Το Φως που Χάνεται, του Stuart MacBride (Ελληνικά Γράμματα)

Είναι δεδομένο ότι ο Μακ Μπράιντ αγαπάει το Αμπερντίν. Δεν μπορούμε να καταλάβουμε γιατί. Δεν έχει κάποιο ιδιαίτερο αξιοθέατο, δεν σέρνει καμία βαριά ιστορία πίσω του, δεν έχει καν μια αξιόλογη ομάδα ποδοσφαίρου. Και φυσικά δεν είναι ούτε κατά διάνοια κοντά στην γενέτειρα του. Για τον εν λόγω συγγραφέα όμως, φαίνεται ότι είναι μια πόλη – φετίχ. Είναι άραγε τα γρανιτένια κτίρια που τον εμπνέουν; Μήπως η θέση της στον χάρτη που την κάνει τον πρώτο αποδέκτη της μανίας των παγωμένων ανέμων της Βόρειας Θάλασσας;  Ή το μυστικό τελικά να κρύβεται στην γενικότερη κατάθλιψη που αποπνέει αυτή η πόλη και μοιάζει ιδανική θεατρική σκηνή για τους «καταραμένους» του ήρωες;

Ή, για να το θέσουμε καλύτερα, αντιήρωες. Φαίνεται τελικά ότι όλοι στο σύμπαν του Σκωτσέζου συγγραφέα, πρωταγωνιστές και κομπάρσοι, έχουν μια πικρή ιστορία να διηγηθούν. Κι αυτό είναι εντέλει που γοητεύει, λειτουργώντας ως παράδειγμα ταύτισης ή αποφυγής. Σε κάθε περίπτωση, οι περισσότεροι χαρακτήρες του βιβλίου αποτελούν την βάση της κοινωνικής ιεραρχίας και αποδεικνύονται ιδιαίτερα γνώριμοι: ιερόδουλες με τους προστάτες τους, βαποράκια και χρήστες ναρκωτικών, ανίκανοι αστυνομικοί, χαμηλόβαθμοι και μη, και φυσικά δολοφόνοι που δεν έχει σημασία αν είναι κατά συρροή ή όχι. Μαζί με αυτούς, απαραίτητα κομμάτια του αλλόκοτου παζλ, «ευυπόληπτοι» πολίτες, διεφθαρμένοι πολιτικοί, απατημένες σύζυγοι και «μαχητικοί» δημοσιογράφοι. Όλοι μέσα στην βροχερή, παρότι καλοκαίρι, ατμόσφαιρα του Αμπερντίν.

Όμως «Το Φως που Χάνεται» δεν είναι ούτε ένας ταξιδιωτικός οδηγός της πόλης που βρίσκεται καρφιτσωμένη στην βορειοανατολική Σκωτία, ούτε μία ανηλεής καταδίωξη ενός serial killer. Με έναν μαεστρικά υπολογισμένο ρυθμό, ο Μακ Μπράιντ θα κάνει ένα αρκετά ξεκάθαρο σχόλιο πάνω στα παιχνίδια εξουσίας μέσα στις ιεραρχικές βαθμίδες της αστυνομίας, στις σχέσεις μεταξύ πολιτικής και οργανωμένου εγκλήματος και, αναπόφευκτα, στην σήψη του ευρύτερου συστήματος. Καταστάσεις που φυσικά δεν είναι «προνόμιο» μόνο της σκωτσέζικης πόλης, αλλά ολόκληρου του πλανήτη…