμα τα αυθεντικά του έπιπλα, τον εξοπλισμό της ζωγραφικής του και τα αντικείμενα που αποτέλεσαν έμπνευση για τον Σεζάν. Ανάμεσα σε λόφους, η τοποθεσία απευθύνθηκε στην ψυχή του καλλιτέχνη, με τον ίδιο να δηλώνει ότι «μπορεί να δουλέψει καλύτερα εκεί παρά στην πόλη».

    © Kelly Richman-Abdou / My Modern Met

    © Kelly Richman-Abdou / My Modern Met

    #5 Η θέα από το Πάρκο των Ζωγράφων στην Αιξ-Αν-Προβάνς, Πολ Σεζάν Βουνό Σαιντ-Βικτουάρ
    Paul Cézanne, “Mount Saint Victoire” (ca. 1890) / Φωτογραφία: Google Arts & Culture via Wikimedia Commons Public Domain

    Paul Cézanne, “Mount Saint Victoire” (ca. 1890) / Φωτογραφία: Google Arts & Culture via Wikimedia Commons Public Domain

    Μεταξύ 1882 και 1906, o Σεζάν ολοκλήρωσε τουλάχιστον 30 πίνακες ζωγραφικής του Βουνού Σαιντ-Βικτουάρ, μιας οροσειράς στην Προβηγκία. Αυτό που αγαπούσε ο Σεζάν ήταν ο τρόπος με τον οποίο το βουνό άλλαζε μορφή κατά τη διάρκεια της ημέρας, ανάλογα με τον τρόπο με τον οποίο το χτυπούσε το φως του ήλιου. Σε αυτήν τη σειρά από πίνακες, ο καλλιτέχνης πειραματίστηκε με το χρώμα, τη σύνθεση και τις πινελιές, καθιστώντας το ένα από τα πιο σημαντικά έργα της καριέρας του.

    Τα περισσότερα από αυτά τα κομμάτια ήταν ζωγραφισμένα από ένα σημείο που βρίσκεται σε μικρή απόσταση από το στούντιο του. Γνωστό σήμερα ως το Πάρκο των Ζωγράφων, αυτό το σημείο είναι προσβάσιμο μέσα από ένα ειδικό μονοπάτι, το «Μονοπάτι του Σεζάν». Έτσι, οι επισκέπτες μπορούν να ακολουθήσουν κυριολεκτικά τα βήματα του εμβληματικού καλλιτέχνη.

    Sainte-Victoire © Outside Suburbia

    Sainte-Victoire © Outside Suburbia

    #6 Ο Κόσμος της Χριστίνας, Άντριου Γουάιεθ – Οικία Όλσον
    Andrew Wyeth, "Christina's World" (1948) / © The Museum of Modern Art (MoMA)

    Andrew Wyeth, «Christina’s World» (1948) / © The Museum of Modern Art (MoMA)

    Το εμβληματικό έργο με τίτλο, ο Κόσμος της Χριστίνας, ολοκληρώθηκε στα 1948 από τον Αμερικανό καλλιτέχνη Άντριου Γουάιεθ, και έχει γίνει ένας από τους πιο αναγνωρίσιμους πίνακες του 20ού αιώνα. Ο πίνακας απεικονίζει ένα πραγματικό πρόσωπο, την Άννα Χριστίνα Όλσον έξω από το σπίτι της στην πόλη Μέιν του Cushing. Λέγεται ότι η Χριστίνα υπέφερε από τη εκφυλιστική νόσο Charcot-Marie-Tooth (CMT), προκαλώντας της σοβαρά κινητικά προβλήματα.

    Σήμερα, η οικία Όλσον είναι ανοιχτή για το κοινό και, μάλιστα, ανακαινίστηκε για να ταιριάζει με τα χρώματα του πίνακα, αφού καταχωρήθηκε ως Εθνικό Ιστορικό Ορόσημο.

