Αν η Οδός Μπιλ Μπορούσε να Μιλήσει
Ο σκηνοθέτης του «Moonlight» Μπάρι Τζένκινς υπογράφει ακόμη ένα σπάνιο κινηματογραφικό δώρο με όχημα το ομότιτλο μυθιστόρημα του Τζέιμς Μπάλντουιν
Υπόθεση:
Στο Χάρλεμ των αρχών της δεκαετίας του 70, η 19χρονη Τις και ο Φόνι, που έχουν μεγαλώσει μαζί στην ίδια γειτονιά, ερωτεύονται παράφορα. Όμως η ευτυχία τους δεν κρατά πολύ καθώς ο Φόνι κατηγορείται άδικα για ένα βιασμό που δεν έκανε.
Στην τρίτη του μόλις ταινία ο Μπάρι Τζένκινς καθιερώνεται οριστικά ως ένας δεξιοτέχνης της κοινωνικής ψυχολογίας και των περίπλοκων ανθρώπινων σχέσεων. Στο ερασιτεχνικό και χειροποίητο «Παυσίλυπον», την πρώτη ταινία του από το 2008, έδωσε για πρώτη φορά το σημάδι του καλλιτεχνικού προσανατολισμού του βάζοντας μια νεαρή γυναίκα κι έναν άντρα να μιλούν επί παντός επιστητού για ένα 24ωρο με επίκεντρο τη φυλετική ταυτότητα.
Στο «Moonlight» η συγκινητική διαδρομή προς την ενηλικίωση ενός αφροαμερικανού επιβραβεύτηκε με αρκετά Όσκαρ, ανάμεσα στα οποία ξεχωρίζει εκείνο της κορυφαίας ταινίας. Το νέο του φιλμ είναι ακόμη πιο ώριμο και ουσιώδες. Ανώτερο ίσως κι από το «Moonlight», όπου ο άπειρος ακόμη κινηματογραφιστής ανακάλυπτε τα μυστικά της φόρμας κι υπήρχαν σκηνές που η εικόνα επικρατούσε της ουσίας. Εδώ το σχήμα αυτό αντιστρέφεται. Έχοντας βρει τα κλειδιά της απαράμιλλης αφήγησης και με πρωτογενές υλικό το αξεπέραστο μυθιστόρημα του στοχαστή Μπάλντουιν, ο Τζένκινς κυριολεκτικά μεγαλουργεί.
Με απόλυτα λιτό μα και ποιητικό τρόπο, διεισδύει στις ζωές των ηρώων του, αφουγκράζεται το ερωτικό πάθος αλλά και τις αγωνίες τους, ζωντανεύει συγκλονιστικά την τραγική μοίρα τους. Όμως παραμένει μέχρι τέλους προσηλωμένος στον ιερό σκοπό του που δεν είναι να συγκινήσει απλώς το θεατή αλλά να τον φέρει πρόσωπο με πρόσωπο με τα πραγματικά ζητήματα της ταινίας. Πίσω από την ομορφιά της ερωτικής ιστορίας υπάρχει το σκοτάδι του ρατσισμού, των φυλετικών διακρίσεων, της αστυνομικής βίας, της τυφλής θρησκευτικής πίστης, της αδικίας.
Ο Τζένκινς δεν ηθικολογεί, δεν κάνει κήρυγμα. Παρουσιάζει μια κοινωνικοπολιτική πραγματικότητα που ανήκει στο κοντινό παρελθόν και ίσως για κάποιους να είναι ξεπερασμένη. Όμως αυτός ο κόσμος δεν έχει φύγει ανεπιστρεπτί. Όσο το αγωνιώδες μπιτ των ντραμς της Bealestreet συνεχίζει να «σχολιάζει» την ιστορία των Φόνι και Τις, αυτό σημαίνει ότι η ανθρωπότητα ακόμη δεν έχει πάρει το μάθημα της. Ένα γενναίο, ποιητικό ανθρώπινο φιλμ που προτάθηκε για τρία βραβεία όσκαρ.
