O τενόρος Jose Cura στο Christmas Theater

Μαζί με τον Jose Cura συμπράττει η Συμφωνική ορχήστρα Τσαϊκόφσκι υπό την διεύθυνση του Δαυίδ Ντελισάντι.

Το 2002 στο Ηρώδειο έδωσε ένα ρεσιτάλ ερμηνείας που όσοι το παρακολούθησαν το θυμούνται για πάντα. Ο Πλάθιντο Ντομίνκο τον έχρισε διάδοχό του όταν το 1997 διηύθυνε την ορχήστρα ώστε ο νεαρός τότε τενόρος να ερμηνεύσει μοναδικά άριες του Πουτσίνι, αναμεσά τους και την υπέροχη “Nessun Dorma”. Οι Times του Λονδίνου τον ονόμασαν «Ο τέταρτος τενόρος» μετά από τους τρεις διάσημους τενόρους του 20^ου αιώνα: Πλάθιντο Ντομίνγκο, Λουτσιάνο Παβαρότι και Χοσέ Καρέρας. Κοινό και κριτικοί εδώ και χρόνια τον χαρακτηρίζουν ως τον καλύτερο τενόρο του 21^ου αιώνα.

Ο Jose Cura έρχεται και πάλι στην Αθήνα για να παρουσιάσει ένα χριστουγεννιάτικο gala γεμάτο αγαπημένες άριες από διάσημες όπερες αλλά και κλασικά τραγούδια που έχουμε αγαπήσει. Άλλωστε θεωρεί πως η καλή μουσική υπάρχει σε όλα τα είδη.

Όπως αναφέρει: «Για παράδειγμα το “Yesterday” των Μπιτλς είναι ένα πολύ καλό κλασικό τραγούδι. Προέρχομαι από μια σοφή οικογένεια που   άκουγε με την ίδια αγάπη Μπιτλς, Λιστ, Μπετόβεν και Έλα Φιτζέραλντ ή Σινάτρα. Ο γιος μου παίζει ηλεκτρική κιθάρα και τραγουδάμε μαζί ραπ, αλλά αναγνωρίζει την 3η Συμφωνία του Ραχμάνινοφ και αγαπάει τον Σούμπερτ.

Τη στιγμή που επιλέγει κάποιος να γίνει μουσικός θα πρέπει να είναι ανοιχτός να παίξει από Μπετόβεν ως ροκ-εν-ρολ. Οφείλω βέβαια να σας πω ότι αυτόν τον διαχωρισμό μεταξύ ποπ και κλασικής μουσικής τον μισώ, τον θεωρώ πολύ σνομπ. Η μουσική είναι μία. Πιστεύω ότι από τη στιγμή που θα καλλιεργήσεις τη φωνή σου, από τη στιγμή που θα μάθεις να την ελέγχεις, ερμηνεύεις εξίσου καλά από κλασικό τραγούδι ως ποπ..

Άλλωστε οι περισσότεροι κλασικοί συνθέτες, και μουσικοί, για την εποχή τους ήταν ό,τι πιο ποπ υπήρχε. Ο Σούμπερτ συνήθιζε να γράφει τα τραγούδια του το βράδυ σε πάρτι όπου τον καλούσαν, κρατώντας στο ένα χέρι την μπίρα και παίζοντας πιάνο με το άλλο. Κρατούσε τις σημειώσεις του σε πρόχειρα χαρτιά. Ο Μότσαρτ ήταν ο πρώτος στην ιστορία της ανθρωπότητας που έπαιξε μουσική σε πιάνο-μπαρ της εποχής του. Οση ώρα ο βασιλιάς απολάμβανε το φαγητό του εκείνος έπαιζε πιάνο. Για μένα ο Μπετόβεν ήταν ο Λένον της εποχής του. Πιστεύω ότι κανένας σήμερα δεν θα ήταν ειλικρινής αν έλεγε ότι τραγούδια όπως το «Yesterday» ή το «Michel» δεν είναι εξίσου καλά όπως τα τραγούδια του Σούμπερτ».»

Τον ενδιαφέρει επίσης η interactive συμπεριφορά στη σκηνή. «Ο καλλιτέχνης χρειάζεται τη σπίθα του κοινού κι εγώ προσωπικά έχω ανάγκη την επικοινωνία μαζί του. Διαφορετικά, είναι σαν να πηγαίνεις από υποχρέωση σ’ ένα ωραίο πάρτι, όλοι να σε προσέχουν, αλλά εσύ να πλήττεις».