    Olson House, Main © Maine Home+Design

    Olson House, Main © Maine Home+Design

    #7 Δρόμος Valhallvegen, Έντβαρτ Μούνκ – Η Κραυγή
    Edvard Munch, “The Scream” (1893) / Φωτογραφία: National Gallery of Norway via Wikimedia Commons Public Domain

    Edvard Munch, “The Scream” (1893) / Φωτογραφία: National Gallery of Norway via Wikimedia Commons Public Domain

    Από το 1893 έως το 1910, ο Νορβηγός ζωγράφος Έντβαρτ Μουνκ δημιούργησε τη γνωστή σειρά έργων του, με τίτλο Η Κραυγή. Αποτελούμενη από τέσσερα έργα σε χαρτόνι και σανίδα, αυτή η συλλογή απεικονίζει μια φρικιαστική φιγούρα. Ενώ το μέσο, η παλέτα χρωμάτων και η προσοχή στη λεπτομέρεια διαφέρουν από κομμάτι σε κομμάτι, όλα τους διαθέτουν το ίδιο φόντο: μια γέφυρα με θέα ένα μπλε σώμα νερού, κάτω από έναν πορτοκάλι ουρανό.

    Έμπνευση για τον καλλιτέχνη αποτέλεσαν οι βόλτες στο ηλιοβασίλεμα, γράφοντας μάλιστα στο ημερολόγιό του: «Ένα βράδυ περπατούσα σε ένα μονοπάτι, η πόλη ήταν από τη μία πλευρά και τα φιόρδ κάτω. Ένιωσα κουρασμένος και άρρωστος. Σταμάτησα και κοίταξα πάνω από τα φιόρδ – ο ήλιος έδυε, και τα σύννεφα γίνονταν κόκκινα σαν αίματα. Ένιωσα μια κραυγή να διαπερνά τη φύση μου. Μου φάνηκε ότι άκουσα την κραυγή. Ζωγράφισα αυτήν την εικόνα, ζωγράφισα τα σύννεφα ως πραγματικό αίμα. Το χρώμα τσακίστηκε. Έτσι δημιουργήθηκε Η Κραυγή».

    Λέγεται ότι το μονοπάτι που περιγράφει ο Μούνκ είναι ο δρόμος Valhallvegen, ο οποίος βρίσκεται στον λόφο Εκεμπεργκ του Όσλο.

    Ekeberg Hill, Vallhallveien, Norway © PopSpots

    Ekeberg Hill, Vallhallveien, Norway © PopSpots

    #8 Το Πρόγευμα των βαρκάρηδων του Πιερ, Ωγκύστ Ρενουάρ – Το Σπίτι του Φουρναίζ
    Pierre-Auguste Renoir “Luncheon of the Boating Party” (1880-1881) / Φωτογραφία: The Phillips Collection via Google Arts & Culture Public Domain

    Pierre-Auguste Renoir “Luncheon of the Boating Party” (1880-1881) / Φωτογραφία: The Phillips Collection via Google Arts & Culture Public Domain

    Πρόκειται για ένα από τα διασημότερα έργα του Πιερ- Ωγκύστ Ρενουάρ. Ο μεγάλης κλίμακας πίνακας εκτέθηκε το 1882, στην 7η Ιμπρεσιονιστική Έκθεση, καθιστώντας το Maison Fournaise – ένα εστιατόριο στο νησί Chatou – δημοφιλή προορισμό για τους αφοσιωμένους οπαδούς του ιμπρεσιονισμού.

    Ακριβώς έξω από το Παρίσι, το Maison Fournaise λειτουργούσε στα τέλη του 19ου αιώνα, προσφέροντας γεύματα και ενοικιάσεις σκαφών. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, ο Ρενουάρ και άλλοι Γάλλοι ζωγράφοι επισκέπτονταν τακτικά το μέρος.

    Ενώ το εστιατόριο έκλεισε τις πόρτες του το 1906, άνοιξε ξανά το 1990, και σήμερα παραμένει σε λειτουργία, προσκαλώντας τους επισκέπτες να «ξαναζήσουν τις ιμπρεσιονιστικές χαρές» ενώ γευματίζουν στο διάσημο μπαλκόνι του δίπλα στο ποτάμι.

    Maison Fournaise, Chatou © Musée Fournaise

    Maison Fournaise, Chatou © Musée Fournaise

    Με πληροφορίες από mymodernmet.com

    Περισσότερα από Art & Culture
    Για να λαμβάνετε κάθε εβδομάδα στο email σας
    προτάσεις και προσκλήσεις από το Monopoli.gr
    ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΑΠΟΡΡΗΤΟΥ