Οι άνθρωποι στα δέντρα της Hanya Yanagihara (Μεταίχμιο)

Εμπνευσμένο από την πραγματική ιστορία του Daniel Carleton Gajdusek, ο οποίος βραβεύτηκε με Νόμπελ Ιατρικής το 1976, αλλά 20 χρόνια αργότερα η φήμη του αμαυρώθηκε από κατηγορίες για παιδοφιλία, εξαιτίας των οποίων βρέθηκε και στη φυλακή για 12 μήνες, το νέο enfant terrible της αμερικανικής λογοτεχνικής σκηνής, Hanya Yanagihara, πλέκει ένα μοναδικό πορτρέτο ανθρώπινης ματαιοδοξίας, έπαρσης αλλά και αναμφίβολης ευφυΐας.

Ο ήρωας του μυθιστορήματος και alter-ego του Gajdusek, λέγεται Norton Perina και είναι ένα ιδιόμορφο τέκνο της αμερικανικής  επαρχίας του πρώτου μισού του 20ού αιώνα. Μολονότι μεγαλώνει στη μέση της μεγάλης ύφεσης της δεκαετίας του ’30, ο Perina, αντιλαμβανόμενος θαρρείς από νωρίς τις δυνατότητές του, αντιμετωπίζει τον κόσμο με κυνισμό και υπεροψία. Λειτουργώντας διαδραστικά με τον δίδυμο αδερφό του, ο οποίος παρεμπιπτόντως έχει μικρό, αλλά καίριο ρόλο στην ιστορία, βρίσκει τους πρώτους αποδέκτες αυτής της ιδιάζουσας συμπεριφοράς του στους γονείς και ιδίως στη μητέρα του, φανερώνοντας ένα οιδιπόδειο από την ανάποδη. Κάτι που εντέλει προοικονομεί την παραβατική διαγωγή που θα αναπτύξει ως ενήλικας.

Το δαντελωτό ψυχογράφημα που επιφυλάσσει η συγγραφέας στον ήρωά της εξυφαίνεται όμως ακόμα πιο διεξοδικά όταν εκείνος ανακαλύπτει το νόημα τόσο της καριέρας όσο και της ίδιας της ζωής του στα δάση του νησιωτικού συμπλέγματος των Ου’ίβου, που βρίσκεται χαμένο κάπου στην απεραντοσύνη του Ειρηνικού. Εκεί ο Perina  θα αποδυθεί τη «θεϊκή» υπόσταση που νομίζει ότι διαθέτει και θα κατακλυστεί από συνηθισμένες ανθρώπινες αδυναμίες σαν την απληστία και τη ματαιοδοξία.

Η ύβρη που θα διαπράξει θα μείνει ατιμώρητη για πολλά χρόνια, αλλά τελικά, λες και πρόκειται για αρχαιοελληνική τραγωδία, η στιγμή της αποκαθήλωσης θα φτάσει για να αποκαταστήσει την τάξη.

Η συγγραφέας βάζει σαφώς στην εξίσωση το ζήτημα της υστεροφημίας και σε τι βαθμό αυτή θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη, ενώ δεν παραλείπει να κάνει κι ένα ξεκάθαρο σχόλιο πάνω στον αδηφάγο χαρακτήρα των media που φτύνουν εκεί που μέχρι  πρότινος έγλειφαν. Ίσως τελικά αυτό να είναι και το θέμα που μας εμπλέκει όλους στην ιστορία…