Πρεμιέρες: 1917 – Η ώρα του πολέμου και του Σαμ Μέντες

Όλα τα βλέμματα είναι στραμμένα στο φιλμ που ακούγεται – μετά κι από τον θρίαμβο του στις Χρυσές Σφαίρες όπου κέρδισε το διπλό έπαινο για την καλύτερη ταινία και σκηνοθεσία της χρονιάς- πιο πολύ από κάθε άλλο σήμερα ότι μπορεί να σαρώσει τα Όσκαρ. Το «1917» του Σαμ Μέντες είναι όντως μια εντυπωσιακή αντιπολεμική δημιουργία που μας ταξιδεύει στην φρίκη του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου για να μας αφηγηθεί ένα «αυθεντικό» περιστατικό που κληρονόμησε ο σκηνοθέτης από τον βετεράνο παππού του και αποφάσισε ότι έφτασε η ώρα για να το μοιραστεί μαζί μας. Επικό θέαμα, συναρπαστική αφήγηση, χαρισματικοί πρωταγωνιστές κι ένα τεχνικό επίτευγμα από τον διευθυντή φωτογραφίας Ρότζερ Ντίκινς που έχει πάρει από τώρα το όσκαρ στο σπίτι του.
Διαβάστε την κριτική

Μένουμε στο πολεμικό κλίμα του 20^ου αιώνα και ταξιδεύουμε 3 δεκαετίες μετά. Το 1945 στο κατεστραμμένο Λένινγκραντ δύο γυναίκες που είχαν πάρει μέρος στον πόλεμο καλούνται να ξεπεράσουν το μεταπολεμικό τραύμα και να «ξαναγεννηθούν». Το «Ψηλό κορίτσι» του ικανότατου ρώσου Κάντεμιρ Μπαλάκοφ αντλεί το αρχικό του ερέθισμα από την περίφημη συγγραφέα Σβρτλάνα Αλεξίεβιτς και το έργο της «Ο πόλεμος δεν έχει πρόσωπο γυναίκας».
Διαβάστε την κριτική

Η ένταση κι ο δυναμισμός ενός χαρισματικού πρωταγωνιστή είναι το κύριο στοιχείο του πολωνικού «Corpus Christi», ενώ σε τελείως αντίθετη κλίμακα κινείται η σαγηνευτική «Ομορφιά της ύπαρξης». Με το γνωστό μινιμαλιστικό, σουρεαλιστικό και γλυκόπικρο ύφος τους, ο υπαρξιστής Ρόι Άντερσον χαρίζει άλλο ένα έργο- δώρο ζωής στους φανατικούς οπαδούς του. Τυχεροί όσοι κινηματογραφόφιλοι τον ανακαλύψουν  έστω και καθυστερημένα.
Διαβάστε την κριτική

Η «Κατάρα» ποντάρει στο μύθο της ομώνυμης – κλασική πλέον μετά από 20 χρόνια-  ιαπωνικής ταινία τρόμου για να μας τρομάξει. Έχει κάποιες δυνατές σπλάτερ εικόνες αλλά η ανερμάτιστη επανάληψη αυτών κάποια στιγμή κουράζει.
Διαβάστε την κριτική

Τέλος, στα παιδικά φιλμ των ημερών έρχονται να προστεθούν και κάποια ζωάκια που δεν βρήκαν καταφύγιο στην κιβωτό του Νώε. Στο animation «Ουπς, ο Νώε έφυγε…» όλες οι λεπτομέρειες.
Διαβάστε την κριτική