Η Ελεωνόρα Ζουγανέλη μάς παρουσίασε τον νέο της δίσκο στο σαλόνι του σπιτιού της

Μετά από 3 χρόνια, η Ελεωνόρα Ζουγανέλη επανέρχεται με ένα νέο άλμπουμ, μία πρόγευση του οποίου είχαμε ήδη πάρει με το επιτυχημένο κομμάτι «Δεύτερα κλειδιά», σε στίχους της Sunny Μπαλτζή και μουσική του Γιώργου Καραδήμου. Ένα τραγούδι – ύμνος στη γυναικεία φιλία που έκανε αίσθηση από την πρώτη στιγμή και έχει κερδίσει ήδη τις θετικές εντυπώσεις των ακροατών.

Η Sunny Μπαλτζή υπογράφει στιχουργικά άλλα δύο κομμάτια του δίσκου, τα «Εισιτήρια» και τη «Βροχή», αμφότερα σε μουσική Σταύρου Σιόλα. Το εκπληκτικό με αυτόν τον νέο δίσκο είναι η ποικιλομορφία του, καθώς τα τραγούδια είναι τόσο ετερόκλητα, τόσο διαφορετικά μεταξύ τους, και παρ’ όλα αυτά καταφέρνουν να «συμβιώσουν» αρμονικά το ένα δίπλα στο άλλο.

Σχεδόν όλοι οι δημιουργοί των κομματιών, με πολλές επιτυχίες στην «πλάτη» τους, παρευρέθηκαν στην πρώτη αυτή ακρόαση, αντάλλαξαν απόψεις και γιόρτασαν αυτή τη νέα δημιουργία που είναι γέννημα όλων τους. Ο Σταύρος Σιόλας, η Sunny Μπαλτζή, ο Γιώργος Καραδήμος (που προαναφέρθηκαν), η Ελένη Φωτάκη, ο Νίκος Μωραΐτης, ο Γιάννης Χριστοδουλόπουλος, ο Κώστας Λειβαδάς, ο Μάκης Σεβίλογλου, ο Στέφανος Κορκολής, ο Πόλυς Κυριάκου, ο Σπύρος Παρασκευάκος, ο Φίλιππος Γράψας και η Αγλαΐα Σφήκα υπογράφουν τα 12 τραγούδια του δίσκου και ίσως προσπαθούν να απαντήσουν στο ερώτημα που θέτει η Ελένη Φωτάκη στο τραγούδι της (το οποίο δίνει και το όνομα στον δίσκο).

«Πού με φτάσανε οι έρωτες» λέγεται και είναι αυτό που κέρδισε τις δικές μου εντυπώσεις, καθώς στιχουργικά θυμίζει αρκετά ποίημα, αν και, προς μεγάλη μου έκπληξη, «οι στίχοι γράφτηκαν πάνω στη μουσική», όπως μου αποκάλυψε η ίδια η Ελένη Φωτάκη.

Η πολυσυλλεκτικότητα του δίσκου εντοπίζεται και στις συχνές μουσικές εναλλαγές των τραγουδιών, από πιο λαϊκά όπως το «Αν αντέχεις» μέχρι κομμάτια εντελώς διαφορετικά από ό, τι μας έχει συνηθίσει μέχρι στιγμής η Ελεωνόρα Ζουγανέλη, όπως τον «Γεροπλάτανο». Αν θα έπρεπε να δοθεί ένας χαρακτηρισμός σε αυτόν τον δίσκο, νομίζω θα ήταν «ατμοσφαιρικός» κι αυτό μάλλον το οφείλει στην αίσθηση που σου αφήνει μετά την ακρόασή του, παρά στο κάθε τραγούδι ξεχωριστά.

Την ενορχήστρωση του δίσκου ανέλαβε ο Ευριπίδης Ζεμενίδης, ο οποίος κατάφερε να εναρμονίσει όλα αυτά τα τόσο διαφορετικά «κομμάτια του παζλ», που προέρχονταν από τόσους δημιουργούς, και το κατάφερε, καθώς έφτιαξε ένα περιβάλλον στο οποίο όλα τα τραγούδια βρήκαν με κάποιον τρόπο τη θέση τους.

Μετά το «Μ΄ αγαπούσες κι άνθιζε», η Ελεωνόρα Ζουγανέλη επιστρέφει πιο ώριμη, πιο κατασταλαγμένη, με το δικό της πλέον προσωπικό ύφος, χωρίς όμως να φοβάται να πειραματιστεί εντός των ασφαλών ορίων της.