Πιστεύει στην συμμετοχή του κοινού. Όπως αναφέρει: «Το κοινό δεν θα σου περάσει ποτέ μια αίσθηση την οποία δεν αποπνέεις πρώτος εσύ. Η αληθινή αγάπη θέλει δύο. Διαφορετικά μπορεί να έχει πλάκα, αλλά σίγουρα δεν είναι αγάπη. Η αγάπη είναι έτσι φτιαγμένη, που ακόμη και επάνω στη σκηνή θέλει δύο: από τη μια τον καλλιτέχνη και από την άλλη το κοινό. Αν δεν υπάρχει επικοινωνία, δεν υπάρχει και μαγεία…»

Ο Jose Cura έχει εμφανισθεί σε πολυάριθμες τηλεοπτικές παραγωγές όπερας καθώς και σε συναυλιακές παραγωγές σε ολόκληρο τον κόσμο ανάμεσα τους και ένα διάσημο ντοκιμαντέρ του BBC. Έχει τραγουδήσει σε φημισμένα θέατρα του κόσμου, στα οποία περιλαμβάνονται η Μετροπόλιταν Όπερα της Νέας Υόρκης, η Βασιλική Όπερα του Λονδίνου, η Κρατική όπερα της Βιέννης, το Θέατρο Liceu της Βαρκελώνης, η Όπερα της Ζυρίχης και η Σκάλα του Μιλάνου.

Το 2001 ερμήνευσε το ρόλο του Οθέλλου στην κρατική όπερα της Βιέννης και στην όπερα του Κόβεντ Γκάρντεν και γνώρισε την αποθέωση. Είναι παράλληλα συνθέτης, διευθυντής ορχήστρας και κιθαριστής, ενώ έχει ασχοληθεί επίσης με τη σκηνογραφία  και τη σκηνοθεσία. Είναι όμως και υπέροχος φωτογράφος , ζωγράφος αλλά και συγγραφέας.

Εκτός της πλούσιας δισκογραφίας του με κλασική μουσική, ιδιαίτερη επιτυχία έχουν και οι δισκογραφικές συνεργασίες του – σε τραγουδιστικά ντουέτα σύγχρονης μουσικής – με κορυφαίες σοπράνο της εποχής μας, όπως η Βρετανίδα Σάρα Μπράιτμαν (π.χ. Just show me how to love you, Τhere for me) και η Πολωνή Εύα Μαλάς-Γκοντλέβσκα (π,χ, Song of love, EmOcean κά.). Έχει τιμηθεί με σειρά διακρίσεων και βραβείων σε όλο τον κόσμο. Μεταξύ αυτών και με το 1ο βραβείο Operalia του Διεθνούς Διαγωνισμού Τραγουδιστών Όπερας “Πλάθιδο Ντομίγκο” το 1994. Το 2007 ο Χοσέ Κούρα διορίστηκε επισκέπτης καθηγητής της Βασιλικής Μουσικής Ακαδημίας του Λονδίνου.

Πιστεύει πως: «Ο καλλιτέχνης γεννιέται… Από εκεί και πέρα το μόνο που του μένει να κάνει είναι να ανακαλύψει αυτό που φέρει ερχόμενος στη ζωή. Μπορεί ο οποιοσδήποτε να φθάσει στο σημείο να δημιουργήσει τεχνητά διαμάντια, αυτό όμως δεν σημαίνει ότι μπορεί να δημιουργήσει και αληθινά. Το αληθινό διαμάντι το δημιουργεί μόνο η φύση…»

Ο Jose Cura επιστρέφει στην Αθήνα για μια Χριστουγεννιάτικη συναυλία στο Christmas Theater την Παρασκευή 22 Νοεμβρίου στις 20.30. Το πρόγραμμα περιλαμβάνει έργα των Μότσαρτ, Βέρντι, Μπιζέ, Πουτσίνι κ.α. Μαζί του συμπράττει η Συμφωνική ορχήστρα Τσαϊκόφσκι υπό την διεύθυνση του Δαυίδ Ντελισάντι.